Ένας είναι ο εχθρός, τώρα, ο αόρατος ιός!

Είναι σημαντικό, να ξέρεις πότε και τι είδους κριτική θα κάνεις. Κι ακόμα σημαντικότερο, να μη ξεχάσεις όταν είναι η κατάλληλη στιγμή, να κάνεις απολογισμό.

Σε φάσεις κρίσης λένε πολλοί πως «δεν είναι ώρα να πολιτικολογούμε». Διαφωνώ. Η κρίση είναι εξ’ ορισμού μία κατάσταση που η πολιτική πρωταγωνιστεί.

Πολλοί επίσης λένε πώς «τώρα δεν πρέπει να υπάρχουν αντιδικίες αλλά συναίνεση». Σε αυτό συμφωνώ. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να παρατηρείς, να εντοπίζεις αρρυθμίες και να τις επισημαίνεις προς διόρθωση. Από την άλλη και η γκρίνια για τη γκρίνια δεν προσφέρει απολύτως τίποτα.

Δυστυχώς, λίγο η κλεισούρα, λίγο η πίεση που όλοι νιώθουμε, λίγο ο φανατισμός και οι ατελείωτες βεβαιότητες που μας χαρακτηρίζουν, έχουν οδηγήσει τη δημόσια συζήτηση σε μία άγονη αναπαραγωγή μονολόγων και προσωπικών ποιημάτων. Μία κασέτα σοσιαλμιντιακή.

Το σκεφτόμουν αυτές τις μέρες μετά τα διαγγέλματα του Πρωθυπουργού. Όταν έλεγες «είπε τα αυτονόητα» ήσουν μίζερος για τους υποστηρικτές του. Αν πάλι συμπλήρωνες «το χειρίζεται γενικά σωστά», έπεφτε κράξιμο εξ’ αριστερών. Εγώ δηλαδή που θεωρώ ότι κάνει τα αυτονόητα, δηλαδή ακολουθεί τις προτάσεις των ειδικών και παίρνει μέτρα έχω απέναντί μου τους μεν ως «μίζερος και μηδενιστής». Και την ίδια στιγμή, όταν αναφέρω ότι τα μέτρα που έχει πάρει μου φαίνονται σωστά και χρήσιμα, μου λένε «έφτασες να υποστηρίζεις το Μητσοτάκη».

Δηλαδή είναι κακό να είσαι εκτός ΝΔ αλλά να μπορείς να πεις ότι ο Πρωθυπουργός κινείται συνετά και με σοβαρότητα; Δηλαδή είναι τόσο τρομερό να αναγνωρίσεις ότι σωστά για παράδειγμα έκλεισε σχολεία και γήπεδα; Ή και ότι σωστά αποφάσισε να κλείσει και τις Εκκλησίες;

Από την άλλη, είναι τόσο τρομερό, να πεις ότι άργησε να αποφασίσει το κλείσιμο των Εκκλησιών; Ή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη φάση βάζει πλάτη και βοηθά στη συναινετική αντιμετώπιση, με προτάσεις και κυρίως αποφεύγοντας τις κορώνες; Καλά δε συζητώ τι χαμό μπορεί να σηκώσει μία φράση του στυλ «ο Ξανθός στο Υγείας έκανε σοβαρή προσπάθεια να κρατήσει σε καλή κατάσταση το ΕΣΥ». Αμέσως θα ξεκινήσει η μάχη που με μαθηματική ακρίβεια θα καταλήξει σε σκληρή μονομαχία Πολακοκλάστες vs Πολακολάτρεις.

Γενικά επικρατεί ένας μικρό χάος. Και προφανώς δε βρισκόμαστε σε κανονικές συνθήκες. Σε «κανονικότητα» μία κωλοτούμπα όπως του Άδωνη στο θέμα των τιμών και της κερδοσκοπείας σε προϊόντα πρώτης ανάγκης θα ήταν αντικείμενο για δίκαιο και σκληρό κράξιμο. Τώρα δεν είναι. Αρκεί που πήρε πίσω τη μαλακία που είπε περί «ελεύθερης αγοράς».

Σε κανονικές συνθήκες, τύποι όπως ο Μπογδάνος ή ο Πορτοσάλτε που ανυπομονούσαν για κλείσιμο νοσοκομείων θα έπρεπε να κατακριθούν σκληρά. Τώρα όμως δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Στο μέλλον ας το θυμόμαστε. Ακόμα και η Ε.Ε, που εδώ και 10 χρόνια απαιτούσε ή αποδεχόταν σαν μέτρα «βελτίωσης της οικονομίας» τις περικοπές στην Υγεία και σήμερα «στέκεται δίπλα μας» και ανακοινώνει ότι θα μας βοηθήσει, είναι για κράξιμο. Αλλά όχι τώρα. Δεν είναι η στιγμή. Το timing στη ζωή και στην πολιτική έχει μεγάλη σημασία.

Στη φάση που βρισκόμαστε, αυτό-περιορισμένοι σπίτια μας, ας μείνουμε νηφάλιοι, ήρεμοι και ψύχραιμοι. Να έχουμε το καθαρό μυαλό να αναγνωρίσουμε τα θετικά (ακόμα κι αν είναι αυτονόητα, δεν είχαμε πάντα σε αυτή τη χώρα την κοινή λογική), να εντοπίζουμε με παραγωγικό τρόπο αδυναμίες (για παράδειγμα στα εργασιακά όπου υπάρχουν πολλά κενά στις προβλέψεις) και τα αρνητικά να τα προσπερνάμε, όχι ξεχνώντας τα, αλλά βάζοντάς τα στην to do λίστα μας για μετά ταύτα. Με την υπόσχεση όμως στους εαυτούς μας, να μην ξεχάσουμε την καταγραφή αυτή.

Ας παρατήσουμε λοιπόν αυτή την εμμονή να επιτεθούμε στον «εχθρό» σε κάθε ευκαιρία. Ας επικεντρωθούμε στις λύσεις κι όχι στο πρόβλημα. Αυτή τη στιγμή ο εχθρός δεν είναι ο πολιτικός αντίπαλος αλλά ένας αόρατος ιός.

Ίσως, λέω ίσως, μετά από όλο αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε ότι θα φέρει σοβαρές αλλαγές στη ζωή μας, να καταφέρουμε να μπορούμε να πολιτικολογούμε ο καθένας από το ιδεολογικό του μετερίζι χωρίς φανατισμό και άγονα αλλά ουσιαστικά. Όχι τίποτα άλλο, αλλά μετά θα έχουμε σοβαρά κοινωνικά, εργασιακά, εκπαιδευτικά και οικονομικά ζητήματα να λύσουμε.

Μπορεί λοιπόν να βγει κάτι καλό. Μπορεί και όχι φυσικά (η προϊστορία δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας).

«Μπαίνουμε καθυστερήσεις για την #ΕπόμενηΜέρα! Θα παίξεις κέντρο και μπροστά, επιθετικά! ΜΠΟΡΟΥΜΕ ρε, πάμε!»

Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά του λέει η Ζωή, μπροστά μόνο! Κοιτάζει και δεξιά και αριστερά για να πάρει κόσμο τον διαβεβαιώνει ο Κυριάκος. Για να πάμε μπροστά λέει κι αυτός, αφού Μπορούμε (αυτό ο ΣΚΑΙ δεν το έλεγε; ή ο Ομπάμα, κάτι του θυμίζει)! Ο Αλέξης από καιρό κάνει παρέες με δεξιά (sic) και κεντροαριστερά. Με τα αριστερά έχει κόψει λίγο τις παρέες αλλά εντάξει, μεγάλωσε, ωρίμασε και άφησε τις τρέλες! Την #ΕπόμενηΜέρα θα είναι πολυσυλλεκτικός και εθνικός.

Τι έχει συμβεί αναρωτιέται; Τι συνωστισμός στο κέντρο και μπροστά είναι αυτός; Ακόμα και η ΝΔ, δεν έχει- λέει- πια ακροδεξιούς! Μύγα τους τσίμπησε όλους με το που τέλειωσε το καλοκαίρι; Ας κάνει κι ένα γρήγορο ψάξιμο στο google. Ρε μπας και ανακοίνωσαν εκλογές το Σαβ/κο και το έχασε βλέποντας μπάλα και τρέχοντας σε παιδικά πάρτυ;

Τι έπαθαν όλοι και βγάζουν μηνύματα και slogans; Και κυρίως τι έπαθαν όλοι και κλίνουν στο κέντρο; Αν είναι όλοι κεντρώοι, το ΠΑΣΟΚ (πως το λένε τώρα δε θυμάται, ΠΑΣΟΚ το ξέρει τόσα χρόνια) κι ο Λεβέντης τι είναι;

Θα χαρούν οι κεντρώοι της χώρας με τόσες επιλογές. Πάντα ήταν περισσότεροι άλλωστε, η πλειοψηφία που διαμόρφωνε το αποτέλεσμα. Αλλά αν δεν είσαι κεντρώος; Tότε είσαι για μπροστά κατευθείαν! Αλήθεια υπάρχει κάποιος που είναι για πίσω, στη θεωρία; Κι όταν λένε μπροστά, που ακριβώς; Πολλές απορίες αλλά που να τις λύσεις; Στην TV που ουρλιάζουν κομματόσκυλα και στρατευμένοι δημοσιογράφοι ή στο internet των fake news;

Μπροστά.jpg

Άραγε είναι ο μόνος που νιώθει κουρασμένος και μπερδεμένος; Είναι ο μόνος που του φαίνεται όλη αυτή η φάση ανούσια; Αν είναι κι άλλοι, που θα τους βρει; Και τα social media πια κανίβαλοι τα έχουν καταλάβει!

Τώρα που το σκέφτεται, μάλλον η μύγα που τους τσίμπησε όλους και μαζεύτηκαν ο ένας πάνω στον άλλο στο κέντρο λέγεται δημοσκόπηση. Και το μπροστά είναι αυτό το αφήγημα που λένε οι επικοινωνιολόγοι. Οι προπονητές τους είπαν «θα παίξεις κέντρο και μπροστά, επιθετικά, μπήκαμε στις καθυστερήσεις (για εκλογές)».

polychroniou11

Ακόμα και τα προεκλογικά συνθήματα και η στρατηγική κι αυτή copy paste πια. Στέρεψε η φαντασία στην εξουσία. Αν υπήρξε δηλαδή ποτέ κάτι τέτοιο…

12:30 πήγε η ώρα, πάει να κοιμηθεί. Αύριο ξημερώνει η #ΕπόμενηΜέρα και ΜΠΟΡΕΙ να πάει μπροστά στη δουλειά χωρίς να κοιτάει δεξιά και αριστερά. Τη δουλειά του και το σπίτι του, δεν είμαστε για πολλά. Νέα μέρα αύριο, αλλά ίδιες σκοτούρες, ίδιες φάτσες, ίδιες φωνές και καυγάδες. Βαρέθηκε.