Προεκλογική εκστρατεία μπορούν να κάνουν και οι πολίτες

Αυτές τις μέρες είχα άδεια και τις αφιέρωσα πρακτικά στην οικογένεια, συνδυάζοντάς το παιχνίδι, με κάποιες μικροδουλειές στην πόλη. Ζώντας σχετικά κοντά στο κέντρο του Αμαρουσίου, είχα την ευκαιρία να περπατήσω πολλές φορές την αγορά του, κοντά στο Σταθμό του τραίνου για όσους γνωρίζουν. Όπως λοιπόν περπατούσα συζητώντας και παρατηρώντας γύρω με τους γιους μου, συνάντησα πάνω από 5 προεκλογικά κέντρα υποψηφίων, τα οποία και μου υπενθύμιζαν διαρκώς την προεκλογική περίοδο που διανύουμε.

Ως γνωστόν, σε κάθε προεκλογική περίοδο, οι υποψήφιοι ρίχνουν γερό ποδαρόδρομο, γυρνάνε λαϊκές, πλατείες, καφενεία, αγορές και χώρους εργασίας για να “συζητήσουν και να ανταλλάξουν απόψεις απευθείας με τους πολίτες” αλλά και για να ενισχύσουν το επικοινωνιακό τους προφίλ και περιεχόμενο με φωτογραφίες εγκάρδιων χαιρετισμών και προβληματισμένο ύψος σε συζητήσεις. Τώρα και με τα social media τα βλέπουμε (σχεδόν) σε live χρόνο και δε χάνουμε ούτε βήμα τους.

Κάπως έτσι μου μπήκε η ιδέα ότι θα ήταν ωραίο να κάτσει και κάποιος πολίτης να κάνει μία “προεκλογική καμπάνια” με περιεχόμενο από την καθημερινότητά του. Να δείχνει τι πραγματικά συναντά κάποιος περπατώντας το Μαρούσι ή οποιοδήποτε Δήμο αυτής της χώρας.

Να κάνει ένα ωραίο live στο facebook με την περιπέτεια που ζει κανείς προσπαθώντας να κυκλοφορήσει με παιδικό καρότσι (καλά για ΑμΕΑ δεν το πιάνω καν το θέμα) στα ανύπαρκτα, ή γεμάτα εμπόδια (αυτοκίνητα, δίκυκλα, δέντρα, σκουπίδια και πολλά άλλα) πεζοδρόμια με τις σπασμένες πλάκες και τις άπειρες λακούβες.

Να ετοιμάσει μία σειρά από stories στο instagram με τις κυκλοφοριακές παραβάσεις που συναντά (παρκάρισμα, αδιαφορία για τη διάβαση πεζών, οδήγηση ανάποδα σε μονόδρομο και άλλες κλασσικές πια ιστορίες για αγρίους) αλλά και τις λακούβες και την σοβαρή έλλειψη χώρων parking και Μέσων Μεταφοράς.

Να κάνει κι ένα ωραίο infographic με το πόσους ελεύθερους χώρους πρασίνου και αναψυχής διαθέτει η περιοχή του ανά κάτοικο, με όμορφες φωτογραφίες 35 παιδιών σε παιδική χαρά με 2 τσουλήθρες και 4 κούνιες και γηπεδάκι ποδοσφαίρου με σκισμένα όλα τα δίχτυα γύρω-γύρω που στέλνουν τα 7χρονα και τα 8χρονα σε κάθε δεύτερη μπαλιά να μαζεύουν τη μπάλα από τους δίπλα δρόμους.

Μπορεί να φτιάξει και ωραίες ιστοριούλες για το blog του, για το πόσο διαθέσιμοι χώροι και άνθρωποι υπάρχουν για να προσφέρουν στους πολίτες ερασιτεχνικό αθλητισμό. Παιδικό αλλά και ενηλίκων. Να περιγράψει πως εκατοντάδες γονείς καθημερινά τρέχουν σαν Βέγγοι με τα αυτοκίνητά τους για να προλάβουν να πάνε τα παιδιά τους “στο ποδόσφαιρο”, “στο μπάσκετ” και “στο κολυμβητήριο”, πληρώνοντας φυσικά και ένα καλό μεροκάματο για κάτι που κάποτε ήταν αυτονόητο και απολύτως προσιτό για κάθε παιδί.

Φυσικά, μπορεί να προετοιμάσει και ωραία και ψαγμένα video με την άποψη του για το πόσο ο Δήμος του έχει υποστηρίξει την τοπική αγορά ή τους Δημότες του με υπηρεσίες κοινωνικές (ειδικά για παιδιά και ηλικιωμένους αλλά και για ανθρώπους με ανάγκη ενίσχυσης τους εισοδήματός τους). Να περιγράψει για παράδειγμα πόσο εύκολο ΔΕΝ είναι να έχεις το παιδί σου δωρεάν στον ολοήμερο δημοτικό παιδικό σταθμό, πόσο ασφαλείς και λειτουργικές ΔΕΝ είναι οι υποδομές σε σχολεία, ΚΑΠΗ και άλλα τέτοια ασήμαντα.

Το ξέρω ότι δεν έχουμε οι περισσότεροι το χρόνο να αφιερώσουμε καθημερινά κάποιες ώρες για να συντηρήσουμε μία αντίστροφη προεκλογική καμπάνια, ενός πολίτη δηλαδή που περιγράφει προβλήματα και δυσκολίες. Ούτε και τη διάθεση, αν κρίνω από τον εαυτό μου αυτή την περίοδο. Σίγουρα όμως όλοι μας έχουμε λίγα λεπτά να πούμε τι ακριβώς ζούμε, σε όποιον υποψήφιο μας πλησιάσει να μας συστηθεί. Και βρίσκω πολύ πιο χρήσιμο και παραγωγικό να είμαστε έτοιμοι να του περιγράψουμε με σαφήνεια, ευγένεια αλλά και πιεστικά, τα ζητήματα που μας ζορίζουν σε καθημερινή βάση.

Από το να κάτσουμε να κάνουμε μία χειραψία και να χαμογελάσουμε στο φωτογράφο, το βρίσκω πολύ πιο ουσιαστικό. Και είμαι βέβαιος ότι και κάθε υποψήφιος με αγνά κίνητρα θα το βρει κι αυτός πιο χρήσιμο. Πάντα είχα την απορία γιατί οι παρατρεχάμενοι κάθε υποψήφιου Δημάρχου αντί για φυλλάδια μόνο, δεν έχουν και σημειωματάρια. Γιατί δεν καταγράφουν όσα ακούν στο χαρτί τους ή τέλοσπάντων στο smartphone ή στο tablet τους. Ας τους αναγκάσουμε να αρχίσουν να το κάνουν αυτό συστηματικά.

Ψηφοφόροι, υποστήριξη, διαδικασίες και εκλογές εξπρές; Last year, σύντροφοι…

Ακόμα σε διακοπές μάθαμε τα νέα οι περισσότεροι από εμάς, λίγο πριν επανέλθουμε στην πολύ σκληρή πραγματικότητα από την οποία προσπαθήσαμε να δραπετεύσουμε όσο και όπως μπορούσε ο καθένας μας. Το Μαξίμου λέει ετοιμάζει “εκλογές-εξπρές”. Μάλιστα.

Οι εισηγητές αυτής της- καθόλου πρωτότυπης- ιδέας από ότι καταλαβαίνω το κάνουν για να προλάβουν τα μπιλιετάκια και τις πρώτες δόσεις της εφορίας, για να πιάσουν σε ανετοιμότητα τους μηχανισμούς των άλλων κομμάτων και κυρίως της Αριστερής Πλατφόρμας που ετοιμάζεται να κατέβει χωριστά. Επιπλέον εκτιμούν ότι η οικονομία δεν αντέχει μια μακρά περίοδο προεκλογική. Ξαναμάλιστα.

Ε λοιπόν αν ισχύουν όλα αυτά περί διαδικασιών εξπρές, προσωπική μου άποψη ειναι ότι το Μαξίμου και οιμσυγκεκριμένοι εισηγητές δεν “τιμωρούν” καμιά Αριστερή Πλατφόρμα και κανένα άλλο κόμμα. Δείχνουν απλά ότι δε σέβονται τη σιωπηρή, μεγάλη και πολύ προβληματισμένη πλειοψηφία του κόσμου που έδωσε ευκαιρία διακυβέρνησης στο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν δείχνει σεβασμό και σε πολλά από τα μέλη του, τα περισσότερα από τα παλιά “πέτρινα” χρόνια που ανέμεναν μια σοβαρή και ουσιαστική συζήτηση, με απολογισμό, εντοπισμό λαθών και ένα τελικό συμπέρασμα που θα οδηγούσε και σε ένα νέο αφήγημα. Η βιαστική αυτή διαδικασία τους μόνους που θα απογοητεύσει ακόμα περισσότερο είναι όλους εμάς που μπερδεμένοι και μουδιασμένοι περιμέναμε να συζητήσουμε, έστω και με συμπυκνωμένο τρόπο τι έχει συμβεί και να επανατοποθετηθούμε.

Γιατί όντως το εθνικό νόμισμα μας φοβίζει, αλλά και το μνημόνιο δεν πιστεύουμε ότι οδηγεί πουθενά.

Να δούμε σύντροφοι τα θεμελιώδη. Τι προτείνει συντροφοι ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβερνώσα Αριστερά εδώ που έχουμε φτάσει; Το σχέδιο για να σωθεί η κοινωνία κι ο λαός από πολιτικές που όλοι αναγνωρίζουμε ότι δεν βγάζουν πουθενά, ποιό είναι; Η πρότασή μας για την ευρωπαική μας παρουσία και προοπτική; Ναι, δεκτό οι φανατικοί της δραχμής δεν έχουν περιγράψει πειστικά το πλάνο τους. Ο “ώριμος” ΣΥΡΙΖΑ το έχει κάνει; Δε θα παρουσίασει το νέο του πρόγραμμα μετά την ήττα του προγράμματος της 25ης Ιανουαρίου;

Είναι δυνατόν να πάμε σε εκλογές με λίστα και ψηφοδελτια που θα αποφασιστούν σε “διαδικασίες-εξπρές”; Χωρίς συναποφασισμένο στοιχειωδώς αφήγημα; Τι θα προτείνουμε σύντροφοι στις εκλογές ακριβώς; Θα παπαγαλίζουμε non papers;

Λοιπόν, τα αστεία προ πολλού έχουν τελειώσει. Αν κάποιοι εισηγητές μας αντιμετωπίζετε ως “υποστηρικτές παντός καιρού” και δε μπαίνετε στον κόπο να κάνετε τα στοιχειώδη για ένα αριστερό κόμμα αλλά και τα αυτονόητα για ένα κόμμα με την κοινή λογική απλά θα προσγειωθείτε απότομα. Κάνετε το λάθος που έκανε και η ΝΔ και κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Να βλέπετε όσους σας στήριξαν ως προβατάκια στο μαντρί. Ή ως ένα τακτοποιημένο σε ράφια σούπερ μάρκετ ψηφοφόρων αριστερών, κεντρώων και δεξιών που ψωνίζετε ανάλογα την συγκυρία. Δεν είναι όμως πια έτσι. Έχουν αλλάξει τα πάντα. Το δημοψηφισμα έπρεπε να σας το έχει δείξει αυτό. Όπως και η ίδια η γιγάντωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Σταματήστε λοιπον έστω και τώρα να αντιγράφετε τα πάλαι ποτέ “κόμματα εξουσίας” του 40% και της αυτοδυναμίας. Ρίξτε μια ματιά που είναι σήμερα και θα δείτε και το μέλλον το δικό μας. Ή μάλλον το δικό σας, γιατί να βάζω τον εαυτό μου μέσα κι εγώ σε αυτό; Η ΠΑΣΟΚοποίηση εξαρχής ήταν κίνδυνος κι εμπόδιο κι όχι στρατηγική επιτυχίας.

Ο κόσμος δε ζητά εκλογές “παντός καιρού” και εξπρές διαδικασίες. Ζητά λύσεις, ουσία και μια Κυβέρνηση που θα κάνει όσα δεν έγιναν εδώ και δεκαετίες. Μεταρρυθμίσεις ριζοσπαστικές. Αξιοκρατία. Εξαφάνιση των αδικιών. Σχέδιο για κάθε ενδεχόμενο. Παραγωγική ανασυγκρότηση. Τα κατάλληλα ευρωπαϊκά πρότυπα ανά τομέα κι όχι τυφλοσούρτη ότι μας πασάρουν. Ζητά να δει από την Αριστερά κάτι σύγχρονο, τελείως διαφορετικό και κυρίως έξω από τις νοοτροπίες της σήψης και της παρακμής.

Και τι βλέπει; Αυριανισμό, συζητήσεις ανούσιες και ανθρωποφαγικές και διαδικασίες εξπρές. Σύντροφοι δεν είναι ο γυαλός στράβος, κάτι πάει λάθος και με το πηδάλιο μάλλον!

Και σε τελική ανάλυση χωρίς σοβαρή πρόταση και υγιή διακυβέρνηση καμία οικονομία δε θα σωθεί. Δεν ειναι το πρόβλημά της οι 10-20 μέρες (μετά κι από 7 μήνες αναμονής λόγω διαπραγμάτευσης) αλλά η έλλειψη μιας αναλυτικής πρότασης που αρχικά τουλάχιστον θα μιλά για τα βασικά μιας σύγχρονης χώρας που θα φροντίζει το λαό οργανώνοντας αποτέλεσματικά τις δημιουργικές του δυνάμεις αλλά και την κοινωνική ευημερία. Μια win-win πρόταση για το κράτος (με την καλή έννοια) και για το λαό (επίσης με την καλή του έννοια).

Για να μην τα πολυλογούμε σύντροφοι εισηγητές εκλογών εξπρές με τα μικροπολιτικά και κοντόφθαλμα επιχειρήματα αν νομίζετε ας πάτε σε διαδικασίες εξπρές. Αλλά μη μας θεωρείτε και δεδομένα υποστηρικτές επειδή το λένε κάποιοι δημοσκόποι (αλήθεια, θυμάστε παλιά που δεν τους πιστεύαμε;). Και Αλέξη, θα επαναλάβω κάτι που τελευταία γράφω και λέω όλο και πιο συχνά. Αν επιμείνεις να αποδέχεσαι και να ακολουθείς νοοτροπίες βγαλμένες μέσα από το πολύ κακό ΠΑΣΟΚ που σου λανσάρουν οι νέες παρέες σου μαζί με κάποιους παλιούς που γλυκάθηκαν, σύντομα θα χάσεις την παλιά σου παρέα. Και ξέρεις, μιας και μιλάμε εσχάτως πολύ την γλώσσα των εκβιασμών στη χώρα μας, το κόμμα το έτρεχε αυτή η παλιά παρέα. Και την μεγάλη προσπάθεια Αλέξη αυτή η παλιοπαρέα την έκανε μέχρι το Γενάρη, μη σε ξεγελά το 36%. Και δε μιλάω για το Λαφαζάνη ή τις “συνιστώσες” όπως πολλοί απέξω θα νομίζουν. Ξέρεις καλά εσύ για ποιούς ανθρώπους μιλάμε, με τι κίνητρα και τι προϊστορία.

Τέλοσπαντων ούτως ή άλλως θα κάνετε ότι θέλετε μιας και από καιρό δε συζητάμε πια. Ξα σας που λέμε και στην Κρήτη. Αλλά να μην ξεχνάτε εσείς “οι κύκλοι του Μαξίμου” που λένε και τα ΜΜΕ, ότι εξπρές διαδικασία κι από τις πιο γνωστές είναι και η ελεύθερη πτώση!

IMG_0789.JPG