Ξημέρωσε κανονικά Δευτέρα λοιπόν. Kαι τώρα;

Ο ήλιος λοιπόν κανονικά 7.34 βγήκε. Οι τράπεζες είναι στη θέση τους, ο αστεροειδής δεν μας πείραξε και χαρτί υγείας έχουμε μπόλικο ακόμα. Επομένως έχει έρθει η ώρα να δούμε που βρισκόμαστε, να γίνει ένα πρώτο ταμείο.

ξημέρωμα

Θα προσπαθήσω να μαζέψω τις σκέψεις μου (και τη νύστα μου) και να κάτσω να γράψω ένα μικρό απολογισμό, λίγες ώρες μετά το αποτέλεσμα.

Προφανώς και χαίρομαι για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Ειδικά όταν θυμάμαι ότι πριν 12-13 χρόνια ξενυχτούσαμε για να δούμε αν θα πιάσουμε το 3%! Και χθες ξενυχτήσαμε για την 151η έδρα! Και διασκεδάζω πολύ με τους γλείφτες που ήδη έπιασαν δουλειά ! Χαμός από φίλους του ΣΥΡΙΖΑ ήδη σε πάνελ και sites, τα σάλια παίζει και μας πνίξουν! Μόνο ο SKAI μένει πιστός, να τα λέμε όλα! Να τους θυμόμαστε όμως όλους αυτούς γιατί σύντομα θα έρθουν να “φιλήσουν” με το δηλητήριό τους τον ΣΥΡΙΖΑ, ας έχουν γνώση οι φύλακες! Προσωπικά, αυτούς τους γλείφτες και τα παράσιτα τους θεωρώ το μεγαλύτερο κίνδυνο για τη νέα Κυβέρνηση.

Βέβαια πέρα από τη χαρά έχω και προβληματισμούς. Τι επιλογές έχει με 149 βουλευτές ο ΣΥΡΙΖΑ;

Να συνεργαστεί με Μπόμπολα και το new entry της διαπλοκής; Με τους γραφικούς και εντελώς αταίριαστους ΑΝΕΛ; Να πάει σε εκλογές; Αυτό το “τρίλημμα” έβαλε η κάλπη στον ΣΥΡΙΖΑ. ; Ένα κακό, πολύ κακό τριλημμα.

Προσωπικά δε θέλω ούτε το 1ο ούτε το 2ο. Το 3ο δε ξέρω αν το αντέχει η χώρα από την άλλη. Η επιλογή “ανοχής” ίσως διατηρεί ιδεολογική καθαρότητα. αλλά καθιστά τον ΣΥΡΙΖΑ όμηρο όλων. Πόσο μακριά να πας έτσι. Από την πρώτη μέρα στα πολύ βαθιά λοιπόν!

Μένει να δούμε πώς θα το διαχειριστεί η ηγεσία του (μιας και συλλογικές διαδικασίες δεν προλαβαίνουν να γίνουν). Ο χρόνος πιέζει και πρέπει άμεσα να κάνει Κυβέρνηση και να βρει και Πρόεδρο Δημοκρατίας.

Στα υπόλοιπα, μερικά σχόλια, ανάκατα έτσι όπως μου έρχονται μετά από μια κουραστική νύχτα.

Τα καλά νέα ότι για άλλη μια φορά στην Κρήτη η Χρυσή Αυγή παίρνει το χαμηλότερο ποσοστό στη χώρα. Τα Ανώγεια κρατάνε… Μηδέν Χρυσή Αυγή. Αλλά το φαινόμενο υπάρχει, οι φασίστες είναι εδώ και πήραν την 3η θέση και ένα σεβαστό ποσοστό. Είναι πια σαφές σε όλους ελπίζω ότι ο φασισμός δεν εξαφανίζεται με επικοινωνιακές προφυλακίσεις. Παιδεία, καταπολέμηση φτώχειας κι υγιές πολιτικό σύστημα είναι τα φάρμακα. Και μία από τις απαιτήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να τον «φαρμακώσει» το φασισμό.

Τι δείχνει να έφταιξε για τη μη αυτοδυναμία; Δεν πήγαν οι ετεροδημότες από μεγάλα αστικά κέντρα στην επαρχία να ψηφίσουν. Απείχαν κυρίως οι νεότεροι. Και βέβαια πιθανόν οι 100.000 18αρηδες που δεν ψήφισαν (έργο Ντινόπουλου) ίσως να την έδιναν την 151η έδρα. Και ίσως την 3ή θέση στο Ποτάμι αντί στην Χρυσή Αυγή.

Ως προς τη σύνθεση της νέας Βουλής σε πρόσωπα, δεν έχω ακόμα εικόνα. Οι πρώτες ενδείξεις δεν είναι καλές, τουλάχιστον ως προς τη σύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο μηχανισμός κάποιων αμετανόητων ΠΑΣΟΚων καλά κρατεί. Η λατρεία του κόσμου σε «φίρμες» επίσης. Όσο για τον περίπατο Μακρή, Τζάκρη και Παραστατίδη, τι να πω, δυστυχώς δε με εκπλήσσει.

Ευρωεκλογές 2014. Οι βασικές διαιρετικές τομές του εκλογικού σώματος, του Χριστόφορου Βερναρδάκη

http://rednotebook.gr/2014/05/evroekloges-vasikes-diairetikes-eklogikou-swmatos/#.U4c9diAHo9k.facebook

Kαι κάποια συμπληρωματικά στοιχεία και πάλι με πηγή τον καθηγητή κ. Χ. Βερναρδάκη:

“Συμπληρωματικά με το κείμενο που έχετε δει στο rednotebook και επειδή τα μηνύματα πέφτουν βροχή για περαιτέρω στοιχεία, σας δίνω αναλυτικά την ψήφο ανά αστικότητα κατοικίας και ηλικιακή κατηγορία.
Αστικά Κέντρα: ΣΥΡΙΖΑ 26.1, ΝΔ 21.6, ΧΑ 8.2, Ελιά 7.6, Ποτάμι 7.2, ΚΚΕ 6.2, ΑΝΕΛ 3.6, Υπόλοιπα: 19.5
Ημιαστικά: ΣΥΡΙΖΑ 28.1, ΝΔ 24.6, ΧΑ 8.2, Ελιά 5.8, Ποτάμι 7.0, ΚΚΕ 7.6, ΑΝΕΛ 2.9, υπόλοιπα: 15.8
Αγροτικά: ΣΥΡΙΖΑ 26.8, ΝΔ 24.4, ΧΑ 13.0, Ελιά 10.0, Ποτάμι 5.0, ΚΚΕ 4.7, ΑΝΕΛ 3.3, υπόλοιπα: 12.7

18-24: ΣΥΡΙΖΑ 39.5, ΝΔ 10.5, ΧΑ 21.1, Ελιά 2.6, Ποτάμι 5.3, ΚΚΕ 2.6, ΑΝΕΛ 5.3, υπόλοιπα 13.2
25-34: ΣΥΡΙΖΑ 25.5, ΝΔ 17.3, ΧΑ 10.2, Ελιά 5.1, ποτάμι 9.2, ΚΚΕ 7.1, ΑΝΕΛ 3.1, υπόλοιπα: 22.4
35-44: ΣΥΡΙΖΑ 34.8, ΝΔ 13.9, ΧΑ 13.9, Ελιά 2.5, Ποτάμι 10.1, ΚΚΕ 5.1, ΑΝΕΛ 3.8, υπόλοιπα: 15.8
45-54: ΣΥΡΙΖΑ 32.0, ΝΔ 12.9, ΧΑ 10.5, Ελιά 4.3, Ποτάμι 7.4, ΚΚΕ 6.3, ΑΝΕΛ 3.9, υπόλοιπα: 22.7
55-64: ΣΥΡΙΖΑ 25.7, ΝΔ 20.9, ΧΑ 9.9, Ελιά 8.3, Ποτάμι 5.9, ΚΚΕ 7.5, ΑΝΕΛ 3.6, υπόλοιπα; 18.2
65+: ΣΥΡΙΖΑ 18.5, ΝΔ 37.9, ΧΑ 5.1, Ελιά 14.5, Ποτάμι 4.6, ΚΚΕ 4.6, ΑΝΕΛ 2.8, υπόλοιπα: 17.2″

 

Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση για όσους θέλουν να δουν τι γίνεται πίσω από τα ποσοστά εκλογικής δύναμης. έχει ενδιαφέρον να δούμε για παράδειγμα υφίσταται ταξικότητα της ψήφου; (προφανώς και υφίσταται). Έχει επίσης σημασία ποιές ηλικίες ψηφίζουν τι. Εγώ για παράδειγμα πριν τις εκλογές πόνταρα ότι το Ποτάμι θα ψηφιστεί από τους 18-24. Κι όμως εκεί σκόραρε χαμηλά ενώ στους 35-44 ήταν το υψηλό του.

Αξίζει επίσης να δει κανείς το υψηλό ποσοστό της Χ.Α στους νέους (21% στους 18-24) αλλά και να σκεφτεί βέβαια την κοινωνική και πολιτική προέκταση του ποσοστού σε συνάρτηση με το μηδενικό ποσοστό που παίρνει σε φοιτητές, σπουδαστές. Με μία λέξη, πως διαμορφώνει την ψήφο μας, η παιδεία μας.

Εκλογές και συμπεράσματα

Με τη ματιά του Χριστόφορου Βερναρδάκη που πάντα έχει ενδιαφέρον και τεκμηρίωση…

 

1. Η διαφορά των δύο πρώτων κομμάτων. Χωρίς να έχει τελειώσει η επίσημη καταχώρηση, η διαφορά τείνει να διαγραφεί στις 4 ποσοστιαίες μονάδες (3.86 αυτήν τη στιγμή). Η “μικρή διαφορά” υπήρξε κεντρική επικοινωνιακή πολιτική του συστήματος εξουσίας, γι’αυτό και θα δείτε ακόμα και την Παρασκευή δημοσκοπήσεις και εκτιμήσεις με τη διαφορά των δύο κομμάτων στα όρια του 1-1.5%.
2. Το εκλογικό σώμα. Φαίνεται ότι θα φτάσει περίπου τα 5.850.000 περίπου ψηφοφόρους, θα είναι δηλαδή μικρότερο σε σχέση με την προηγούμενη Κυριακή περίπου 200.000 άτομα. Με άλλα λόγια, η αποχή από το 27% της προηγούμενης Κυριακής φτάνει τώρα το 30% περίπου. Ενα σχόλιο πάνω σε αυτήν τη διαφορά: Μην την υποτιμήσουμε. Υπήρξε στρατηγική επιλογή η ενίσχυση της αποχής, διότι (σωστά) εκτιμήθηκε από τα κυβερνητικά επιτελεία ότι η αύξηση της συμμετοχής θα ενίσχυε τα αντικυβερνητικά κόμματα. Επιλέχτηκε έτσι ο α’γύρος δημοτικών / περιφερειακών να μεταφερθεί μια εβδομάδα πριν. Το ύψος της αποχής αυτής έδωσε επίσης μία μικρή παράταση τεχνητής ζωής στο ΠΑΣΟΚ /Ελιά. Μείωσε το εκλογικό σώμα και αύξησε έτσι το ποσοστό της Ελιάς σε 8% (αντί για το εκτιμώμενο από τις δημοσκοπήσεις περίπου 5-6.5%).
3. Η τωρινή επικοινωνιακή γραμμή άμυνας του συστήματος θέλει να αποκρύψει τη δυναμική του αποτελέσματος και να το “χρωματίσει” με απαλά χρώματα. Η ουσία: το κυβερνητικό μπλοκ υποχωρεί από τον Ιούνιο του 2012 περίπου κατά 11 ποσοστιαίες μονάδες. Από το 42.3% φτάνει το 30-31%. Η υποχώρηση είναι ραγδαία. Ταυτόχρονα, ο τρίτος αρχικός εταίρος της συγκυβέρνησης, ΔΗΜΑΡ, εξαφανίζεται. Είναι προφανές, ότι η σημερινή κοινοβουλευτική σύνθεση βρίσκεται σε απόλυτη αναντιστοιχία με το εκλογικό σώμα. Στηρίζεται πρακτικά στο bonus των 50 εδρών του πρώτου κόμματος και στην κοινοβουλευτική υπεραντιπροσώπευση της ΔΗΜΑΡ (και του ΠΑΣΟΚ δευτερευόντως). Υπάρχει ζήτημα πολιτικής και κοινοβουλευτικής νομιμοποίησης, και μάλιστα για μια Κυβέρνηση που προτίθεται να περάσει νέα μέτρα.
4. Κατέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ “ταβάνι” ως προς το εκλογικό του ποσοστό; Κατηγορηματικά όχι. Και αυτό φαίνεται από τις χθεσινές καταγραφείσες μετατοπίσεις των ψηφοφόρων. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε και χθες ένα μεγάλο κομμάτι ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, της ΔΗΜΑΡ και του ΚΚΕ του Ιουνίου του 2012 (δείτε αναλυτικά τα σχετικά στο tvxs.gr). Επομένως, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, είναι η πρώτη φορά στη μεταπολίτευση που σε ευρωεκλογές ένα “μεγάλο κόμμα” ισοφαρίζει ή ξεπερνά το ποσοστό των εθνικών εκλογών. Γιατί, δεν πρέπει να ξεχαστεί ότι μιλάμε για ευρωεκλογές, δηλαδή για πολιτική επιλογή β’τάξεως για ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος. Οταν λοιπόν ακούτε για το “ταβάνι” του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να αντιτείνετε τον “πάτο” ΝΔ-Ελιάς (η ΔΗΜΑΡ είναι δε το ωραιότερο παράδειγμα).
5. Οι προσεκτικοί αναγνώστες θα είχαν προσέξει στην ανάρτηση της Παρασκευής σχετικά με τη μη-δημοσιοποίηση της έρευνας της VPRC ότι η εκτίμηση της εταιρείας για τους “πολύ μικρούς” συνδυασμούς (δεν περιλαμβάνονταν το ΠΟΤΑΜΙ και η ΔΗΜΑΡ) ήταν 11-12%, σε αντίθεση με την εικόνα των άλλων δημοσκοπήσεων. Η εκτίμηση αυτή αποδείχτηκε σωστότερη μεν, ανεπαρκής δε. Το άθροισμα των συνδυασμών αυτών ξεπέρασε, χωρίς επαναλαμβάνω την ΔΗΜΑΡ, το 15%. Το γεγονός αυτό, όπως και η αδυναμία προσέγγισης της ακριβούς αποχής, συνιστά μια δομική αδυναμία πλέον των δημοσκοπήσεων, οι οποίες παρατηρούν μέρος μόνον του εκλογικού σώματος.
6. Τελειώνω με την επισήμανση που πρέπει να δουλευτεί προσεκτικά το επόμενο διάστημα από τους πολιτικούς επιστήμονες. Παρατηρείται η μορφοποίηση δύο “κομματικών συστημάτων”, ενός τοπικού / περιφερειακού και ενός κεντρικού. Αν συγκρίνει κανείς την πολιτική γεωγραφία του α’γύρου με την χθεσινή αντίστοιχη, έχει μια εικόνα δυϊσμού. Βεβαίως, και τα δύο βρίσκονται υπό συγκρότηση, δεν έχουν σταθεροποιηθεί ακόμα. Αλλά σχετικά θα μιλήσουμε αναλυτικότερα στο προσεχές μέλλον.

Απολογισμός 1ου εκλογικού ημιχρόνου

Το πρώτο ημίχρονο έληξε. Παίκτες και προπονητές κατεβαίνουν στα αποδυτήρια για να δουν τι πάει καλά, τι δεν πάει και τι μπορεί να περιμένουν στο δεύτερο ημίχρονο. Η αλήθεια είναι υπάρχουν καλά και κακά νέα. Και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

Η Χρυσή Αυγή στην Αττική όχι κάμψη δεν εμφανίζει, αντιθέτως ανεβασμένη δείχνει. Και προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι στην περιφέρεια, λόγω του αυτοδιοικητικού χαρακτήρα και της πίεσης που αυτός έχει σε μικρές κοινωνίες, τα ποσοστά των ακροδεξιών «κρύφτηκαν». Πολύ φοβάμαι ότι στις Ευρωεκλογές θα έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις εκεί.

Επίσης ο κόσμος αποφάσισε και στήριξε υποψηφιότητες είτε χαζοχαρούμενες (Ψινάκης) είτε επικίνδυνες όπως ο Μώραλης (δηλαδή ο Μαρινάκης) και ο Μπέος. Ένα επικίνδυνο κοκτέιλ επιχειρηματικών συμφερόντων, νύχτας, μαφίας και ακροδεξιάς. Καλό θα είναι να μην αποσυνδέουμε αυτές τις υποψηφιότητες από τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής (ένα μέρος τους πολύ πιθανά συμπίπτει).

Ως προς το περίφημο διακύβευμα. Χάσανε όλοι. Ούτε η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ πέτυχαν να τις παρουσιάσουν ως καθαρά αυτοδιοικητικές και χωρίς σύνδεση με την πολιτική σκηνή, ούτε όμως κι ο ΣΥΡΙΖΑ να τις κάνει καθαρά πολιτικές. Γιατί συνέβη αυτό; Μα γιατί ήταν από την αρχή και οι δύο οπτικές λάθος. Δεν γίνεται η κάλπη σε ένα δήμο να είναι μόνο πολιτική προφανώς. Μιλάμε για μια τοπική κοινωνία με τις ιδιαιτερότητές της. Δε γίνεται όμως να είναι και μόνο αυτοδιοικητική. Οι ψηφοφόροι δε ζουν σε γυάλα. Πιέζονται, ζορίζονται και περνάνε δύσκολα, είναι αυτονόητο ότι όλο αυτό το «κουβαλάνε» και στις τοπικές εκλογές.

Ποιοι κέρδισαν για παράδειγμα από το ΣΥΡΙΖΑ; Κατά την ταπεινή μου άποψη εκείνου που συνδύασαν πολιτικές θέσεις και επιχειρηματολογία με αυτοδιοικητικό πρόγραμμα. Η Δούρου και κυρίως ο Σακελλαρίδης δηλαδή. Κέρδισαν παράλληλα πρόσωπα κομματικά αλλά με φρεσκάδα, με καλή παρουσία και δυναμική προσωπικότητα. Αντίθετα, παλαιοκομματικού τύπου υποψηφιότητες, με υποψηφίους- αιώνιους παράγοντες δεν έχουν τύχη ακόμα και σε περιοχές όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτος και με διαφορά. Και η σύγκριση θα φανεί στις Ευρωεκλογές. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα είναι η Κρήτη όπου ο Κριτσωτάκης υπέστη μια προσωπική ήττα. Τι συμπεραίνω εγώ; Ο ΣΥΡΙΖΑ για να συγκινήσει τοπικές κοινωνίες οφείλει να επενδύσει σε τέτοια πρόσωπα. Είτε αξιοποιώντας καλύτερα το στελεχιακό δυναμικό του είτε και αξιοποιώντας νέα πρόσωπα, εκτός κόμματος, που θα ανακαλύψει μέσα στην κοινωνία. Και που θα τα πείσει να συνεργαστούν. Κι όταν λέμε νέα πρόσωπα και συνεργασίες, δεν εννοούμε με τους «ορφανούς» τοπικούς ΠΑΣΟΚους ε; Ελήφθη το μήνυμα της Πελοπονήσσου;

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν πρέπει να δώσει έμφαση στις Ευρωεκλογές οι οποίες προσφέρονται για ασφαλή συμπεράσματα για την καταγραφή των δυνάμεων όλων. Και βέβαια στη διπλή μάχη στην Αθήνα. Εκεί όπως φαίνεται η ΝΔ θα στηρίξει καθαρά και δυνατά Σγουρό και Καμίνη. Επομένως Δούρου και Σακελλαρίδης θα πολεμήσουν «ενάντια στο παλιό». Φαντάζομαι η μάχη θα είναι σκληρή.

Από την άλλη η ΝΔ, χάρη στα πολλά αυτογκόλ του ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια (και κυρίως στις περιφέρειες), μένει ζωντανή στο παιχνίδι και μπορεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά την εβδομάδα που μπήκε, ελπίζοντας σε μικρή ήττα στις Ευρωεκλογές. Υπολογίζω ότι θα κοιτάξει να μαζέψει όσο μπορεί τη ζημιά προς τα δεξιά της (Χρυσή Αυγή, κόμμα Πολύδωρα κλπ) και ανεπίσημα να στηρίξει όσο μπορεί και την Ελιά.

Στους μεγάλους χαμένους των εκλογών, η κοινή λογική και η μνήμη. Γέμισε ο τόπος με ανεξάρτητους και ακομμάτιστους τάχα υποψήφιους, οι οποίοι την προηγούμενη φορά είχαν εκλεγεί με ξεκάθαρη πολιτική στήριξη και επίσης που έχουν ξεκάθαρη πολιτική διαδρομή και θέση. Αν δηλαδή είναι ανεξάρτητος ο Σγουρός, ο Τζιτζικώστας και ο Καμίνης, τότε εγώ μπορώ να ισχυριστώ ότι ξέρω να πιλοτάρω αεροπλάνο.

Η κοινή λογική χάθηκε επίσης και στα πάνελ, όπου ο καθένας με αναγωγές εκτός τόπου και χρόνου και με μεθοδολογία που προκαλεί γέλιο προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί κέρδισε. Όποιος πχ συγκρίνει το 2010 με το σήμερα είναι μάλλον από άλλη χώρα. Ίσως και από άλλο πλανήτη. Μήλα με μανταρίνια δεν αθροίζονται.
Στους χαμένους ασφαλώς και οι αγαπημένες μας εταιρείες δημοσκοπήσεων. Πια, δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους γιατί απλά κανείς δεν τις θεωρεί αθώες κι επομένως κανείς δεν τις εμπιστεύεται. Τόσο απλά.

Εκτός συναγωνισμού, κατ ‘επιλογή της, η Ελιά. Επέλεξε να κρυφτεί πίσω από ψηφοδέλτια και να φυγομαχήσει. Την Κυριακή όμως το στραπάτσο μου είναι αδιανόητο πώς θα το γλυτώσει.

Τέλος το ποσοστό της αποχής, κοντά στο 35%, δεν ήταν τόσο μεγάλο όσο φοβόμασταν. Παραμένει όμως μεγάλο. 1 στους 3 να αδιαφορεί ενώ το σπίτι μας καίγεται είναι μεγάλο ποσοστό. Κάτι κάνουμε λάθος αλλά και κάποιοι κάνουν λάθος (που δεν πάνε). Είναι ένα από τα θέματα, όπως και του φασισμού που κακώς για χρόνια τα αντιμετωπίζουμε με ποινές και τιμωρίες. Είναι θέματα πολιτικά και λύνονται μόνο μέσα από την πολιτική.

Προσωπικά έχω μια πικρή γεύση μετά το τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Με γεμίζει κουράγιο η νίκη του Γαβριήλ και της Δούρου. Ελπίζω το μήνυμα να ελήφθη. Οι ευρωεκλογές σαφώς και είναι δημοψήφισμα κι ελπίζω να είναι καλύτερη η γεύση σε μια εβδομάδα τέτοια ώρα. Προσωπική μου πρόβλεψη (έτσι για να έχει λίγο σασπένς), ΣΥΡΙΖΑ στο +4% από τη ΝΔ, Ελιά το πολύ στο 6%, Χρυσή Αυγή 3η με διαφορά και διψήφιο ποσοστό και ΔΗΜΑΡ κάτω από τον πήχη του 3%.