Γυναίκες…

Πότιζα χθες τα λουλούδια στο μπαλκόνι (όσα δεν ξέρανε το χιόνι) και άθελά μου άκουγα το ζευγάρι δίπλα να καυγαδίζει. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, άνεργος ο άντρας, εργαζόμενη αλλά χαμηλόμισθη μάνα η γυναίκα, έχουν πολλά προβλήματα άρα και τριβές.

Έλεγαν λοιπόν ότι με 500 ευρώ ενοίκιο και ένα σπίτι με τόσες ζημιές και τόσο αυξημένα κοινόχρηστα και τον ιδιοκτήτη να μη συμμετέχει σε τίποτα και να τους βαραίνουν όλες οι φθορές δεν αντέχουν. Ότι δεν πάει άλλο τέλος πάντων.

Η γυναίκα του το ξεκαθάρισε. Πάρε τηλέφωνο να ζητήσεις μείωση. Ο άντρας είπε ότι θα πάρει να μιλήσει με το σπιτονοικοκύρη και αν δε γίνει τίποτα ίσως θα πρέπει να σκεφτούν φύγουν από το σπίτι να πάνε κάπου αλλού.

Έβαλαν όμως κάτω κόστη μετακόμισης, το ότι το σπίτι είναι δίπλα στο Μετρό και κοντά στο σχολείο των παιδιών και μετάνιωσαν. Δεν μας παίρνει να φύγουμε από το σπίτι, ας κατεβάσουμε το ενοίκιο και να πειστεί να συμμετέχει επιτέλους στις διάφορες φθορές (υγρασία, βάψιμο, χαλασμένο θερμοσίφωνο και καζανάκι).

Παίρνει λοιπόν τηλέφωνο ο γείτονας και το ξεκαθαρίζει 250 ευρώ ενοίκιο το πολύ. Και να φτιάξεις όλες τις ζημιές. Ο ιδιοκτήτης του είπε «δε γίνονται αυτά» αλλά πάρε με σε 10 λεπτά να το συζητήσω με τη γυναίκα μου.

Μισή ώρα αργότερα ξανατηλεφωνεί ο γείτονας (πλέον είχα ποτίσει κι απλά έπαιζα μπάλα με το μικρό) και τον ρωτάει τι απέγινε κι αν το σκέφτηκε. Ο ιδιοκτήτης (είχε ανοιχτή ακρόαση για να ακούει και η γυναίκα οπότε άκουγα κι εγώ) του λέει από 500 μπορώ να στο πάω 450 και να κανονίσουμε και το βάψιμο της πολυκατοικίας.

Ο γείτονας όμως το πάλεψε. «50 ευρώ μείωση ενώ είμαι άνεργος 15 μήνες; Τόσα χρόνια μένω εδώ γνωριζόμαστε καλά. Συν ότι αν φύγω άντε να βρεις να το νοικιάσεις. Κάντο έστω 350 και δες κι εκείνες τις υγρασίες που σου είπα. Θα σε πάρω σε λίγο να το σκεφτείτε με τη γυναίκα σου».

Για να μην τα πολυλογώ τα βρήκανε στα 400 και βάψιμο-υγρασίες θα τα κάνει ο ιδιοκτήτης. Το καζανάκι και το θερμοσίφωνο θα τα φτιάξουν μόνοι τους οι γείτονες. Ευτυχώς σκέφτηκα και πήγα να μπω μέσα (είχα ξεπαγιάσει λόγω περιέργειας).

Μπαίνοντας μέσα όμως άκουσα πάλι φασαρία. Γκρίνιαζε η γυναίκα του ότι «δεν κατάφερες και πολλά», αν είναι έτσι «καλύτερα να φεύγαμε να πάμε σε άλλο».

Δε βγάζεις άκρη με τις γυναίκες ρε φίλε! Δε συμβιβάζονται ποτέ!

Υ.Γ: Η ιστορία είναι φανταστική και αλληγορική και δεν έχει καμία σχέση με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις. ΟΚ, όχι και καμία…

Μήπως να μάθούμε τη συμφωνία (οτ-αν υπάρξει) πρώτα;

Επειδή είναι ατέρμονη η συζήτηση και δεν έχουμε ουσιαστικά βάση έως το νωρίτερο τη Δευτέρα (που και γι αυτό δεν είμαι βέβαιος εγώ ακούγοντας τις δύο πλευρές), θα σημειώσω ως τώρα ως σκέψεις μου τονίζοντας την απέχθειά μου στο διαχωρισμό μαύρο-άσπρο, τα εξής:

275681-Ì-Á

• Καλό είναι να περιμένουμε τη Δευτέρα και να διαβάσουμε με προσοχή τι ακριβώς συμφώνησαν (αν συμφώνησαν). Λίγες μέρες είναι, ας κάνουμε υπομονή να δούμε την τελική συμφωνία για να κρίνουμε στα σοβαρά. Αλλά να τη μελετήσουμε πρώτα καλά (όχι α λα Χρυσοχοίδης).

• Οι δύο πλευρές (ηγεσία ΕΕ και Ελλάδα) μπήκαν σε διαπραγμάτευση ο καθένας με “σκληρές και απόλυτες θέσεις”. Πράγμα σύνηθες στις κανονικές διαπραγματεύσεις (όχι αυτές της τελευταίας 5ετιας, τις κανονικές ξαναλέω). Προφανώς το ιδανικό για την κάθε πλευρά είναι να πετύχουν ΟΛΑ όσα προτείνουν. Αυτό είναι σαφές.

• Η Ελλάδα μπήκε ως αουτσάιντερ και πιο αδύναμη εκ των δύο πλευρών φαντάζομαι το συμφωνούμε αυτό όλοι.

• Θεωρώ ότι σκόπιμα η Ελλάδα δεν πήγε με νούμερα και ισοδύναμα γιατί πολύ απλά αυτό θα σήμαινε εξαρχής αποδοχή του πλαισίου και προσπάθεια για αλλαγές σε πολύ επιμέρους. Κοινώς ποδοσφαιρικά μιλώντας σα να είχε μπει στο γήπεδο για το Χ κι όχι για τη νίκη. Και αυτό θα μείωνε τη διαπραγματευτική της δύναμη. Οι ξένοι θέλουν συζήτηση με αριθμούς γι αυτόν ακριβώς το λόγο.

• Προσωπικά εκτιμώ ότι αν υπάρξει συμβιβασμός το καλύτερο που έχει να κάνει ο Τσίπρας είναι να γυρίσει και να εξηγήσει καθαρά και ξάστερα τι πέτυχε. Να πει «ζήτησα 1,2,3,4,5 και κέρδισα 1,2». Να πει επίσης ότι προχωρά κανονικά στην μεταρρύθμιση του κράτους και να παραδεχτεί απλά ότι «ήθελα να πετύχω πολύ περισσότερα αλλά αυτά κατάφερα», θυμίζοντας παράλληλα ότι «ήμουν κι ο πρώτος που πραγματικά πάλεψα».

• Δε με ενδιαφέρει αν θα μετονομάσουν πράγματα. Με ενδιαφέρει να εξηγήσουν τις πραγματικές αλλαγές ώστε να τις καταλάβει ο οποιοσδήποτε. Μία αλλαγή θα πετύχουν; Αυτή τη μία. Δέκα; Αυτές τις δέκα. Όλα τα άλλα είναι επικοινωνιακό περιτύλιγμα που στην πραγματική ζωή λίγη αξία έχει.

• Την εξ αριστερών κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ την κατανοώ απόλυτα με βάση τις πρώτες πληροφορίες. Θέλαμε όλοι περισσότερα. Βασικά θέλαμε ΟΛΑ όσα αρχικά ζητήσαμε. Φαντάζομαι ότι κάποιοι από εμάς θα κατανοούν ότι δεν ήταν πολύ εύκολα να πετύχει αυτό το «όλα». Προφανώς ορισμένοι που μόνο έξοδο από το Ευρώ αναγνωρίζουν σαν λύση, και κάθε άλλο ενδεχόμενο συνιστά κατ’αυτούς υποχώρηση, είναι απόλυτα δυσαρεστημένοι. Και δεκτό. Άποψή τους σεβαστή. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως μιλά εξαρχής για ευρώ.

• Δεν μπορώ να καταλάβω η εκ δεξιών τι θέλει να πει και γιατί κάνει τόση φασαρία. Ακόμα κ αν ισχύει το 70-30 προφανώς είναι καλύτερο από το 100-0 νομίζω. Το πνεύμα μου είναι δηλαδή ότι οι εκ δεξιών – του ΣΥΡΙΖΑ- που κυβέρνησαν (όλοι αντιμνημονιακοί στην αφετηρία τους) πέτυχαν 0%, αυτό το δεδομένο έχουμε ως τώρα. Άρα και λίγα να είναι τα κέρδη, είναι κέρδη. Ενώ για πολλούς από εμάς που θα θέλαμε περισσότερο κατανοώ γιατί υπάρχει προβληματισμός.

• Επίσης αν τελικά ισχύει το 70-30 ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να παίξει μεγάλη μπάλα σε θέματα δομικών μεταρρυθμίσεων κράτους κ διαφθοράς για να επιβιώσει και να πετύχει. Να προχωρήσει σε αλλαγές δίκαιες στο κράτος, στη φορολογία, να δημιουργήσει πραγματικό κοινωνικό κράτος, να αποκαταστήσει ή καλύτερα να δημιουργήσει ένα πραγματικό αίσθημα δικαίου στην κοινωνία, αποκαθιστώντας αδικίες και δημιουργώντας ένα νέο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο. Δεν είναι εύκολο καθόλου. Αλλά γι αυτό έγινε Κυβέρνηση πάνω από όλα.

• Με βάση πάντα τις πληροφορίες, πόσοι έχουμε καταλάβει τι (φαίνεται να) κερδίζει στο «παζάρι» ο ΣΥΡΙΖΑ; Δείχνει να κερδίζει λοιπόν χρόνο, ρευστότητα (το μεγάλο άγχος πολλών), την αναγνώριση ως βασικής μεταρρύθμισης την αναδιανομή των φόρων και την πάταξη της φοροδιαφυγής (με διεθνή συνεργασία ελπίζω), μικρότερο πρωτογενές ως υποχρέωση, παύει να υπάρχει εποπτεία και επιτήρηση αλλά απευθείας αποφάσεις με τις ηγεσίες των τριών πιστωτών- θεσμών (ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ) και το χρέος να είναι στο τραπέζι συνολικά για ευρωπαϊκή ρύθμιση εντός του 2015.

• Επίσης για να είμαστε εξηγημένοι τελική συμφωνία θα έχουμε καλό φθινόπωρο. Αυτό της Δευτέρας ή τέλος πάντων του Φεβρουαρίου είναι μεταβατική συμφωνία. Με ότι αυτό σημαίνει.

Και κάτι άσχετο, δηλώνω χαρούμενος που στη χθεσινή συνέντευξη τύπου (που την έβλεπε όλη η υφήλιος) την χώρα εκπροσωπούσαν ένας 40χρονος (Τσίπρας), ένας 38χρονος (Παππάς) και ένας 34χρονος (Σακελλαρίδης).
Αυτά τα «ολίγα»!