Το παραμύθι μας έχει δράκο. Και καλοταϊσμένο.

Η μάλλον επιφανειακή και σίγουρα χωρίς επιχειρήματα και ουσία αλλά με κραυγές και κορώνες συζήτηση- η οποία και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις είναι εξόχως υποκριτική- περί της δήλωσης Φίλη είναι ένα ακόμα δείγμα της προβληματικής κατάστασης εντός της οποίας ζούμε. Ή πιο σωστά εντός της οποίας επιβιώνουμε.

Επί της ουσίας της δήλωσης δεν έχει νόημα να προσθέσω κι εγώ την αποψάρα μου. Προτιμώ να μοιραστώ μερικές παρατηρήσεις και απορίες που αυτό το διήμερο μου δημιουργήθηκαν.

Καταρχήν που βρέθηκαν τόσοι μελετητές της ιστορίας και βαθιά γνώστες λεπτομερειών και ορισμών σε πολύπλοκους νομικούς όρους διεθνούς δικαίου όπως η εθνοκάθαρση και η γενοκτονία;

Επίσης δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί το “εθνοκάθαρση” φάνηκε σε τόσο κόσμο κάτι light. Κάτι λιγότερο βίαιο και αποτρόπαιο.

Δικηγόρος κανενός δε μ´αρέσει να γίνομαι, πολύ περισσότερο του Φίλη (μα Παιδείας ο Φίλης ρε Αλέξη; Ο Φίλης;;) αλλά δεν κατάλαβα επίσης γιατί δε μπορεί να έχει άποψη ειδικά σε ένα θέμα που υπάρχει διαχρονικά επιστημονικό debate για τον σωστό όρο.

Βέβαια θα μου πει κανείς, δηλαδή δεν είναι φάουλ ο Φίλης; Όχι λοιπόν δεν είναι. Είναι όμως 5 μέτρα οφσάιντ! Εφόσον αποφάσισε να κάνει καριέρα στο θεσμικό πάλκο, οφείλει να κινείται, να ομιλεί και να συμπεριφέρεται θεσμικά. Τα ακριβά Υπουργεία, θέλουν και θεσμικούς κώλους, να το πω αλλιώς. Ως Υπουργός λοιπόν θα πρέπει σε τέτοια θέματα να δίνει θεσμικές απαντήσεις με βάση την εθνική θέση που έχει ψηφίσει η Βουλή. Στο καφενείο ή στην παρέα του, ως Νίκος έχει όλο το δικαίωμα να λέει ότι θέλει.

Πολύ ενδιαφέρον όμως είχε και ο χαμός που προκλήθηκε. Ενδιαφέρον με την κακή την έννοια. Παρακμή. Από μπαλαδόρους που θίχτηκαν αλλά τη φωνούλα τους σε άλλα θέματα δεν την έχουμε ακούσει έως φασιστόμουτρα που βρήκαν αφορμή να ξαναβάλουν την πραμάτεια τους στην πιάτσα.

Με αποκορύφωμα το σημερινό αχταρμά της εκδήλωσης των Ποντίων που η Χρυσή Αυγή καπέλωσε κανονικά και έριξε και τις ψιλές της. Με τόσες κορώνες και κραυγές ο δρόμος στρώθηκε, το μόνο εύκολο ήταν. Και ακούω ότι φταίει η φράση του Φίλη. Κοροϊδευόμαστε; Δηλαδή όποτε ακούγεται μια αμφισβητούμενη άποψη θα ουρλιάζουμε όλοι μαζί σαν ούγκανα; Και θα κάνει πάρτυ ο κάθε φασίστας;

Ας δούμε κατάματα τους δράκους και τα τέρατα που έχουμε θρέψει σαν κοινωνία. Γιατί το παραμύθι μας έχει δράκους. Και καλοταϊσμένους μάλιστα. Φασισμός, κρυφό φασισμός, έλλειψη παιδείας και ημιμάθεια λέγονται. Και κόμπλεξ μεθοδικά χτισμένα.

IMG_0930.JPG

Φασισμός και κλειδαρότρυπα

Της Ευγενίας Λουπάκη

Οι έγκριτοι κοινωνικοί επιστήμονες που αναλύουν το φαινόμενο της ανόδου του νεοφασισμού στη χώρα μας, παρακαλούνται να λάβουν υπόψη τους και τα ακόλουθα:

Το 1987, κάποιος πούλησε σ’ έναν “δημοσιογράφο” γυμνές φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάνη, τραβηγμένες σε κάποια παραλία, πολύ πριν αποκτήσει σχέση με τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο “δημοσιογράφος” αυτός πήγε να τις πουλήσει με τη σειρά του στον Α. Βουδούρη, εκδότη του Ελεύθερου Τύπου και επειδή αυτός φοβήθηκε, τις διοχέτευσε σε σκανδαλοθηρικό γερμανικό περιοδικό. Μόλις το περιοδικό τις δημοσίευσε, ο ίδιος που του τις είχε πασσάρει, παρουσίαζε τον “διεθνή διασυρμό” της χώρας μας, στο περιθωριακό κανάλι που είχε, ξεφυλλίζοντας το περιοδικό.

Αργότερα, ο “δημοσιογράφος” αυτός, έγραψε και βιβλίο με τίτλο “Η Λιάνη στηρίζει την Αλλαγή”, με εξώφυλλο μία απ’ αυτές τις φωτογραφίες, την πιο σκανδαλιστική. Πρόκειται για τον Γιώργο Καρατζαφέρη, μετέπειτα πρόεδρο του ΛΑΟΣ, που έγινε πολιτικός της κεντρικής σκηνής και κυβερνητικός εταίρος, με την αμέριστη συνδρομή των τηλεοπτικών καναλιών, που στελέχη του έγιναν υπουργοί της ΝΔ και της συγκυβέρνησης και που νεκραναστήθηκε πρόσφατα για να ξαναστηρίξει την εθνική προσπάθεια.

Το 1995, η Αυριανή, η εφημερίδα “που γκρέμισε τον καραμανλισμό” στρίβει διά του συμφέροντος και δημοσιεύει ολοσέλιδη στο πρωτοσέλιδο μία απ’ αυτές τις παλιές φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάνη, συν άλλες 21, που ακόμα και σήμερα κυκλοφορούν με αμείωτη “επιτυχία” στο διαδίκτυο.

Τίτλος “Αυτή μας κυβερνά”.

Η Αυριανή, το μακρύ χέρι της επίσημης πασοκικής προπαγάνδας, είχε επιτεθεί χυδαία στον Μάνο Χατζιδάκι και στο πλευρό της είχαν ταχθεί κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Πάγκαλος, είχε, λίγο πριν τις εκλογές του 1985, φωτογραφία του Κ. Μητσοτάκη με γερμανική στολή ως συνεργάτη υποτίθεται των ναζί (φωτογραφία που της είχε προμηθεύσει ανώτατο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ), είχε διασπείρει φήμες για ομοφυλοφιλία του Κ. Καραμανλή (του Εθνάρχη, βεβαίως, βεβαίως), είχε ανακαλύψει κότερο του Φλωράκη και είχε συκοφαντήσει με κάθε τρόπο την Αριστερά.

Ο καθημερινός φασισμός είχε μπει στη ζωή μας και πουλούσε συχνά περισσότερα φύλλα κι από τα ΝΕΑ. Σήμερα, στηρίζει τον Σαμαρά…

Το 1997 ένας 47χρονος πατέρας από το Αίγιο, αυτοκτονεί λίγα λεπτά πριν από την μετάδοση της τηλεοπτικής εκπομπής του ΑΝΤΕΝΝΑ, “Κεντρί”. Η δαιμόνια ρεπόρτερ και παρουσιάστρια επρόκειτο να βγάλει στον αέρα την καταγγελία ότι βίαζε την δωδεκάχρονη κόρη του. Εκ των υστέρων ο ιατροδικαστής που εξέτασε το παιδί, δεν διαπίστωσε κάτι τέτοιο. Αλλά η κυρία ήθελε επιτυχία. Και την απέκτησε. Ονομάζεται Νατάσα Ράγιου, πολιτεύεται χρόνια με τη ΝΔ και ήταν τώρα υποψήφια ευρωβουλευτής.

Κορυφαίοι του είδους είναι βέβαια οι δύο “δημοσιογράφοι” και “εκδότες” που κάνανε διαφημιστικό για την εφημερίδα τους, στη μπανιέρα. δυο-δυο. Και που μετά γίνανε μαλλια κουβάρια και έφυγε ο Τριανταφυλλόπουλος, αυτός ο αγνός Δον Κιχώτης της δημοσιογραφίας και είπε ότι θα δώσει τα λεφτά που πήρε για να φύγει, στην ΕΣΗΕΑ, για τους χειμαζομένους του κλάδου (βρε τί πάω και θυμάμαι).

Αυτός ο ευπατρίδης της είδησης, που εξόντωσε τον Στέφανο Κορκολή, διαπομπεύοντάς τον, με τη δημοσιοποίηση ενός προσωπικού βίντεο, που καμμία παρανομία δεν συνιστούσε. Αυτός που υπέκλεψε και παρουσίαζε σε συνέχειες το προσωπικό ημερολόγιο του Μιχάλη Ασλάνη (αυτοκτόνησε κι αυτός).

Κι ο άλλος, ο Θέμος Αναστασιάδης ο διαβόητος “κομιστής”, ενός άλλου ιδιωτικού βίντεο που οδήγησε έναν ακόμη άνθρωπο, τον Δ. Ζαχόπουλο, σε απόπειρα αυτοκτονίας.

Αυτοί οι τύποι, δεν ζουν απλώς ανάμεσά μας. Εξακολουθούν να παίζουν ρόλο. Στην ενημέρωση, στην ψυχαγωγία, στην πολιτική. Γαργαλώντας το πρόθυμο “κοινό”, χαμηλά στην κοιλιά, εκεί που έχει χρόνια να συμβεί ο,τιδήποτε ενδιαφέρον, κάνουν αυτοί περιουσίες και οι Ναζί οπαδούς.

 

πηγή http://stokokkino.gr/article/9259/Fasismos-kai-kleidarotruparn

Μα υπάρχουν φασίστες στην Ελλάδα;

Φασισμός στην Ελλάδα

Αυτό το ερώτημα τίθεται κάθε φορά που εδώ και 4 χρόνια έχουμε κάποια εκλογική διαδικασία που δείχνει ανεβασμένα τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής. Συνήθως το ερώτημα αυτό το θέτουν όσοι την ανακάλυψαν, τάχα, τώρα τελευταία και διαρκώς παίρνουν φόρα και πέφτουν από τα σύννεφα με όσα κάνουν τα μέλη της (πράγματα που κάνουν εδώ και πολλά χρόνια). Το θέτουν εκείνοι οι γνωστοί του «καταδικάζω τη βία από όπου κι αν προέρχεται, ΑΛΛΑ…». Το θέτουν εκείνοι που όποτε βολεύει σηκώνουν το λάβαρο ενάντια στην Χρυσή Αυγή με υποκριτικές και πρόχειρες επικοινωνιακές διώξεις και ρητορικές- μόνο- κορώνες.
Υπάρχουν λοιπόν στην Ελλάδα φασίστες και ναζιστές; Ασφαλώς και υπάρχουν. Έρχονται από τα βάθη των αιώνων, εκπροσωπώντας συγκεκριμένες πρακτικές και ιδέες. Αλλά και συγκεκριμένες νοοτροπίες. Είναι πολλοί; Ναι είναι πολλοί. Σήμερα ίσως μας φαίνονται περισσότεροι μέσα από τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής. Αλλά για σκεφτείτε λίγο, δεν υπήρχαν τόσο καιρό; Δεν κυκλοφορούσαν και κυκλοφορούν ελεύθεροι, «ωραίοι» και κυρίως αποδεκτοί;
Tον Μπαλτάκο και τον Φαήλο Κρανιδιώτη για παράδειγμα, δεν τους είχαμε πάρει χαμπάρι ότι είναι στην ομάδα Σαμαρά, από πριν καν γίνει Πρόεδρος της ΝΔ; Τον Μάκη Βορίδη, με το τσεκούρι του και το εθνικιστικό του κόμμα, μόνο εγώ τον θυμάμαι; Τον πατέρα και υιό Πλεύρη (ο υιός διορισμένος σήμερα σε κυβερνητική θέση αφού «βοήθησε» τη ΝΔ όταν έγινε η συστράτευση ενάντια στον κομμουνιστικό κίνδυνο, αλλά δεν μπήκε στη Βουλή) κανείς δεν τους είχε υποψιαστεί για φασίστες και ρατσιστές ε; Τον Άδωνη Γεωργιάδη, ποιος τον ανέχεται μέχρι και σήμερα να σκορπά μίσος και διχασμό; Τον «μπαμπά» και διαχειριστή της δεξιάς πολυκατοικίας, Καρατζαφέρη που είχε φτιάξει το ΛΑΟΣ ως ένα κόμμα light ακροδεξιάς δεκανίκι, εγώ τον ψήφιζα;
Αλλά φωλιά φασισμού δεν υπάρχει μόνο μέσα στη ΝΔ και τα κομματάκια της. Στη δεξιά τελοσπάντων. Φωλιά υπάρχει, δεκαετίες τώρα στην Ελληνική Αστυνομία για παράδειγμα. Ή δεν το βλέπετε; Και δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει πόσο εύκολα ενδίδει στον πειρασμό και ο πολιτικός τους προϊστάμενος να κάνει χρήση αυτής της προθυμίας για εφαρμογή φασιστικών πρακτικών. Ποιόν δεν θυμάστε; Tον «κεντροαριστερό» Χρυσοχοίδη; Τον νυν Δένδια; Ο Βαγγέλης Βενιζέλος για παράδειγμα πόσες φορές μας έχει «εκπλήξει» με τις φασιστικού τύπου και ύφους συμπεριφορές του; Ή κι αυτό δεν το είχαμε παρατηρήσει;
Αλλά και γύρω σας αν δείτε, δεν βλέπετε ρατσιστικές και φασιστικές συμπεριφορές; Φράσεις για τις «αδερφάρες» δεν ακούτε; Σεξιστικά σχόλια; Το κλασσικό και αγαπημένο «εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά…» που κρύβει μέσα του την ουσία του φασισμού; Ή δεν ακούτε εσείς τα εκκλησιαστικά κηρύγματα αγάπης περί δεξιάς του Κυρίου, ελπίδας της Χρυσής Αυγής, πατρίδας και άλλα πολλά; Ή δεν έχει πάρει κανείς χαμπάρι επιλεκτική απονομή δικαιοσύνης; Στο γήπεδο, στην εξέδρα δεν τον έχετε δει το φασισμό και τη βία του;
Φαντάζομαι παρακολουθούμε και τα ίδια ΜΜΕ όλοι μας εδώ στην Ελλάδα, με την περίφημη θεωρία των δύο άκρων να αναπαράγεται διαρκώς και με έντονο τρόπο σε κάθε μα κάθε ευκαιρία. Με το τσουβάλιασμα και το «όλοι ίδιοι είναι» να είναι καθεστώς; Το μίσος που εκπέμπει ο Πρετεντέρης κι ο κάθε Πρετεντέρης μόνο εγώ το ακούω δηλαδή; Τα μοντάζ και τα κόψε ράψε που καταλήγουν σε μια άλλη, παράλληλη πραγματικότητα, πηγαίνοντας τη λογοκρισία και την προπαγάνδα σε επόμενη πίστα, υποθέτω ότι δεν τα έχω πάρει χαμπάρι μόνο εγώ…
Μην γελιόμαστε λοιπόν, φασισμός στην χώρα υπήρχε και απλά αντί να εξαφανίζεται όσο περνάνε τα χρόνια και ο κόσμος προχωρά, διατηρείται και ενίοτε μεγαλώνει. Ίσως τώρα απλά οι θαυμαστές της δεν έχουν λόγο να μοιράζονται σε πολλές διαφορετικές κάλπες. Οι περισσότεροι ,αλλά προσοχή ΟΧΙ ΟΛΟΙ, συγκεντρώνονται στην κάλπη της Χρυσής Αυγής. Όλοι τους όμως έχουν θέση στο προσκήνιο και ο καθένας το ρόλο του στην προπαγάνδα του φασισμού και του μίσους.
Και όπως λένε οι γιατροί, για να λύσεις το πρόβλημα, πρέπει πρώτα να το παραδεχτείς και μετά να το περιγράψεις όσο πιο αναλυτικά γίνεται. Ας παραδεχτούμε λοιπόν, ο φασισμός και το μίσος ζουν ανάμεσά μας. Πολλά χρόνια τώρα και σε πολλές μορφές. Πώς κρατιούνται και αναπαράγονται όμως από γενιά σε γενιά; H συνταγή είναι ίδια, αλλάζουν (εκσυγχρονίζονται απλά) τα εργαλεία.
Αναπαράγονται μέσω της παιδείας και της εκπαίδευσης για παράδειγμα. Όταν γενιές, η μία μετά την άλλη διδάσκονται την ιστορία επιλεκτικά και με δύο μέτρα και δύο σταθμά, γιατί περιμένουμε μετά να μην πράττει και έτσι στην καθημερινότητα της ή να μην έλκεται από «φίλους» της πατρίδας; Όταν ο Βουλγαροκτόνος για παράδειγμα που τύφλωσε χιλιάδες και σύμφωνα με το θρύλο άφησε ένα με ένα μάτι να τους οδηγεί, είναι ήρωας κι όχι απάνθρωπος, τι διδασκόμαστε ακριβώς; Όταν επιμένουμε να καμαρώνουμε (και σωστά) για την επανάσταση του 1821 αλλά αρνούμαστε να εντοπίσουμε τους λόγους που μείναμε 400 χρόνια κάτω από τον Τουρκικό ζυγό (και ποιοι συνέδραμαν σε αυτό), δεν είναι πρόβλημα; Όταν το Βυζάντιο είναι λόγος να καμαρώνουμε ή οι Σταυροφορίες «λογικοί» πόλεμοι τι μαθαίνουμε ακριβώς; Όταν οι Πέρσες ήταν κακοί και επεκτατικοί αλλά ο Μέγας Αλέξανδρος, εκπαιδευτής και αναμορφωτής και στρατηλάτης;
Η παιδεία και η εκπαίδευση δεν πάσχουν βέβαια και μόνο από ιστορία. Όταν θριαμβεύει η παπαγαλία και ο ανταγωνισμός και θάβονται δεξιότητες και κριτική σκέψη, τι πολίτες (νομίζουμε ότι) δημιουργούμε; Όταν από σπίτι (μιας και είναι στο φιλότιμο καθενός από εμάς να ψαχτεί, να μάθει και να μεταφέρει στα παιδιά του πράγματα), στο σχολείο αλλά και στη δημόσια σφαίρα απουσιάζει η πολιτική παιδεία (δεν μιλάω για κομματική), τι πολίτες δημιουργούμε; Πόσο τους έχουμε προστατεύσει από τα απολιτίκ, κουτσομπολίστικα πρότυπα που τους πλασάρουν, όχι τυχαία, τα ΜΜΕ με την εξουσία που τη βολεύει μια άβουλη και «στον κόσμο της» μάζα;
Ο φασισμός λοιπόν ζει καιρό ανάμεσά μας. Και δεν φεύγει με ευχολόγια υποκριτικά ούτε και επικοινωνιακά τρικ και πρόχειρες ποινικές διαδικασίες όποτε βολεύει πολιτικά (τους πρώην, νυν και μέλλοντες, συνεταίρους του). Φεύγει αν εναντιωθείς στις καθημερινές εκφράσεις του. Φεύγει αν καθένας έχει ουσιώδη και ανοιχτόμυαλη παιδεία. Φεύγει αν υπάρχει κανονική δημοκρατία (με αξιοκρατία, με ισότητα, με δικαιοσύνη σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων μας). Φεύγει αν βλέπουμε την αλήθεια και κάνουμε αυτοκριτική. Σε ότι κάνουμε. Φεύγει αν σταματήσουμε να καπηλευόμαστε τον όρο πατρίδα επίσης.
Θα είμαστε σε καλό δρόμο όταν αντιλαμβανόμαστε ως ήρωα και πατριώτη όχι εκείνον που μας πότισε μίσος, μας τόνισε την ανωτερότητά μας και μας περιέγραψε αναλυτικά πόσο αίμα έχυσε. Αλλά όταν αντιληφθούμε ότι ήρωας και πατριώτης είναι ο παππούς μου (και ο δικός σου είμαι βέβαιος) που πολέμησε το 40 αλλά ποτέ δεν καμάρωνε γιατί σκότωσε ή πυροβόλησε. Που ντρεπόταν να πάει να ζητήσει προνόμια και σύνταξη αντιστασιακού «γιατί τι έκανα δηλαδή εγώ παιδί μου;». Που έμαθε να μοιράζεται στην φτώχεια κι όχι να ανταγωνίζεται.
Δεν έχω αυταπάτες. Όλοι εκείνοι που στα πάνελ ανησυχούν τάχα για την Χρυσή Αυγή και ξέρουν ότι έχουν συμβάλλει στην άνοδό της και την έχουν χρησιμοποιήσει όπως τους βόλευε στο παρελθόν και θα το κάνουν και στο μέλλον. Και γενικά τα εργαλεία που διαθέτει ο φασισμός, τα ξέρουν καλά και τα χρησιμοποιούν συχνά και με επιτυχία. Αν οι υπόλοιποι δεν τους γυρίσουμε την πλάτη και δεν σταματήσουμε να στρουθοκαμηλίζουμε και να κρύβουμε το πρόβλημα, την ουσία του προβλήματος, αν δεν σταματήσουμε να ανεχόμαστε το φασισμό σε όλες αυτές τις μορφές που παίρνει, θα τον έχουμε μόνιμο συγκάτοικο και γενικό κουμανταδόρο. Αν μας αρέσει αυτό, θα το λουζόμαστε για κάμποσες δεκαετίες ακόμα.