Κυβέρνηση ναι. «Νέα» όμως;

Χθες το βράδυ λοιπόν, λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος, όσους είχαμε την ατυχία να έχουμε ανοιχτή την τηλεόραση μας χτύπησε ένας κεραυνός «ανανέωσης, φρεσκάδας  και αριστεροσύνης» #not.

H κυρία Γεροβασίλη μας διάβασε τη σύνθεση της νέας Κυβέρνησης. Η αλήθεια είναι ότι Κυβέρνηση σίγουρα μας ανακοίνωσε, νέα πάλι δεν ξέρω αν τη λες.

966σιν

Ουσιαστικά είναι ένας ανασχηματισμός. Προς το καλύτερο θα ήλπιζε κανείς μετά τις εκλογές. Λάθος νομίζαμε. Ή μάλλον κακώς ελπίζαμε.

Θα μου πείτε πάλι γκρινιάζεις και πάλι κάνεις «αντιπολίτευση» και «με τίποτα δεν είσαι ευχαριστημένος» και σε τελική ανάλυση, 7 μονάδες διαφορά κέρδισε, μεγάλος θριαμβευτής είναι, θα κάνει ότι θέλει τώρα.

Πρώτον ναι γκρινιάζω και δεν είμαι ευχαριστημένος. Δεύτερον, το «θα κάνει ότι θέλει ο ηγέτης» δεν το αποδέχτηκα ποτέ. Και το θεωρώ ασύμβατη νοοτροπία για ένα κόμμα αριστερό. Και για ένα κόμμα σύγχρονο. Πολύ περισσότερο για ένα κόμμα σύγχρονο και αριστερό.

Δεν υπάρχει τίποτα να μου άρεσε; Υπάρχει. Η παρουσία και πάλι του Παρασκευόπουλου στο Δικαιοσύνης. Η παρουσία του Μουζάλα στο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Οι παρουσίες του Βερναρδάκη και του Ξυδάκη. Εκτιμώ επίσης τις κυρίες Αναγνωστοπούλου και Αντωνοπούλου και τον Τρύφωνα Αλεξιάδη. Και βέβαια χαίρομαι γιατί στο Υπουργείο που «κανείς δεν ήθελε να πάει» και όπου τεράστια συμφέροντα κυβερνούν στην ουσία για χρόνια πάει ένα δίδυμο Κρητών με ήθος, εντιμότητα και αριστερή γνήσια (έως και ρομαντική) οπτική, ο Ανδρέας Ξάνθος (του έχω αδυναμία και σαν στυλ, με τους χαμηλούς τόνους του και την μεθοδικότητά του) και ο Παύλος Πολάκης (εντελώς αντίθετος χαρακτήρας του Ξάνθου, άρα χρήσιμος για να αλληλοσυμπληρώνονται), γιατροί του ΕΣΥ και οι δύο μάλιστα. Και κάπου εκεί τα καλά νέα σταματούν. Άντε να βάλω στα καλά την απώλεια Πανούση.

Μετά όμως έρχονται οι «κεραμίδες» που λέμε και στο χωριό μου.

Από άποψη προσώπων καταρχήν. Ακούς Φίλης στο Παιδείας και λες «πλάκα μου κάνουν». Ε, δεν κάνουν! Πέρα από την ουσία, τι συμβολισμό ακριβώς έχει αυτή η κίνηση; Ακούς και ντουέτο στο Εσωτερικών Κουρουμπλή- Μπαλάφα και καταλαβαίνεις ότι το «σύγχρονο, αξιοκρατικό δημόσιο» είναι ουτοπία. Στη συνέχεια έρχεται και νέο χτύπημα. Τζάκρη! Στο Βιομηχανίας. Τι να πρωτοσχολιάσεις. Μόνο σαν χτύπημα στο μεγάλο βιομηχανικό κεφάλαιο μπορείς να το θεωρήσεις και να γελάσεις. Πικρά! Ακούς και στη συνέχεια Τσακαλώτος παραμένει. Ωραία λες. Αλλά λίγα δευτερόλεπτα μετά ακούς ότι του έχουν βάλει και τσεκαδόρο τον Χουλιαράκη. Σου φεύγει το χαμόγελο σε χρόνο dt. Δε σταματά όμως το σερί. Σε ενημερώνουν ότι στα αγροτικά θέματα θα έχει κομβικό ρόλο ο Μπόλαρης. Ο Μπόλαρης ρε φίλε!

Κι έχεις και το τσούρμο των ΑΝΕΛ, όπου σου λένε ότι μη γκρινιάζεις γλύτωσες Χαϊκάλη και Νικολόπουλο. Και λούζεσαι Πάνο και Δημήτρη Καμμένο.

Διαβάζοντας δε πιο προσεκτικά, διαπιστώνεις με έκπληξη ότι λείπει ο Νικολούδης. Μετά από 7 μήνες διακυβέρνησης και 25 μέρες προεκλογικής περιόδου με σημαία τον πόλεμο στην διαπλοκή και τη διαφθορά, εξαφανίζεις το βασικό πρόσωπο που είχε αναλάβει να κάνει αυτή τη δουλειά;

Αλλά ας μην το περιορίζουμε στα πρόσωπα. Πάντα είμαι των ομάδων κι όχι των προσώπων. Η αναλογία 40 άντρες και 7 γυναίκες ικανοποιεί από μία «αριστερή» και προοδευτική Κυβέρνηση. Το γεγονός ότι το «νέο», το άνοιγμα στην κοινωνία γίνεται με πρόσωπα από το παλαιό, κακό ΠΑΣΟΚ και από κάτι τύπους όπως ο Παπαγγελόπουλος είναι λογικό και πειστικό; Έτσι ξεμπερδεύουμε με το παλιό;

Επίσης Κυβέρνηση της Αριστεράς (δις) με ευέλικτο σχήμα 47 ατόμων; Και Υπουργείο που έχει στην ίδια πρόταση «Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων»;  Αχταρμάς η έρευνα και η θρησκεία ακόμα, το έτος 2015, με αριστερούς εδώ και 9 μήνες στο τιμόνι;

Και τέλος, πώς ακριβώς «κερδίζουμε το μέλλον» χωρίς να έχουμε νέους μέσα; Πού είναι η φρεσκάδα; Πού είναι οι νέοι άνθρωποι; Κι εκείνοι που υπήρχαν (βασικά ο εξής ένας, ο Σακελλαρίδης) έμειναν εκτός. Σύντροφοι καταλαβαίνω τη χαρά του εκλογικού αποτελέσματος και την αυτοπεποίθηση αλλά μήπως, λέω μήπως, δεν είναι στραβός ο γυαλός;

Η αποχή νικητής, όλοι μας ηττημένοι.

Προσπαθώ να τακτοποιήσω διάφορες σκέψεις μου από χθες. Ξεκινάω με το βασικότερο κατά την άποψή μου θέμα. Την αποχή:

Η αποχή επιβεβαιώνει το ρήγμα στην ελληνική κοινωνία. Κάποιοι νιώθουν (και είναι) στο περιθώριο. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ήττα για όλους μας. Και να συμπληρώσω ότι πιστεύω ότι στο περιθώριο είναι και πολλοί από το 55% που ψήφισαν τελικά.

Αν ήμουν κόμμα (ή Κυβέρνηση) θα έκανα μια αναλυτική έρευνα για τους λόγους της αποχής. με τελικό στόχο προτάσεις για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

Κάποια προφανή και αυτονόητα, πιο πρακτικά:
1. Ετεροδημότες. Να βρούμε πώς θα ψηφίζουν πάντα, χωρίς να εξαρτάται από το αν αντέχει η τσέπη τους να ταξιδέψουν.
2. Έλληνες εξωτερικού. Πλέον είναι πολλοί και ιδιαίτερα σημαντικοί για να τους αγνοούμε.
3. Ανανέωση/Ενημέρωση εκλογικών καταλόγων. Αυτό το αστείο έχει κουράσει με τις λίστες με διπλό-αποχή tiresias εγγεγραμμένους και ανθρώπους που έχουν πεθάνει.

Και κάποια περισσότερο πολιτικά: Γιατί τόσος κόσμος νιώθει αδιαφορία και βρίσκει άσκοπο το να ψηφίσει. Αυτό θέλει συζήτηση και ανάλυση σοβαρή και σε βάθος και λύνεται μόνο σε βάθος χρόνου, όπως σε βάθος χρόνου δημιουργήθηκε σαν φαινόμενο. Επιπλέον καλό είναι να χαρτογραφήσουμε και να ερευνήσουμε τους ψηφοφόρους που έριξαν λευκό. Κι αυτό είναι μήνυμα και προσωπικά πιστεύω ηχηρότερο της αποχής. Πήγαν ως την κάλπη για να δηλώσουν ότι δεν τους κάνει κανένας.

Πέρα όμως από το τυπικό νούμερο της αποχής και το ουσιαστικό θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και την σιωπή και το κλίμα απογοήτευσης μέσα στο οποίο έγιναν οι εκλογές. Πόσοι από εμάς ψήφισαν με αυτοπεποίθηση; πόσοι συζήτησαν και υποστήριξαν τα πιστεύω τους; πόσοι βγήκαν με ενθουσιασμό από το τμήμα; πόσοι δηλώνουν αισιόδοξοι;

Οι προϋποθέσεις της επόμενης μέρας

Το σήριαλ της διαπραγμάτευσης έχει κουράσει τους πάντες. Και όσους μετέχουν ενεργά και όσους το παρακολουθούμε. Κουραστήκαμε γιατί κράτησε πολύ. Κουραστήκαμε γιατί ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει μερικά χρόνια πριν όταν υπήρχαν αποθέματα υπομονής και αντοχής (με την ευρεία έννοια). Κουραστήκαμε γιατί εκτός από την αναμονή είχαμε να αντιμετωπίσουμε και τον καταιγισμό σεναρίων, διαρροών και υποθέσεων στα ΜΜΕ. Κι επειδή κανείς δεν ήξερε τι πραγματικά συμβαίνει, αυτό το παιχνιδάκι πέρασε κατά πολύ τα όρια της υπερβολής.

Φαίνεται ότι αυτή η διαδικασία φτάνει σε ένα τέλος. Καλό ή κακό, επώδυνο ή ανώδυνο, ελπιδοφόρο ή καταδικαστικό θα φανεί όταν δούμε ΑΚΡΙΒΩΣ περί τίνος πρόκειται. Αν πρόκειται για συμφωνία, θα πρέπει να δούμε όλα όσα περιλαμβάνει για να κρίνουμε. Αλλά κι αν πρόκειται για ρήξη θα πρέπει να δούμε που οδηγεί και με ποιο σχέδιο θα κινηθούμε από δω και στο εξής. Όλα ρευστά λοιπόν.

Όλα; Όχι δα. Υπάρχουν κάποια δεδομένα. Και κάποιες απαιτήσεις. Κάποιες προϋποθέσεις στην ουσία, για να προχωρήσουμε στην εφαρμογή του επόμενου σεναρίου, όποιο κι αν είναι αυτό.

Προϋπόθεση 1η. Η Κυβέρνηση θα μας πει τι ΑΚΡΙΒΩΣ συμφώνησε. Θα μας πει όλους τους όρους, συμπεριλαμβανομένων και των «ψιλών γραμμάτων» και θα μας εξηγήσει με σαφήνεια και χωρίς πολλές περικοκλάδες τι σημαίνει αυτό πρακτικά για τους πολίτες.

Προϋπόθεση 2η. H Κυβέρνηση θα μας πει ΑΚΡΙΒΩΣ τι πρότεινε και θα μας κάνει μια αποτίμηση για τις νίκες και τις ήττες της στη διαπραγμάτευση. Θα μας πει ρε παιδί μου «φάγαμε 3-4 γκολ στα φορολογικά με ΕΝΦΙΑ και τέλος επιτηδεύματος αλλά βάλαμε κι ένα γκολάκι με χαμηλό ΦΠΑ στα τρόφιμα». Ή «φάγαμε 2 μπαλάκια στις ιδιωτικοποιήσεις αλλά βάλαμε και μια γκολάρα (έτσι για την ψυχολογία μας ο υπερθετικός) στο θέμα της ΔΕΗ και του νερού». Ή ακόμα να μας πουν «το χάσαμε το πεναλτάκι με την άμεση αύξηση του βασικού μισθού, αλλά πετάξαμε στο 90 ένα γκολ με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας». Δεν έχουμε καμία ανάγκη να μας πουν ότι πήγαμε τους παίξαμε μονότερμα και φύγαμε. Αλλά έχουμε απόλυτη ανάγκη σαν κοινωνία για πρώτη φορά να ξέρουμε όλη την αλήθεια.

Προϋπόθεση 3η. Η Κυβέρνηση να μας παρουσιάσει το σχέδιο της για την διαχείριση της ήττας, όπου υπήρξε ήττα. Ωραία (τρόπος του λέγειν), θα φάμε το γκολ του ΕΝΦΙΑ, αλλά θα πέσουν οι αντικειμενικές πριν επιβληθεί; Θα γίνει κάτι συγκεκριμένο ώστε το 2016 να είναι η τελευταία του χρονιά; Θα εξαιρεθούν όσοι πραγματικά πρέπει να εξαιρεθούν; Και ποια είναι η μέθοδος για να εντοπιστούν όσοι πραγματικά είναι αδύναμοι; Πώς θα καταφέρουμε από την επόμενη κιόλας χρονιά να φορολογήσουμε δίκαια; Πώς θα φέρουμε λεφτά που δεν έχουν δηλωθεί, έχουν φύγει στο εξωτερικό αφορολόγητα ή δεν έχουν πληρωθεί με το έτσι θέλω; Απλά και κατανοητά πάντα.

diamart.-enfia-1

Προϋπόθεση 4η. Η Κυβέρνηση να μας παρουσιάσει το πλάνο της για τα επόμενα 3,5 χρόνια. Δεδομένου ότι το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης μετά από τόση διαπραγμάτευση θα έχει υποστεί διάφορα στραπάτσα, ποιο είναι το νέο κυβερνητικό πρόγραμμα; Τι ακριβώς πλέον υπόσχεται στον ελληνικό λαό και πότε στοχεύει να κάνει κάθε μία κίνηση που υπόσχεται;

mixelogiannakis

Προϋπόθεση 5η. Η Κυβέρνηση να προχωρήσει σε διορθώσεις και σε αυτοκριτική γι αυτό το πρώτο διάστημα των 5 μηνών. Ας πούμε ότι λόγω της διαπραγμάτευσης διάφορες γκάφες, χοντράδες και προκλήσεις πέρασαν στο ντούκου. Τώρα που θα έχουμε χρόνο δε θα τα ξαναδούμε να τα διορθώσουμε; Είναι ΟΚ όλοι οι Υπουργοί; Το πάμε καλά το θέμα ως προς κάτι διορισμούς κλπ; Έχουμε κάνει καλές στρατηγικά και ηθικά επιλογές σε κομβικές επιλογές προσώπων (από ΕΡΤ και ΔΝΤ μέχρι Τράπεζες και Δημόσιους Οργανισμούς); Είναι το ρόστερ μας ικανό και παράλληλα άφθαρτο για να μας οδηγήσει στην επόμενη μέρα; Έχουμε κόψει τα πολλά- πολλά με το καθεστώς ΠΑΣΟΚοΝουΔου που μας έφτασε ως εδώ; Με τις νοοτροπίες που μας έφτασαν εδώ; Είμαστε εντάξει, τις καταπίνουμε, τις διάφορες αηδίες που έχουν ακουστεί από βουλευτές της κυβέρνησης τύπου Μιχελογιαννάκη και Νικολόπουλου;

tagmatarxis

Προϋπόθεση 6η. Και τελευταία. Η επικοινωνία μας είναι αντίστοιχη του «νέου» που «έρχεται»; Της Αριστεράς που πιάνει το σφυγμό των εργαζομένων, των νέων, των ανέργων και γενικά της κοινωνίας; Είναι διακριτή από την επικοινωνία της παραπολιτικής και των κουτοπόνηρων tricks των προηγούμενων δεκαετιών; Αν δεν είναι έτσι η επικοινωνία μας (που δεν είναι) να γίνει. Άμεσα.

Υπάρχουν πολλά ακόμα που θα έθετα ως απαραίτητα ζητούμενα, ειδικά ως μέρος της Αριστεράς όταν ακόμα ήταν μικρή και στη γωνιά της. Για παράδειγμα για τη σχέση με την Εκκλησία, για τη σχέση με το στρατό και τη δικαιοσύνη, για την κάθαρση στο ποδόσφαιρο και πολλά ακόμα. Θα αρκεστώ στα προηγούμενα έξι που (φαντάζομαι ότι) είναι γενικότερης αποδοχής κι εκτός ορίων αριστεράς, γιατί ας μην κοροϊδευόμαστε, ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισαν μόνο όσοι πιστεύουν στις θέσεις και τις αξίες της αριστεράς αλλά και άνθρωποι που αναζητούσαν το «νέο».

Η ορκομωσία σε εικόνες (και συμβολισμούς)

Πολιτικού ήθους συνέχεια από Σαμαρά...
Πολιτικού ήθους συνέχεια από Σαμαρά…
Το Ποτάμι σε μία εικόνα...
Το Ποτάμι σε μία εικόνα…
Πρώτη φορά κοστούμι για το Γαβριήλ...
Πρώτη φορά κοστούμι για το Γαβριήλ…
Τελείως αλλαγμένο το τοπίο στα έδρανα τα κυβερνητικά...
Τελείως αλλαγμένο το τοπίο στα έδρανα τα κυβερνητικά…

πηγή: naftemporiki.gr

11 “ανακρίβειες” του Κεδίκογλου για την ΕΡΤ. Bravissimo!

1.Ο Σ. Κεδίκογλου είπε ότι «δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής για “ιερές αγελάδες” . Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε θυλάκους αδιαφάνειας και δημόσιας σπατάλης. Η ΕΡΤ είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση μοναδικής αδιαφάνειας και απίστευτης σπατάλης».

Η ΕΡΤ δεν είναι «ιερή αγελάδα». Το Μάιο το υπουργείο Οικονομικών παραδέχθηκε ότι η ΕΡΤ έχει πλεόνασμα 40,97 εκατ. ευρώ και συνεισφέρει με το 50% των εσόδων της ή 129 εκ. ευρώ στο χρέος. Οι εργαζόμενοι έχουν υποστεί όλες τις μειώσεις των υπολοίπων εργαζομένων στις ΔΕΚΟ καθώς μετά το 2010 και η ΕΡΤ εντάχθηκε στις ΔΕΚΟ.

2. Για «την ΕΡΤ οι πολίτες πληρώνουν χαράτσι με τους λογαριασμούς ηλεκτρικού: γύρω στα 300 εκ. ευρώ τον χρόνο!».

Το «χαράτσι για την ΕΡΤ είναι μόλις 4,25 ευρώ το μήνα! Από αυτά τα χρήματα το 25% πάει για την ΛΑΓΗΕ [Λειτουργό Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας]. Δηλαδή στην ουσία από τα 300 εκ. τα 75 εκ. εκατ. πηγαίνουν στον Λειτουργό Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΛΑΓΗΕ), άλλα 40 εκατ. στο υπουργείο Οικονομικών υπέρ του βασικού μετόχου, ενώ πηγαίνει και διψήφιος αριθμός εκατομμυρίων στον ΦΠΑ. Και η νέα τηλεόραση, όμως, που θα ιδρύσει η συγκυβέρνησης προβλέπει [άρθρο 6 του νόμου που κατέθεσαν] ότι θα έχει «έσοδα από ανταποδοτικό τέλος, ως αντιστάθμισμα για την εκπλήρωση του στόχου της δημόσιας υπηρεσίας».

3. «Έχει τριπλάσιο έως επταπλάσιο κόστος από άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς και τετραπλάσιο έως εξαπλάσιο προσωπικό για πολύ μικρή τηλεθέαση: σχεδόν τη μισή και για τα τρία δημόσια κανάλια μαζί από όση ένα μέσο εμπορικό κανάλι».

Το κόστος της ΕΡΤ αφορούσε συνολικά 2.907 εργαζομένους, τρία πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια, δύο δορυφορικά, πέντε κεντρικούς ραδιοσταθμούς, 19 περιφερειακούς, 35 σταθμούς εκπομπής. Παράλληλα είχε και τα Μουσικά Σύνολα. Να σημειωθεί ότι κάλυπτε όλες τις εκδηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού και όλων των κομμάτων σε Ελλάδα και εξωτερικό δίνοντας «δωρεάν» την εικόνα [το γνωστό pool].

Όσον αφορά την τηλεθέαση μόνο η ΝΕΤ είχε τον περασμένο Ιούνιο 9,5% και είχε βγει πρώτη, μαζί με το Mega, στην ενημέρωση για τις εκλογές. Μέσα σε ένα χρόνο και μετά την απαξίωση από την συγκυβέρνηση κατρακύλησε στο 4,5%. Και πάλι η τηλεθέαση της ΕΡΤ θα πρέπει να υπολογίζεται αθροιστικά και για τα τρία κανάλια [ΕΤ-1, ΝΕΤ και ΕΤ-3].

4. Έχει τεράστια περιουσία, η οποία παραμένει αδρανής, αν δεν λεηλατείται υπέρ του ανταγωνισμού.

Δεν είναι ευθύνη των εργαζομένων να «εκμεταλλευτούν» την περιουσία της ΕΡΤ –κυρίως κτήρια. Όσο για το αρχείο της ΕΡΤ, για το οποίο ενδιαφέρονται όψιμα, επί των ημερών στελεχών της ΝΔ και του ΠαΣοΚ, που διαχειρίστηκαν τόσα χρόνια την ΕΡΤ, έγινε «φύλο και φτερό». Είναι γνωστό ότι βίντεο ιστορικών σίριαλ και εκπομπών χρησιμοποιήθηκαν για να «γραφτούν» ποδοσφαιρικοί αγώνες. Το αρχείο είναι ήδη ημικατεστραμμένο, ενώ, όπως γράφουν τα Νέα, «στέλεχος προηγούμενης διοίκησης είχε παραδώσει με μίσθωμα 15.000 ευρώ το πολύτιμο αθλητικό αρχείο».

6. Έχει καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείρισή της: Μιλάμε για μια εταιρεία με έξι λογιστήρια που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους.

Και για να τα ενοποιήσει έπρεπε να κλείσει η ΕΡΤ; Ποιος εμπόδισε την σημερινή κυβέρνηση, όπως και τις προηγούμενες να τα ενοποιήσουν;

7. Καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείριση των συμβάσεων, καθεστώς ακόμη μεγαλύτερης αδιαφάνειας στη διαχείριση του υλικού, το οποίο δεν έχει απογραφεί εδώ και… οκτώ χρόνια.

Κατ’ αρχήν αν υπάρχει αδιαφάνεια πρέπει να πάνε στον εισαγγελέα τα στοιχεία. Και θα πρέπει αυτεπάγγελτα ο εισαγγελέας να καλέσει τον κ. Κεδίκολγου να προσκομίσει τα σχετικά στοιχεία. Και, βέβαια, ο κ. Κεδίκογλου μπορεί να ρωτήσει τους συνοδοιπόρους του σε ΝΔ και ΠαΣοΚ γιατί δεν έκαναν απογραφή…

8. Προνόμια για τους εργαζομένους, που χρεώνουν τεράστιο αριθμό υπερωριών.

Οι υπερωρίες και τα εκτός έδρας εκτιμώνται σε 8 εκ. τον χρόνο και «χρησιμοποιούνται» κυρίως για κάλυψη εκδηλώσεων του πολιτικού συστήματος. Ο μέσος μηνιαίος μισθός στην ΕΡΤ είναι 2.840 ευρώ μεικτά [92 εκ. για μισθοδοσία στον προϋπολογισμό, διά 12 μήνες και διά 2.656 εργαζόμενους. Συνολικά είναι 2.907 οι εργαζόμενοι αν υπολογιστούν και οι των ειδικών θέσεων, σύμβουλοι, κ.λπ.]. Ενδεικτικά: παρουσιάστρια ειδήσεων «ειδικής θέσης» εισπράττει καθαρά 2.152 ευρώ τον μήνα και σκηνοθέτης με υπηρεσία από το 1998, μονιμοποιημένος το 2006, αμείβεται με 1.050 ευρώ. Μόνο ετησίως δαπανώνται 1,4 εκ. ευρώ μόνο για τους μισθούς 11 ειδικών συμβούλων και 16 ατόμων «ειδικών θέσεων».

9. Για να μην αναφερθούμε στα τεράστια ποσά τα οποία μοιράζει σε ιδιωτικές παραγωγές, τις οποίες θα μπορούσε να κάνει με πολύ λιγότερα χρησιμοποιώντας τα δικά της μέσα, τα οποία έχει πληρώσει ακριβά ο φορολογούμενος.

Τις εξωτερικές παραγωγές δεν τις αποφασίζουν οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ, αλλά η διοίκηση, δηλαδή οι εντεταλμένοι της εκάστοτε κυβέρνησης, δηλαδή αυτοί που τώρα την κλείνουν. Μάλιστα οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ είχαν καταγγείλει πρόσφατα ότι εκπομπές που χρησιμοποιούσαν στούντιο, εξοπλισμό και έμψυχο δυναμικό της ΕΡΤ, βαφτίστηκαν «μεικτές» παραγωγές και τα χρήματα κατέληγαν σε εξωτερικές εταιρείες παραγωγής. Η διοίκηση είχε δώσει και «προίκα», ως κονδύλι προετοιμασίας, την πρώτη εκπομπή με 27.000 ευρώ.

10. Συντηρεί περιοδικό χωρίς αναγνώστες.

Η «Ραδιοτηλεόραση», με 15 εργαζομένους, είχε τα τελευταία χρόνια εβδομαδιαία κυκλοφορία 11.000-13.000 αντιτύπων. Κλείνεις το περιοδικό αν δεν «πουλάει», δεν κλείνεις την ΕΡΤ.

11. Η ΕΡΤ έχει εξελιχθεί σε ένα σκάνδαλο που το βλέπουν καθημερινά όλοι, αλλά δεν τόλμησε να το αγγίξει κανείς. Αυτά όλα τελειώνουν. Η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ. Το προσωπικό της θα αποζημιωθεί κανονικά.

Από τον περασμένο Νοέμβριο οφείλονται δεδουλευμένες υπερωρίες, νυχτερινά και εξαιρέσιμες και 10.000 ρεπό στους εργαζομένους.

 

πηγή: thepressproject