Ο Άγιος του ΟΦΗ

Κείμενο του Λευτέρη Κουγιουμουτζή στο oficrete.gr όπου θα βρείτε πολλά διαμαντάκια, μην σας μπερδεύει το “οπαδικό” του όνομα… 

Αρκούσε αυτό που έκανε τον περασμένο Νοέμβρη, για να του αποδοθεί ο τίτλος του ποδοσφαιρικού Αγίου.

Γιατί το να τιμήσεις τον ποδοσφαιρικό σου πατέρα εν ζωή, να δείξεις τέτοια σπουδή για να τον προλάβεις πριν ξεψυχήσει, να τον προφτάσεις σε κατάσταση που να μπορέσει να έρθει να δει τη γιορτή που του οργάνωσες, μιας και ήξερες ότι οι ημέρες του ήταν λιγοστές και δύσκολες, αυτό και μόνο έφτανε για να κατατάξει τον Ηλία Πουρσανίδη ως Άγιο του Ο.Φ.Η.

Και το έκανε αθόρυβα και ταπεινά, δίχως τυμπανοκρουσίες και φανφάρες. Δίχως να μονοπωλήσει τη γιορτή. Τον Μίστερ έβγαλε μπροστά και τα αμέτρητα ποδοσφαιρικά παιδιά του, που ήρθαν από τα πέρατα της Οικουμένης για να του αποτίσουν φόρο τιμής, για το ευχαριστώ, για το ύστατο χαίρε· έναν τελευταίο χαιρετισμό που ο Ευγένιος τον εισέπραξε, τον ένιωσε, που απευθύνθηκε στην ζωντανή του ψυχή κι όχι πάνω από ένα κλειστό φέρετρο. Και το οργάνωσε σχεδόν όλο ο Ηλίας.

POURSANIDIS

Δεν τα κάνει ο καθένας αυτά, όχι. Γιατί αν τα έκανε ο καθένας, θα τα βλέπαμε και κάθε μέρα. Θέλει ψυχή, αγάπη, μεράκι και πίστη. Κι ο Ηλίας τα είχε όλα. Έτσι αθόρυβος, αξιοπρεπής και μειλίχιος ήταν και σαν ποδοσφαιριστής – ποτέ δε βρέθηκε κανείς να του προσάψει κάτι. Ένα κόσμημα των γηπέδων.

Κι αν πρόλαβε ζωντανό τον Μίστερ και τον τίμησε τον περασμένο Νοέμβρη, βρήκε παρόλα αυτά το κουφάρι του Ο.Φ.Η. Μάλιστα, σε προχωρημένη σήψη και αποσύνθεση – τόσο, που ακόμη κι η νεκρανάσταση φάνταζε απίθανη. Όμως ο Ηλίας δεν το έβαλε κάτω.

Εξίσου αθόρυβα, δίχως φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, σήκωσε τα μανίκια και τα έβαλε με άλλα θεριά. Στην προσπάθειά του βρήκε πρόθυμους συναγωνιστές και συνοδοιπόρους – τον Νίκο Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Σαμαρά, τον Γιώργο Σαμαράκαι ποιος ξέρει ποιους άλλους, που θα τους μάθουμε αργότερα. Και βάλθηκε να πετύχει το σχεδόν ακατόρθωτο – τη νεκρανάσταση του Ο.Φ.Η.

Χθες, δίχως να έχει πει ούτε μισή λέξη σε δημοσιογράφους και κανάλια, σε εφημερίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Ηλίας Πουρσανίδης ανέλαβε εκτελεστικός διευθυντής στην Π.Α.Ε. Ο.Φ.Η. Με τους συνοδοιπόρους του να αναλαμβάνουν κι αυτοί δουλειά οσονούπω και τον επενδυτή που πίστεψε στο όραμά τους, τον Μιχάλη Μπούση, να έχει ήδη ξεκινήσει πληρωμές.

Ένα ακόμη θαύμα του Ηλία Πουρσανίδη οδεύει προς ολοκλήρωση.

Είμαστε όλοι στο πλευρό του. Με τον Άγιο του Ο.Φ.Η.

Η Φιλική Εταιρεία του ΟΦΗ

Κείμενο του Μανώλη Τσελεντάκη στο oficrete.gr
Δεν είχαν καμία υποχρέωση να έρθουν, να γυρίσουν, να μπλέξουν, να βάλουν την κεφαλή τους στο ντορβά, να επιχειρήσουν το άλμα στον κενό. 
Γιατί σχεδόν τέτοιο είναι το εγχείρημα ενασχόλησης ανθρώπων ευγενών και καθαρών με το ελληνικό ποδόσφαιρο, την πιο οδυνηρή επιτομή του νεοελληνικού μας βίου, τον πιο κρυστάλλινο καθρέπτη του, το πιο ναρκοθετημένο πεδίο του.
Δεν είχαν καμιά υποχρέωση, είχαν όμως ένα ΧΡΕΟΣ. Έτσι ένιωθαν. Ένα χρέος απολύτως εσωτερικό.
Είδαμε τη συγκίνησή τους στον αγώνα για τον ποδοσφαιρικό τους πατέρα Ευγένιο Γκέραρντ. Μια συγκίνηση που αποδείχτηκε πολύ ακριβή, διαρκής και γόνιμη. Δεν είναι παράδοξο να πούμε ότι ο θάνατος του Γκέραρντ έδωσε ζωή στον ΟΦΗ που ψυχορραγούσε το Δεκέμβρη (σίγουρα ο Νίκος Παπαδόπουλος θα του το υποσχέθηκε, ότι τουλάχιστον θα πάλευε με νύχια και δόντια να μην πεθάνει η ομάδα του μέντορά του στα χέρια του). Και έγινε το πρώτο βήμα, η μη διάλυση της ομάδας και η άνοδος στην Α Εθνική με έναν δοξαστικό, οργιώδη, σχεδόν βακχικό τρόπο.
Δεν περιμέναμε, δεν ελπίζαμε πια ότι θα βλέπαμε κάτι μεγαλύτερο. Αλλά… μες στην καθημερινή συνάφεια των πραγμάτων, τη μιζέρια και τις δυσκολίες, σχίστηκε αίφνης το καταπέτασμα του ουρανού και φάνηκε φως στους ελεύθερους πολιορκημένους, στους για χρόνια εγκλωβισμένους του Γεντί Κουλέ.
Σίγουρα στις δύσκολες ώρες του φιλικού για τον Ευγένιο, στη μετέπειτα αποδημία του, αλλά και στο δύσκολο Γενάρη του ’18, ειπώθηκαν πράγματα μεταξύ Ηλία, Γιάννη και πιθανότατα Νίκου και άλλων ίσως ‘παιδιών’ του Γκέραρντ. Δεν έχει νόημα να προβούμε τώρα σε πρόδηλες ψυχαναλυτικές θεωρίες που θα φώτιζαν στάσεις, συμπεριφορές, αποφάσεις και συγκινήσεις. Είναι όμως ένα μικρό θαύμα ότι η συγκίνηση έγινε απόφαση, κρατήθηκε μυστική σε βαθμό σοκαριστικό, ως σε άλλη Φιλική Εταιρεία και τελικά με Λογισμό και μ’ Όνειρο έρχεται να οργανώσει την νέα πορεία του ΟΦΗ (ουσιαστικά τη δεύτερη ζωή που δίνει ο Γκέραρντ στην ομάδα). Το πώς θα πάει η επανάσταση θα δούμε, γιατί περί επανάστασης πρόκειται.
Οι 3 Φιλικοί

– Ο οργανωτικός και σοβαρός Γιάννης Σαμαράς, με πολυετή προσφορά στον ΟΦΗ και στο ποδόσφαιρο γενικά, από διάφορα πόστα. Πάντα, μακριά από δηλώσεις και παινέματα για το έργο του ή τον εαυτό του, αποτελεσματικός, αμίλητος και συγκινητικός.samarasgiannis

– Ο Γιώργος Σαμαράς, με τη φλόγα και τη ζωντάνια του, κράτησε στην ψυχή και στην καρδιά του τον ΟΦΗ των παιδικών του χρόνων, έναν ΟΦΗ που ποτέ δεν έπαιξε στην ανδρική ομάδα, παρά μόνο στο μυαλό του. Κατάφερε να κρατηθεί μακριά από το βούρκο του ελληνικού ποδοσφαίρου και έρχεται επιτέλους να “παίξει” στην ομάδα, στη μόνη ομάδα που θα ‘θελε στην Ελλάδα.samarasgior

– Ο Ηλίας Πουρσανίδης, ένα απίστευτα καθαρό πρόσωπο ευγένειας και ήθους με μια αίσθηση cool ντροπαλότητας (μου θυμίζει περισσότερο ποιητή του μεσοπολέμου ή τύπους σαν τον John Lurie να παίζει σε κλαμπ του – που αλλού – Chicago). Νομίζω, το μεγαλύτερο επίτευγμα, πέρα από τα αμιγώς ποδοσφαιρικά, στάθηκε το γεγονός ότι είναι από τους ελαχιστότατους, που αν και κέρδισε 6 πρωταθλήματα με τον Ολυμπιακό (στις αρχές του σιδηρού παραπετάσματος, έμεινε ανέγγιχτος, θά’λεγα άσπιλος, από το τοξικό ήθος που παρήχθη τότε και μετέπειτα και διέβρωσε όχι μόνο το ποδόσφαιρο αλλά και την κοινωνία.poyrsa

Σε αντίθεση με πολλούς συμπαίχτες του, που τα αποδέχτηκαν όλα, σαν παράσημα μάλιστα και αποτελούν , επ’ αμοιβή ή χωρίς, μόνιμους θιασώτες, ενός κακοφορμισμένου θιάσου.
Και ο Γιάννης και ο Ηλίας, μεγάλωσαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ανδρώθηκαν και έλαμψαν στον ΟΦΗ του Γκέραρντ, κατέκτησαν τίτλους σε “μεγάλες” ομάδες, βίωσαν και συμβίωσαν μέσα στο ζεστό βούρκο του ποδοσφαίρου μας, αλλά κατάφεραν να παραμείνουν διακριτοί, αυτόφωτοι, ντροπαλοί, μοναχικοί, ευγενείς. Κατάφεραν να παραμείνουν διαμάντια.

Ο Γιώργος, δεν χρειάστηκε να αποδείξει την καθαρότητά του, είχε την τύχη να μην έρθει καν σε επαφή με τη λάσπη.samapoursa

Η επανάσταση και η προετοιμασία της από τη Φιλική εταιρεία του ΟΦΗ είχε τα πάντα. Μυστικές διεργασίες, συσκότιση και συνωμοτική πειθαρχία, οργάνωση σοβαρού πλάνου, φήμες για Υπέρτατη αρχή και αιφνιδιασμούς. Και εχθροί υπήρξαν (και θα υπάρξουν, εντός και εκτός των τειχών) και κοτζαμπάσηδες και μικροφέουδα με μικροσυμφέροντα. Τελικά όμως η επανάσταση ξεκίνησε, οι περισσότεροι αιφνιδιάστηκαν, άλλοι δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν και άλλοι αποφάσισαν συνειδητά να βοηθήσουν. Σ΄αυτούς τους τελευταίους και όσους βοήθησαν ανιδιοτελώς να κρατηθεί ζωντανή η ομάδα, οφείλεται ένα ευχαριστώ. Η νεότερη ιστορία του ΟΦΗ τώρα αρχίζει.
Σίγουρα έχει υπάρξει πλάνο από τους 3 για τον ΟΦΗ. Πλάνο που ήταν απαραίτητο για να υπάρξει επόμενη μέρα, είτε με επενδυτή, είτε χωρίς. Ο επενδυτής – η Υπερτάτη αρχή, ο ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας Μιχάλης Μπούσης έχει κάτι εξαρχής θετικό. Δεν ανήκει στο γνώριμο κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου, τους μεγαλοσχήμονες “νονούς” που κινούνται οριζόντια σε όλο το εύρος των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και κάθετα από τον υπόκοσμο ως τον ανώκοσμο. Δεν χρησιμοποιεί το γήπεδο για να παράγει άλλου είδους σκοτεινές υπεραξίες, επιρροή ή προστασία. Ούτε ανήκει στο ενδιάμεσο στάδιο των περίεργων μεσαζόντων που επιβιώνουν σαν σαπρόφυτα, εξυπηρετούν όσο μπορούν, στήνουν ό,τι μπορούν και πορεύονται όπως μπορούν, είτε σαν μεγαλοαεριτζήδες είτε σαν φτωχοδιάβολοι. Υπάρχουν βέβαια και ελάχιστες (1-2) εξαιρέσεις.
Ο Μιχάλης Μπούσης, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται άνθρωπος αρχών, καθαρός και ηθικός. Θεωρώ δε την αμερικανική επιχειρηματική του κουλτούρα, όχι ως μειονέκτημα αλλά ως δυνητικό πλεονέκτημα εν προκειμένω. Σε ένα ελληνικό ποδόσφαιρο που παράγει μόνο μαύρο οικονομικό αποτέλεσμα, κάποιος που θα θέλει να βοηθήσει και να δημιουργήσει καθαρό οικονομικό αποτέλεσμα, μπορεί να γίνει η απαρχή για πολύ σοβαρή οργάνωση, κάτι που λείπει χρόνια από τον ΟΦΗ. Είδωμεν λοιπόν και welcome to OFI, Michael Bousis!
Να πω την αλήθεια, δεν περιμένω, ούτε επιθυμώ την σαουδαραβικού ή μαύρου τύπου ροή χρήματος στον ΟΦΗ. Μου αρκεί μια ενισχυμένου τύπου ταμειακή διευκόλυνση που θα επιτρέπει τη λειτουργία του πλάνου των 3 φιλικών. Και μια βήμα με βήμα πορεία προς την αυτοχρηματοδότηση της ομάδας.
Να επανέλθω όμως στην ΟΦΗλική Εταιρεία, που αποτελούν ουσιαστικά τους εγγυητές όλης αυτής της προσπάθειας. Πρώτα όμως θα παραθέσω δύο αποσπάσματα από μια παλαιότερη συνέντευξη του ανθρώπου του τελικού, του Μύρωνα Σηφάκη.
«Γνώριζαν το κλίμα που επικρατούσε και τολμώ να πω ότι από τότε μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει ομάδα στο ελληνικό ποδόσφαιρο που να είχε όλα αυτά τα σπουδαία χαρακτηριστικά, τα οποία συντελούσαν στο να είμαστε μια οικογένεια, μια παρέα… Να λάμπει το Βαρδινογιάννειο από την παρουσία όλων μας, να λάμπει το «Γεντί Κουλέ», να είμαστε όλοι χαρούμενοι, την Κυριακή να απολαμβάνουμε ποδόσφαιροκαι να είμαστε ανυπόμονοι μέχρι την επόμενη εβδομάδα που θα παίζαμε το επόμενο παιχνίδι. Αυτά είναι πράγματα που δεν μπορούν να ξεχαστούν όσο και να θέλουν κάποιοι «σωτήρες» γιατί αυτή είναι η ίδια μας η ζωή. Και όσο και να πληγώνουν αυτήν την ομάδα, εμείς θα εξακολουθούμε να την αγαπάμε ως ιδέα».

«Ο Γκέραρντ ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν ξεχώριζε κανέναν. Όλοι γι’ αυτόν ήταν σημαντικοί. Μου έδωσε στοιχεία που στιγμάτισαν την ποδοσφαιρική και μετέπειτα την προπονητική μου ζωή. Αυτά που έκανε ο Ολλανδός ήταν μαθήματα ζωής για όλους μας».GERARD POURSA

Με αυτά τα εφόδια, αυτά τα βιώματα και τις αναμνήσεις ξανάρχονται στον ΟΦΗ, αυτά τα παιδιά. Είναι παιδιά του Γκέραρντ. Μπορεί ο Γκέραρντ να μην υπήρχε χωρίς το Θόδωρα Βαρδινογιάννη και το χρήμα που έρεε στην ομάδα, αλλά αυτός είχε όλο το σχεδιασμό, την οργάνωση και την εκτέλεση. Δύσκολο πολύ να ξαναμπούμε στο ίδιο σημείο του ποταμού (πράγμα αδύνατο κατά τον μεγάλο σκοτεινό), πιστεύω όμως πως οι 3 έχουν κάνει τις απαραίτητες αναγωγές και προσαρμογές.
Δεν ξέρω τελικά ΤΙ θα φέρει στο τέλος ή στο μέλλον αυτή η προσπάθεια. Ο κόσμος του ποδοσφαίρου συναρτάται από πάρα πολλές παραμέτρους, το μοντέλο επιτυχίας μπορεί να έχει αναγκαίες συνθήκες, αλλά δεν γνωρίζεις αν αποδειχτούν και ικανές, στη δε ελληνική του εκδοχή –το ποδόσφαιρο, είναι … πολυπαραγοντικό, με το είδος των παραγόντων που εμβιούν ή παρασιτούν να παίζουν συχνά τον πιο αστάθμητο μα και κρίσιμο ρόλο, ένα παιχνίδι που οι κανόνες του είναι θολοί και πολλές φορές παραχαραγμένοι.
Για μια κατηγορία ανθρώπων όμως, που μας αφορά περισσότερο από το ΤΙ, το ΠΩΣ των πραγμάτων, η προσπάθεια αυτή φαντάζει από την σωστή όχθη του ποταμού, από τον σωστό τρόπο που αξίζει να ζεις, να επιχειρείς, το στοίχημα που αξίζει να παίξεις, το φύλλο που αξίζεις να βάλεις τα λεφτά σου, ακόμα κι αν χάσεις.
Κλείνοντας, να πω πως δε θεωρώ τυχαίο, ότι τελικά αυτή η προσπάθεια που αφορά τον ΟΦΗ, αλλά και την Κρήτη, εκπονήθηκε, διακονήθηκε και πραγματώθηκε από μη Κρήτες. Η Κρήτη αποτελεί ένα πεδίο πολύ υψηλής ενέργειας και γονιμοποιό παράγοντα, αλλά, για λόγους που δεν είναι του παρόντος κειμένου να αναλυθούν, δυσκολεύεται τις τελευταίες δεκαετίες να παραγάγει υψηλό αυτόχθον δυναμικό που θα δράσει εντός του νησιού.
Τελικά την Κρητική Ματιά την είχαν μη Κρήτες, όσο κι αν τα λέγαμε και τα ξαναλέγαμε κάποιοι…
Για όλους εμάς τους φίλους του ΟΦΗ, για άλλη μια φορά απομένει η ρήση του μεγάλου Κρητικού, που υπάρχει στη θύρα 8, «Θα νικήσουμε, θα νικηθούμε; Μη ρωτάς, πολέμα!»
Ας στηρίξουμε λοιπόν, όπως μπορούμε, αυτόν που φαίνεται σαν ο ορθός και δύσκολος δρόμος.

Η ορκομωσία σε εικόνες (και συμβολισμούς)

Πολιτικού ήθους συνέχεια από Σαμαρά...
Πολιτικού ήθους συνέχεια από Σαμαρά…
Το Ποτάμι σε μία εικόνα...
Το Ποτάμι σε μία εικόνα…
Πρώτη φορά κοστούμι για το Γαβριήλ...
Πρώτη φορά κοστούμι για το Γαβριήλ…
Τελείως αλλαγμένο το τοπίο στα έδρανα τα κυβερνητικά...
Τελείως αλλαγμένο το τοπίο στα έδρανα τα κυβερνητικά…

πηγή: naftemporiki.gr

Τριήμερο εμπιστοσύνης στη Βουλή. Τι κατάλαβα.

Συμπεράσματα από τη χθεσινή συζήτηση για ψήφο εμποστοσύνης. Σοφότεροι δε γίναμε προφανώς.

1. Όλοι ξέρουν ότι έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξέρουν ακόμα πότε ακριβώς και με πόσο ισχυρή εντολή.

2. Η Κυβέρνηση ζει στο δικό της σύμπαν. Παράλληλα με το δικό μας.

3. Ο Δραγασάκης έριξε μια προειδοποιητική που πολλοί δεν κατάλαβαν. Ακόμα και δικοί του. Και δώστε βάση στο λήμμα “Δραγασάκης”!

4. Η της Κυβέρνησης ειναι αμετανόητοι. Οι δε ηγέτες της και οι ομάδες τους μάλλον ειναι και αδίστακτοι.

5. Εξαιρετική πολιτική ανάλυση του ΚΚΕ. Σε πλήρη αντίθεση με τη συνέπεια και την κατανόηση του ιστορικού του ρόλου, τον οποίο επιμελώς αρνείται να παίξει. Κρίμα.

6. Ο Καμμένος παίζει το χαρτί του “ρυθμιστή μετά τις εκλογές” γιατί το 3% όλο και δυσκολευει. Ο Κουβέλης το χει πάρει απόφαση. Ο Λυκούδης πάλι αν δει Τσίπρα Πρωθυπουργό θα πάθει κατάθλιψη.

7. Τελείως Κακλαμάνης και ο Νικήτας τελικά.

8. Σαμαράς και Βενιζέλος, πολλά νευράκια.

9. Η επιλογή Βορίδη έρχεται να εξηγήσει πόσο δεν ήταν τυχαία και ανεξάρτητη η δράση Μπαλτάκου.

10. Παραπονάκια για Πρετεντέρη. Μα αλήθεια; Τόσο πια εκδούλευση στον Όμιλο;

11. Ο Τσίπρας επέλεξε χαμηλούς τόνους για να γίνει η σύγκριση προφανώς και να ενισχύσει το “εν αναμονή Πρωθυπουργός”. Εν μέρει σωστός. 2-3 όμως σχόλια πιο α λα Τσίπρας,χρειάζονταν. Οπως επίσης η διευκρίνιση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε φέρνει τωρα ονόματα και φακέλους εξεταστικων γιατι απλά ο νυν συσχετισμός θα οδηγήσει σε κουκούλωμα. Ο επόμενος όμως;

12. Η μέρα που θα πάει ο Μπένι φυλακή θα πρέπει να είναι αργία. Και εθνική εορτή!

13. Οι λαγοί για κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου ξαμολύθηκαν. Δε φαντάζει εύκολο αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Κάποια κέντρα θα το παλέψουν αγρίως.

11 “ανακρίβειες” του Κεδίκογλου για την ΕΡΤ. Bravissimo!

1.Ο Σ. Κεδίκογλου είπε ότι «δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής για “ιερές αγελάδες” . Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε θυλάκους αδιαφάνειας και δημόσιας σπατάλης. Η ΕΡΤ είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση μοναδικής αδιαφάνειας και απίστευτης σπατάλης».

Η ΕΡΤ δεν είναι «ιερή αγελάδα». Το Μάιο το υπουργείο Οικονομικών παραδέχθηκε ότι η ΕΡΤ έχει πλεόνασμα 40,97 εκατ. ευρώ και συνεισφέρει με το 50% των εσόδων της ή 129 εκ. ευρώ στο χρέος. Οι εργαζόμενοι έχουν υποστεί όλες τις μειώσεις των υπολοίπων εργαζομένων στις ΔΕΚΟ καθώς μετά το 2010 και η ΕΡΤ εντάχθηκε στις ΔΕΚΟ.

2. Για «την ΕΡΤ οι πολίτες πληρώνουν χαράτσι με τους λογαριασμούς ηλεκτρικού: γύρω στα 300 εκ. ευρώ τον χρόνο!».

Το «χαράτσι για την ΕΡΤ είναι μόλις 4,25 ευρώ το μήνα! Από αυτά τα χρήματα το 25% πάει για την ΛΑΓΗΕ [Λειτουργό Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας]. Δηλαδή στην ουσία από τα 300 εκ. τα 75 εκ. εκατ. πηγαίνουν στον Λειτουργό Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΛΑΓΗΕ), άλλα 40 εκατ. στο υπουργείο Οικονομικών υπέρ του βασικού μετόχου, ενώ πηγαίνει και διψήφιος αριθμός εκατομμυρίων στον ΦΠΑ. Και η νέα τηλεόραση, όμως, που θα ιδρύσει η συγκυβέρνησης προβλέπει [άρθρο 6 του νόμου που κατέθεσαν] ότι θα έχει «έσοδα από ανταποδοτικό τέλος, ως αντιστάθμισμα για την εκπλήρωση του στόχου της δημόσιας υπηρεσίας».

3. «Έχει τριπλάσιο έως επταπλάσιο κόστος από άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς και τετραπλάσιο έως εξαπλάσιο προσωπικό για πολύ μικρή τηλεθέαση: σχεδόν τη μισή και για τα τρία δημόσια κανάλια μαζί από όση ένα μέσο εμπορικό κανάλι».

Το κόστος της ΕΡΤ αφορούσε συνολικά 2.907 εργαζομένους, τρία πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια, δύο δορυφορικά, πέντε κεντρικούς ραδιοσταθμούς, 19 περιφερειακούς, 35 σταθμούς εκπομπής. Παράλληλα είχε και τα Μουσικά Σύνολα. Να σημειωθεί ότι κάλυπτε όλες τις εκδηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού και όλων των κομμάτων σε Ελλάδα και εξωτερικό δίνοντας «δωρεάν» την εικόνα [το γνωστό pool].

Όσον αφορά την τηλεθέαση μόνο η ΝΕΤ είχε τον περασμένο Ιούνιο 9,5% και είχε βγει πρώτη, μαζί με το Mega, στην ενημέρωση για τις εκλογές. Μέσα σε ένα χρόνο και μετά την απαξίωση από την συγκυβέρνηση κατρακύλησε στο 4,5%. Και πάλι η τηλεθέαση της ΕΡΤ θα πρέπει να υπολογίζεται αθροιστικά και για τα τρία κανάλια [ΕΤ-1, ΝΕΤ και ΕΤ-3].

4. Έχει τεράστια περιουσία, η οποία παραμένει αδρανής, αν δεν λεηλατείται υπέρ του ανταγωνισμού.

Δεν είναι ευθύνη των εργαζομένων να «εκμεταλλευτούν» την περιουσία της ΕΡΤ –κυρίως κτήρια. Όσο για το αρχείο της ΕΡΤ, για το οποίο ενδιαφέρονται όψιμα, επί των ημερών στελεχών της ΝΔ και του ΠαΣοΚ, που διαχειρίστηκαν τόσα χρόνια την ΕΡΤ, έγινε «φύλο και φτερό». Είναι γνωστό ότι βίντεο ιστορικών σίριαλ και εκπομπών χρησιμοποιήθηκαν για να «γραφτούν» ποδοσφαιρικοί αγώνες. Το αρχείο είναι ήδη ημικατεστραμμένο, ενώ, όπως γράφουν τα Νέα, «στέλεχος προηγούμενης διοίκησης είχε παραδώσει με μίσθωμα 15.000 ευρώ το πολύτιμο αθλητικό αρχείο».

6. Έχει καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείρισή της: Μιλάμε για μια εταιρεία με έξι λογιστήρια που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους.

Και για να τα ενοποιήσει έπρεπε να κλείσει η ΕΡΤ; Ποιος εμπόδισε την σημερινή κυβέρνηση, όπως και τις προηγούμενες να τα ενοποιήσουν;

7. Καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείριση των συμβάσεων, καθεστώς ακόμη μεγαλύτερης αδιαφάνειας στη διαχείριση του υλικού, το οποίο δεν έχει απογραφεί εδώ και… οκτώ χρόνια.

Κατ’ αρχήν αν υπάρχει αδιαφάνεια πρέπει να πάνε στον εισαγγελέα τα στοιχεία. Και θα πρέπει αυτεπάγγελτα ο εισαγγελέας να καλέσει τον κ. Κεδίκολγου να προσκομίσει τα σχετικά στοιχεία. Και, βέβαια, ο κ. Κεδίκογλου μπορεί να ρωτήσει τους συνοδοιπόρους του σε ΝΔ και ΠαΣοΚ γιατί δεν έκαναν απογραφή…

8. Προνόμια για τους εργαζομένους, που χρεώνουν τεράστιο αριθμό υπερωριών.

Οι υπερωρίες και τα εκτός έδρας εκτιμώνται σε 8 εκ. τον χρόνο και «χρησιμοποιούνται» κυρίως για κάλυψη εκδηλώσεων του πολιτικού συστήματος. Ο μέσος μηνιαίος μισθός στην ΕΡΤ είναι 2.840 ευρώ μεικτά [92 εκ. για μισθοδοσία στον προϋπολογισμό, διά 12 μήνες και διά 2.656 εργαζόμενους. Συνολικά είναι 2.907 οι εργαζόμενοι αν υπολογιστούν και οι των ειδικών θέσεων, σύμβουλοι, κ.λπ.]. Ενδεικτικά: παρουσιάστρια ειδήσεων «ειδικής θέσης» εισπράττει καθαρά 2.152 ευρώ τον μήνα και σκηνοθέτης με υπηρεσία από το 1998, μονιμοποιημένος το 2006, αμείβεται με 1.050 ευρώ. Μόνο ετησίως δαπανώνται 1,4 εκ. ευρώ μόνο για τους μισθούς 11 ειδικών συμβούλων και 16 ατόμων «ειδικών θέσεων».

9. Για να μην αναφερθούμε στα τεράστια ποσά τα οποία μοιράζει σε ιδιωτικές παραγωγές, τις οποίες θα μπορούσε να κάνει με πολύ λιγότερα χρησιμοποιώντας τα δικά της μέσα, τα οποία έχει πληρώσει ακριβά ο φορολογούμενος.

Τις εξωτερικές παραγωγές δεν τις αποφασίζουν οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ, αλλά η διοίκηση, δηλαδή οι εντεταλμένοι της εκάστοτε κυβέρνησης, δηλαδή αυτοί που τώρα την κλείνουν. Μάλιστα οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ είχαν καταγγείλει πρόσφατα ότι εκπομπές που χρησιμοποιούσαν στούντιο, εξοπλισμό και έμψυχο δυναμικό της ΕΡΤ, βαφτίστηκαν «μεικτές» παραγωγές και τα χρήματα κατέληγαν σε εξωτερικές εταιρείες παραγωγής. Η διοίκηση είχε δώσει και «προίκα», ως κονδύλι προετοιμασίας, την πρώτη εκπομπή με 27.000 ευρώ.

10. Συντηρεί περιοδικό χωρίς αναγνώστες.

Η «Ραδιοτηλεόραση», με 15 εργαζομένους, είχε τα τελευταία χρόνια εβδομαδιαία κυκλοφορία 11.000-13.000 αντιτύπων. Κλείνεις το περιοδικό αν δεν «πουλάει», δεν κλείνεις την ΕΡΤ.

11. Η ΕΡΤ έχει εξελιχθεί σε ένα σκάνδαλο που το βλέπουν καθημερινά όλοι, αλλά δεν τόλμησε να το αγγίξει κανείς. Αυτά όλα τελειώνουν. Η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ. Το προσωπικό της θα αποζημιωθεί κανονικά.

Από τον περασμένο Νοέμβριο οφείλονται δεδουλευμένες υπερωρίες, νυχτερινά και εξαιρέσιμες και 10.000 ρεπό στους εργαζομένους.

 

πηγή: thepressproject

Αμετανόητοι: Η Ιερισσός, ο ΟΠΑΠ και οι χρυσοθήρες

Θρασύτατοι, αλαζόνες, ψεύτες και λαμόγια. Παρά το 19% του ενός και το 13% του άλλου.

 

Toυ Ν. Μανεσιώτη στo fmvoice.gr

Στις 13 Φεβρουαρίου αποκαλύψαμε ότι “είναι τελειωμένο θέμα” η “πενταετής και όχι τριετής” σύμβαση της Intralot με τον ΟΠΑΠ.

 

Μόνο στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, τη “χρυσή” εποχή των πειρατών και των διαφόρων Γιέλτσιν, και στις δικτατορίες των αφρικανικών προτεκτοράτων θα μπορούσε μια κυβέρνηση να υποχρεώσει το κρατικό μονοπώλιο να αγοράσει τον τεχνολογικό εξοπλισμό ενός ιδιώτη, ελάχιστα πριν το μονοπώλιο ιδιωτικοποιηθεί. Προφανώς, δεν πρόκειται για φιάσκο.

Αποτελεί το σχέδιο της κυβέρνησης και των επιχειρηματιών στους οποίους θέλει να σπρώξει τον ΟΠΑΠ (ότι έκανε με τα Λαχεία). Προφανώς, επίσης, το σχέδιο αυτό φέρει την υπογραφή του Αντώνη Σαμαρά. Αλλοίμονο, αν δεν γνωρίζει τα πάντα ο Πρωθυπουργός (ειδικά όταν μιλάμε για τον Σαμαρά). Άλλωστε ο Κώστας Λουρόπουλος, ο επικεφαλής του ΟΠΑΠ, όπως γράφαμε και στις 13 Φεβρουαρίου, ήταν επί σειρά ετών ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Σαμαρά στην Καλαμάτα!

Η συγκεκριμένη ιστορία ξεγυμνώνει την αλήθεια σχετικώς με την πραγματική πολιτική της κυβέρνησης. Την αλήθεια που την γνωρίζουμε όλοι οι Έλληνες. Με εξαίρεση, ίσως, κάποιους ηλικιωμένους. Την γνωρίζουν κι αυτοί, που προσποιούνται ότι δεν την κατέχουν, λόγω των συμφερόντων τους.

Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης θέλουν να “σκοτώσουν” τον ανυπολόγιστο πλούτο της Ελλάδας στους επιχειρηματίες της ντόπιας οικονομικής ελίτ στους οποίους οφείλουν την ύπαρξη τους. Όπου δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά λόγω Μέρκελ, να ξεπουλήσουν τον δημόσιο πλούτο -την περιουσία του ελληνικού λαού- στους ξένους τοκογλύφους.

Όταν συμβαίνουν όλα αυτά (συνυπολογίστε τους Αθανασόπουλους και τους Μέργους), όταν οι ακροδεξιοί χρυσοθήρες της Χαλκιδικής οδηγούν την κοινωνία σε εμφύλιο, οφείλει η καθεμία και ο καθένας μας, που σέβεται τον εαυτό του, να σκεφτεί: Ποιος σοβαρός επενδυτής θα έλθει να επενδύσει στην Ελλάδα; Θα έλθει μόνο ο κάθε πειρατής Νταν Λομπ (Third Point) να κλείσει την δουλειά με τον Σαμαρά και με εγγυητή τον κουμπάρο του, που είναι και κουμπάρος του Σαμαρά…      

Υ.Γ. Ιδού το σχέδιο για τον ΟΠΑΠ:
Η Intralot θα πάρει το χρυσό συμβόλαιο των 250 εκατ. ευρώ. Στον Μελισσανίδη ο Σαμαράς θα εκχωρήσει τον ΟΠΑΠ. ΟΠΑΠ και Intralot αγόρασαν τα Λαχεία. Και στο τέλος ο ΟΠΑΠ θα αγοράσει την Intralot. Έτσι Μελισσανίδης και Κόκκαλης θα ελέγχουν τον μεγαλύτερο οργανισμό τυχερών παιχνιδιών στον κόσμο.

 

Πηγή:

http://www.fmvoice.gr/index.php/2012-09-12-05-20-12/financial-news/2012-09-12-05-20-43/item/56249-%25CE%25B7-%25CE%25B9%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2583%25CF%258C%25CF%2582-%25CE%25BF-%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2580-%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9-%25CE%25BF%25CE%25B9-%25CF%2587%25CF%2581%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B8%25CE%25AE%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%2582