Οι ιστορίες συναλλαγών κι εκβιασμών ως μάθημα “αγωγής του πολίτη”

Τις τελευταίες μέρες έχουμε την ευκαιρία να ακούμε και να διαβάζουμε διάφορα (έστω διάσπαρτα και φιλτραρισμένα) για το πώς (χρόνια τώρα) συναλλάσσεται η δημοσιογραφία με την πολιτική (αλλά και την οικονομική-επιχειρηματική κοινότητα) και πως μοιράζεται το παιχνίδι. Είτε γίνεται σε εντελώς τοπικό επίπεδο με λυκοσυμμαχίες “παραγόντων” ανά περιοχή, πόλη και χωριό, είτε σε επίπεδο Β-Γ Εθνικής με Μαυρίκους είτε Α Εθνικής με Ψυχάρηδες το “παιχνίδι” και οι κανόνες είναι λίγο-πολύ ίδιοι. Και είναι διδακτικό για όλους μας και χρήσιμο να το κατανοήσουμε ως πολίτες. 
Ασφαλώς και δεν πέφτω από τα σύννεφα. Και ούτε έχω την ψευδαίσθηση ότι είναι ελληνικό φαινόμενο. Υπάρχει παντού και μάλιστα γίνεται σε Champions League επίπεδο.

Απλά θεωρώ όλο αυτό το ξεκατίνιασμα χρήσιμο να το παρατηρήσουμε ακόμα κι αν είναι ελεγχόμενα πολλά από όσα διαβάζουμε. Να το μελετήσουμε βάζοντας κι εμείς τα δικά μας- κριτικά- φίλτρα.

Υ.Γ: Τιμώ και σέβομαι απεριόριστα όσους δημοσιογράφους αλλά και πολιτικούς, επιχειρηματίες κλπ δεν μπαίνουν σε αυτό το παιχνιδάκι παρότι οι πιέσεις και οι πειρασμοί είναι μεγάλοι. Τους εκτιμώ “από όπου κι αν προέρχονται”. Κι όταν μπορω τους διαφημίζω (χωρίς να ντρέπομαι). Σας προτρέπω να κάνετε κι εσείς το ίδιο. Θα είναι καλό για εκείνους αλλά και για όλους μας αν σκεφτούμε μακροπρόθεσμα. 

Ανοιχτά τηλεγραφήματα αντί απολογισμού εβδομάδας

Αγαπητή Κυβέρνηση: Αν ισχύει ότι η συμφωνία με τους «εταίρους» δεν θα πάει στη Βουλή είναι το ΠΙΟ μεγάλο φάουλ ως τώρα για την Κυβέρνηση. Μιλημένα, ξηγημένα! Επίσης επειδή υποψιαζόμαστε (εμείς οι πολύ παλιοί του 2,8% πριν καν το 4%) μια δειλία για τις Σκουριές και το ποδόσφαιρο. Κι ότι τα μασάμε λίγο για Ελληνικό και ΟΠΑΠ. Κι επειδή μόνο με τις κινήσεις του Ξυδάκη δε σώζεται η παγωμάρα της εβδομάδας ενώ αν προσθέσουμε και Πάκη- ΠτΔ κι Αμυγδαλέζα, βαρυστομαχιάζουμε, έχει έρθει η ώρα για λίγο πιο κριτική στήριξη.
Όχι τίποτα άλλο αλλά αν δεν έρθουν οι ρήξεις στο εσωτερικό της χώρας θα έλθουν κοινωνικές εκρήξεις και θα χαθεί η ευκαιρία της Αριστεράς και η διάθεση στήριξης της Κυβέρνησης από τον λαό. Και μετά το χάσαμε το παιχνίδι!

Αγαπητέ ΥπΟικ: Ο κόσμος θέλει όντως αξιοπρέπεια. Αξιοπρέπεια όμως σημαίνει δουλειά, να μπορώ να καλύψω τις βασικές ανάγκες μου και να έχω πρόσβαση στα δημόσια αγαθά. Επίσης μπορώ να χω αξιοπρέπεια χωρίς να έχω δουλειά ή λεφτά. Αλλά δε σημαίνει ότι αυτό αρκεί ή αυτό μόνο με καλύπτει από μια Κυβέρνηση ειδικά Αριστεράς. Α! Κι αν μπορείτε λίγο να αλλάξουμε την αναλογία λόγια vs έργα γιατί αρχίζει να γέρνει επικίνδυνα προς τη φλυαρία. Αυτά.

Αγαπητέ Υπουργέ Αθλητισμού: Το βασικό πρόβλημα στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι η διαφθορά κι όχι η βία, αυτή είναι ένα από τα “παιδιά” της διαφθοράς. Οπότε ας το δούμε έτσι εξαρχής το θέμα, να γίνει μια ολική ρήξη με ξήλωμα και χτίσιμο από την αρχή. Για ημίμετρα μας κάλυπταν και οι προηγούμενοι.

διαφθορά

Αγαπητοί «σκληροτράχηλοι» των ρήξεων και ξαφνικοί δραχμολάγνοι: Nα έχετε στο μυαλό σας ότι και στη δραχμή να πούμε ότι πάμε κι εκεί σχέδιο και διαπραγμάτευση απαιτείται. Περιμένουμε όλοι με ενδιαφέρον ένα σχέδιο πάνω σε αυτό για να μπορούμε να το αξιολογήσουμε. Αν είναι δε και καλό θα μπορεί επιτέλους η Κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει το πιο δυνατό (αλλά απενεργοποιημένο αναγκαστικά ως τώρα) διαπραγματευτικό της χαρτί, το Grexit. Αλλιώς τα λέμε έτσι για το τζέρτζελο!

Λαμογιστάν… τέλος!

Ο χρόνος που μεσολαβεί από τη στιγμή που κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ θα αναφέρει ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα φορολογήσει τον μεγάλο πλούτο, μέχρι να πέσουν πέντε επάνω του να τον φάνε ουρλιάζοντας “πείτε μας πού τοποθετείτε τον μεγάλο πλούτο”, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένας νέος ακριβέστερος ορισμός του dt. Σήμερα που η τεχνολογία έχει αφήσει πίσω της την αναλογική εποχή, η ταχύτητα με την οποία πάλλονται οι φωνητικές χορδές και τεντώνονται οι φλέβες στο λαιμό των αγανακτισμένων από μια τέτοια ανήκουστη θέση μπορεί πλέον να καταγραφεί από τα ευαίσθητα επιστημονικά όργανα, αυτά που ανίχνευσαν το ίδιο το σωματίδιο του Χιγκς.

Φυσικά, οι “ερωτώντες” δεν εκφράζουν ειλικρινή απορία αλλά ιερή αγανάκτηση. Βλέπετε, το να πληρώσουν οι φτωχοί τα γαμησιάτικα των πλουσίων ήταν και παραμένει το βασικό μέλημα των πολιτικών τους εκπροσώπων που κυβερνούν τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Εάν αφηνόταν χρόνος στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσαν απλώς να υπενθυμίσουν ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει βάλει τον πήχη του πλούτου στις 42.000 ευρώ με φορολόγηση από το πρώτο ευρώ και από το πρώτο τετραγωνικό ακίνητης περιουσίας, ακόμη κι αν πρόκειται για ένα γκράβαρο χωρίς πραγματική αξία. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτά τα θέματα είναι πιο κιμπάρης από τη συγκυβέρνηση. ..

Τη φιλοσοφία της κυβέρνησης είχε εκφράσει μέσα στην αγαθότητα ή τον κυνισμό του ο Γιάννης Στουρνάρας. “Θα φορολογηθούν όλοι” είχε πει “για να πληρώσουν όλοι λιγότερα”, κλωτσώντας επιδεικτικά στα μούτρα μέχρι να ματώσει την έννοια της προοδευτικής φορολόγησης. Για να μην αναγκαστούν δηλαδή να σπάσουν κάνα ομόλογο ή να φέρουν κάνα ελβετικό φράγκο πίσω στην Ελλάδα οι πλούσιοι, θα πρέπει να πληρώσουν οι φτωχοί, οι άνεργοι, αυτοί που ήδη πληρώνουν και πάντα πλήρωναν τον λογαριασμό.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι η ελληνική αστική τάξη, η υποτιθέμενη ελίτ, είναι λούμπεν και στερείται πατριωτισμού. Τυλίγονται τη γαλανόλευκη αλλά με τα λεφτά τους δεν παίζουν. Δεν χρειαζόταν να μας το πουν κατάμουτρα η Λαγκάρντ κι ο Σόιμπλε. Ο πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ, πούλησε τη γαλακτοβιομηχανία του, έστειλε τα λεφτά στην Ελβετία και το παίζει μαικήνας των Τεχνών και των Γραμμάτων. Ο Κόκα Κόλας, έστειλε τα εργοστάσια στη Βουλγαρία και τη φορολογική έδρα στο Λουξεμβούργο εκεί που ο κ. Γιούνκερ φιλοξενεί όλους τους φοροφυγάδες με τιμές αρχηγoύ κράτους και με όλα τα κομφόρ. Ο άλλος μας φόρτωσε το σαπάκι που λέγεται eurobank να το ανακεφαλαιοποιήσουμε αλλά τα λεφτά για να αποκτήσει κοψοχρονιά το Ελληνικό τα βρήκε. Ο τραπεζίτης-περιπτεράς απέκτησε την Αγροτική Τράπεζα κι έγινε συστημικός, κάτι σαν να αγοράζει ο Ατρόμητος τη Manchester United… Ο Κουροπαλάτης και ο Δημοτικός Σύμβουλος Πειραιά αποκαλούν δημοσίως “ιτς άδερ” “δολοφόνο”, “έμπορο ηρωίνης” και “λαθρέμπορο” και ουδείς ασχολείται. Η δυναστεία των ορεσίβιων εφοπλιστών και πετρελαιάδων από τη λεβεντογέννα Κρήτη που διαθέτει Ι.Χ. κανάλια, υπουργούς και κόμματα νομίζει ότι θα γίνεται πάντα το δικό της. Ο Μr. Eθνικοί Δρόμοι αποζημιώνεται για διαφυγόντα κέρδη από τα διόδια που δεν έχουν πλέον κίνηση. Κανένας άλλος άνθρωπος που να έχει μαγαζί ή μικρή επιχείρηση δεν αποζημιώθηκε επειδή έπεσε η δουλειά λόγω κρίσης. Τα golden boys που έφαγαν τα λεφτά του κόσμου -250 εκατομμύρια πληρωμένα χαράτσια της ΔΕΗ- με δικηγόρο πριν τον Βορίδη τώρα τον Μπαλτάκο, έκαναν το πάρτι της χρονιάς στη Μύκονο. Χρωστάνε όλοι τα μαλλιοκέφαλά τους στο δημόσιο και δεν πληρώνουν φράγκο γιατί έτσι γουστάρουν. Γι’ αυτό δεν χτυπιέται η φοροδιαφυγή, γιατί κυβερνούν οι φοροφυγάδες.

Μπορεί να είναι λούμπεν αλλά δεν είναι χαζοί, ξέρουν να κρύβουν τα λεφτά τους. Και η καλύτερη καβάτζα για τα χρήματα των πλουσίων δεν είναι ούτε η Ελβετία ούτε οι off shore, είναι να τα κρύβουν μέσα στα χρήματα των κανονικών ανθρώπων. Αυτό που λένε είναι ότι “Άν μου κουρέψεις το δικό μου ομόλογο θα πάρω μαζί κι εκείνο των ασφαλιστικών ταμείων”. Αν τολμήσει δε κανείς να μιλήσει για πάταξη της φοροδιαφυγής, τα μόνα παραδείγματα τα οποία θα προβάλουν τα κανάλια τους θα είναι “ένας αλουμινάς στο Μενίδι που δεν έκοβε ΦΠΑ” κι ένας “υδραυλικός που έφτιαξε το καζανάκι και δεν έδωσε απόδειξη”. Φυσικά υπάρχει στην Ελλάδα πρόβλημα φορολογικής συνείδησης και είναι σοβαρό αλλά το ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι.

Οι μέρες της αφθονίας τους, όμως, είναι πλέον μετρημένες, όχι μόνο για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης και προσαρμογής με το ευρωπαϊκό κεκτημένο (η Ελλάδα είναι ουραγός στους άμεσους και πρωταθλήτρια στους έμμεσους φόρους) αλλά και γιατί δεν γίνεται αλλιώς…

Επειδή όμως πρέπει να απαντηθεί και το περιβόητο “Πού θα βρείτε τα λεφτά;”, απαντάμε “Θα τα πάρουμε από τους πλούσιους, θα πάρουμε πίσω τα κλεμμένα.”

Θα γυρίσει ο τροχός, το υπόλοιπο το ξέρετε…

– Καλή χρονιά!

– Φτου ξελευτερία για όλους!

*Ο Γιώργος Κυρίτσης είναι δημοσιογράφος της Αυγής και του Ρ/Σ Στο Κόκκινο.

Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=38613

Η ευρωζώνη και οι καθημερινοί Ελληνες έχουν κοινό συμφέρον να κόψουν τα δεσμά μεταξύ διαπλεκόμενων και κράτους».

“Το ελληνικό δράμα δεν θα έχει αίσιο τέλος”

 

Έχοντας δανειστεί εκατοντάδες δισ. ευρώ η Ελλάδα, η οποία δεν εκλαμβάνεται πλέον ως απειλή για την ενότητα της ευρωζώνης, παλεύει μέσα στη μιζέρια της, αναφέρουν σε άρθρο τους οι FT με τίτλο «Το ελληνικό δράμα δεν θα έχει αίσιο τέλος»

Δεν θα έπρεπε να είναι όμως έτσι, σύμφωνα με το συντάκτη του άρθρου, ο οποίος εκτιμά ότι η περίπτωση της Ελλάδας έχει δώσει ένα πολύτιμο μάθημα παρά τις διαφορές της σε σχέση με άλλες προβληματικές χώρες.
Επίσης, γίνεται αναφορά στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ (δημοσιοποιήθηκε τη Δευτέρα) στην οποία υπάρχουν αχτίδες αισιοδοξίας για τη χώρα, ενώ παράλληλα σημειώνεται πως το πρόγραμμα που έχει υιοθετηθεί στην Ελλάδα έχει αρχίσει να επιτυγχάνει ορισμένους από τους στόχους του.
“Το κόστος όμως είναι καταστροφικό” αναφέρεται χαρακτηριστικά, ενώ σημειώνεται πως το κόστος σε κοινωνικό επίπεδο δεν είναι μετρήσιμο και οι επιπτώσεις του θα αποκαλυφθούν τα επόμενα χρόνια.

Greek drama lacks a happy ending

Με αυτόν τον τίτλο οι Financial Times ασχολούνται για μία ακόμη φορά με την Ελλάδα λέγοντας ότι «το Ελληνικό πρόβλημα δεν θα έχει καλό τέλος» κατηγορώντας πρωτίστως τους πολιτικούς και τις επιλογές τους που δημιούργησαν περισσότερο πόνο στους πολίτες.
Επίσης κατηγορεί και τους πολιτικούς σχετικά εμ το θέμα της μη αξιοκρατικής φορολόγησης λέγοντας πως «δεν ευθύνονται μόνο οι υπερβολικά μεγάλες περικοπές για τα δεινά των αθώων Ελλήνων, αλλά και η επιλογή να προστατευτούν οι προνομιούχοι και να μεταφερθεί το βάρος στους πιο αδύναμους ώμους».
Η Ελλάδα πήρε δάνεια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ από τους γείτονές της χωρίς να αντιμετωπίζεται πια ως απειλή για την ακεραιότητα της Ευρωζώνης και παρόλα αυτά συνεχίζει να ζει το μαρτύριό της μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας συνεχίζει το άρθρο
Αχτίδα αισιοδοξίας από την έκθεση του ΔΝΤ
«Τα πράγματα δεν θα έπρεπε να είναι έτσι, μόνο και μόνο γιατί η εμπειρία της Ελλάδας μας διδάσκει πολύτιμα μαθήματα, παρά τις διαφορές από τις άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ για το πρόγραμμα προσαρμογής που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα, εμφανίζει κάποιες αχτίδες αισιοδοξίας εν μέσω των δεινών και των συνεχών διαψεύσεων».
Και για να εξηγήσει το αισιόδοξο της έκθεσης ο συντάκτης του άρθρου αναφέρει: «Το πρόγραμμα επιτυγχάνει κάποιους από τους οικονομικούς στόχους: το πρωτογενές δημοσιονομικό ισοζύγιο έχει βελτιωθεί κατά 10% του εθνικού προϊόντος, μια από τις μεγαλύτερες προσαρμογές της ιστορίας σε καιρό ειρήνης. Αντίστοιχη βελτίωση έχει σημειώσει και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Το ΔΝΤ πιστεύει ότι η Ελλάδα έχει κλείσει τα δύο τρίτα από το κενό ανταγωνιστικότητας που δημιουργήθηκε μετά την είσοδο στο ευρώ. Οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιούνται, κάτι που μπορεί να δώσει τέλος στην πιστωτική ασφυξία».
Το κοινωνικό κόστος είναι ανυπολόγιστο
Και συνεχίζει: «Ωστόσο το τίμημα είναι τεράστιο. Το ΑΕΠ έχει υποχωρήσει περισσότερο από 20%. Το κόστος ανά μονάδα εργασίας έχει βελτιωθεί μέσω των περικοπών στους μισθούς – κατ’ επέκταση και στο επίπεδο ζωής – και όχι μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας. Το κοινωνικό κόστος είναι ανυπολόγιστο και οι συνέπειες θα είναι μακροχρόνιες.
Δεν υπήρχε τρόπος να συνεχίσει η Ελλάδα να καταναλώνει πέρα από τις δυνάμεις της. Όπως σημειώνει το ΔΝΤ, χωρίς τα μισητά δάνεια διάσωσης, η προσαρμογή θα ήταν ακόμα πιο ριζική – περισσότερες απότομες περικοπές ή το χάος μιας ανεξέλεγκτης εξόδου από το ευρώ.
Το εξαιρετικά δυσχερές σημείο εκκίνησης, όμως, δεν απέκλειε ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Η Eυρωζώνη θα μπορούσε να είχε αποδεχτεί νωρίτερα ένα μεγαλύτερο κούρεμα στον ιδιωτικό τομέα. Και οι επιλογές της Αθήνας δημιούργησαν περισσότερο πόνο από ότι χρειαζόταν.
Προστατεύονται οι προνομιούχοι
Οπότε δεν ευθύνονται μόνο οι υπερβολικά μεγάλες περικοπές για τα δεινά των αθώων Ελλήνων, αλλά και η επιλογή να προστατευτούν οι προνομιούχοι και να μεταφερθεί το βάρος στους πιο αδύναμους ώμους.
Αν υπάρχει κάποιο θετικό σημείο, είναι ότι η Ελλάδα έχει πολλές ευκαιρίες για ανάπτυξη. Αλλά χωρίς μια βαθύτερη πολιτική αναμόρφωση, θα παραμείνουν ανεκμετάλλευτες και θα χρειαστούν, όπως προειδοποιεί το ΔΝΤ, συνεχείς επιμηκύνσεις των δανείων της Ελλάδας, με ευνοϊκότερους όρους από αυτούς της αγοράς. Η ευρωζώνη και οι καθημερινοί Ελληνες έχουν κοινό συμφέρον να κόψουν τα δεσμά μεταξύ διαπλεκόμενων και κράτους».
πηγή http://www.thepressproject.gr/article/42692/FT-To-elliniko-drama-den-tha-exei-aisio-telos