Τεχνικές ελέγχου συνείδησης της μάζας

Πέτυχα στο eyedoll.gr ένα ενδιαφέρον manual που συγκεντρώνει τις δημοφιλέστερες τεχνικές χειραγώγησης, προπαγάνδας, επιρροής ή πιο politically correct “ελέγχου συνείδησης της μάζας”. Για να είμαστε λιγότερο ευάλωτοι λοιπόν, ένα πρώτο βήμα είναι να τις ξέρουμε και ας ελπίσουμε ότι όλο και περισσότεροι θα χτίσουν τον αμυντικό τους μηχανισμό, ο οποίος συνοψίζεται εν πολλοίς σε δύο λέξεις “κριτική σκέψη”.

Οι 21 τεχνικές λοιπόν σύμφωνα με το site είναι οι παρακάτω:

Ad hominem: Επίθεση στον άνθρωπο και όχι στα επιχειρήματά του.

Ad nauseam: Επανάληψη του ίδιου επιχειρήματος (“μέχρι ναυτίας”) σε μορφή σλόγκαν μέχρι να γίνει πιστευτό.
Λειτουργεί καλύτερα οτάν τα μέσα ενημέρωσης είναι περιορισμένα και ελεγχόμενα.

Επίκληση αυθεντιών: Όταν διάφοροι “ειδικοί” υποστηρίζουν αυτό που η προπαγάνδα θέλει να αποδείξει ως την μόνη αλήθεια.

Χρήση φόβου: Εδραίωση αισθημάτων αγωνίας και πανικού στον γενικό πληθυσμό συνήθως με την επίκληση ενός ανώτερου εξωτερικού μεγάλου κινδύνου.

Χρήση στερεότυπων και προκαταλήψεων: Εκμετάλλευση προκαταλήψεων του κοινού- στόχου για επίταση των φόβων και αντιπαθειών τους συνήθως με χρήση αναπόδεικτων συσχετισμών. π.χ. “όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες”.

Πολύ Μεγάλα Ψέματα: Το ψέμα είναι τόσο μεγάλο και παράλογο, ώστε αυτός που το ακούει να συμπεράνει ότι αποκλείται να λέγεται ένα τόσο μεγάλο ψέμα σε όλο τον κόσμο τόσο ξεδιάντροπα, ώστε τελικά να το πιστέψει.

Μονόδρομος: Αφού όλοι το κάνουν, κάντο κι εσύ, ως τη μόνη δυνατή πιθανότητα επιτυχίας (χρήση ψυχολογίας της μάζας).

Άσπρο-Μαύρο: “Αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εχθρός μας”.

Ο Απλός Άνθρωπος: Η θέση της προπαγάνδας παρουσιάζεται ως η θέση του απλού ανθρώπου, ώστε ο τελευταίος να νιώσει ασφάλεια και να ταυτιστεί με αυτήν.

Δαιμονοποίηση της Αντίθετης ‘Αποψης: Οι έχοντες άλλη άποψη εμφανίζονται ως τρελοί ή κακοί.

Παραπληροφόρηση: Παραποίηση Στοιχείων, Μοντάζ Φωτογραφίων, Μοντάζ Ομιλιών και Δηλώσεων, Τεχνητό κλίμα ευφορίας: Επιβραβεύσεις από ξένες εξουσίες κλπ.

Αποκοπή Φράσεων: Επιλεκτική χρήση φράσεων του αντιπάλου για την αλλοίωση του νοήματος και της πρόθεσης του.

Ύψωμα Σημαίας: Επίκληση πατριωτισμού ακόμη και για ενέργειες τελείως παράλογες ή άσχετες με την έννοια του πατριωτισμού

Αστραφτερές Γενικεύσεις: Όμορφα λόγια με κενό ουσίας και περιεχομένου.

Μισή Αλήθεια: Απόκρυψη της πλήρους εικόνας, π.χ. ποσοστιαία μείωση ελλείμματος χωρίς παράλληλη αναφορά στην ανεργία ή στο χρέος.

Επιτηδευμένες Γενικότητες: Χρήση ασαφών στόχων ώστε να αποφευχθεί η ευθύνη σε περίπτωση αθέτησης.

Ευφημισμοί και Δυσφημισμοί: χρήση “ταμπέλας”. π.χ. χρήση της λέξης φιλελεύθερος (ποιός δεν είναι φίλος της ελευθερίας;!) ως ευφημισμός για να υποδηλώσει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που είναι η “φιλελεύθερη” πολιτική ή π.χ. χρήση της λέξης συντηρητικός για να αποδειχτεί οπισθοδρομισμός κ.α.

Φορτισμένες Λέξεις: Λέξεις που σημαίνουν κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που μπορεί να είναι π.χ. βασικές αλλαγές ονομάζονται μεταρρυθμίσεις.

Αρνητικοί Χαρακτηρισμοί: Χρήση χαρακτηρισμών που εμπεριέχουν λογικό σφάλμα, αλλά δημιουργούν συνειρμούς που ευνοούν αυτό που η προπαγάνδα θέλει να αποδείξει.

Υπεραπλούστευση: Χρήση γενικεύσεων για την περιγραφή περίπλοκων κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων.

Εκλογίκευση: Χρήση ασαφών και ευχάριστων φράσεων για την εκλογίκευση παράλογων φαινομένων.

Λογική Πλάνη: Χρήση αδιαμφισβήτητης αλήθειας, που ωστόσο είναι άσχετη με το προκείμενο.

Επανάληψη: Χρήση ίδιας φράσης κάνοντας “πλύση εγκεφάλου” ώστε να αδυνατεί ο εγκέφαλος να σκεφτεί κάτι διαφορετικό.
Συνήθως συνδέεται με τη χρήση σλόγκαν: π.χ. “Αλλαγή”, “Πρώτη φορά αριστερά” κ.λ.π.

Πηγή: eyedoll.gr

IMG_1053.JPG

Αποψάρες κούφιες, εμπάθεια και παράλληλοι μονόλογοι τελικά η “δημόσια συζήτηση”;

Βλέπω στα social media, διαβάζω άρθρα και ακούω σε συζητήσεις καθημερινές διάφορες αποψάρες με “πληροφορίες από μέσα”, με απόλυτες βεβαιότητες, με μισή ενημέρωση, με μετατροπή της προσωπικής άποψης σε αξίωμα κλπ.

Αποψάρες που αν τις αναλύσεις έχουν λογικά σφάλματα, ιστορικές ανακρίβειες και βασίζονται συχνά σε δεδομένα λάθος επεξεργασμένα. Πολλές φορές μάλιστα οι αποψάρες εμφανίζουν και συμπτώματα αμνησίας.

Στην αρχή στενοχωριόμουνα και προσπαθούσα να παρουσιάσω την- όποια- άλλη άποψη, να αναδείξω τα προβλήματα της όποιας επιχειρηματολογιας, να απαντάω στα σχόλια (γραπτά και προφορικά) όσο επιθετικά,ειρωνικά ή και με κακία και εμπάθεια κι αν ήταν γραμμένα ή εξεφρασμένα. Με εξαιρέσεις ασφαλώς, όπως κάθε κανόνας.

Δοκίμασα και να προσπαθήσω να μιλήσω για άλλα θέματα, για τα παιδιά, για ωραία μουσική, για ωραία μέρη, για τεχνολογία, για ωραία φαγητά, για ποδόσφαιρο (κανονικό) ή και για ωραίες ιστορίες. Κι εκεί διαπίστωσα οτι δεν “ανοίγει διάλογος”, επικρατεί σιωπή. Πλην εξαιρέσεων πάντα. Επιμένουν μονοδιάστατα να “συζητούν” μονοθεματικά αναπαράγοντας ο καθένας την αποψάρα του.

Κατέληξα οτι ειναι άσκοπο και ψυχοφθόρο. Οπότε λέω από δω και πέρα στις αποψάρες να απαντάω με χαμόγελο. Δικαίωμά τους να τις εχουν. Και δικαίωμά μου να με κούρασαν. Ούτως ή άλλως παράλληλους μονολόγους επιθυμούν οι πιο πολλοί. Και να λέω τη γνώμη μου όταν κρίνω, χωρίς να αγχώνομαι να την επεξηγήσω αφού ειναι άσκοπο εφόσον οι πιο πολλοί εχουν προαποφασίσει την αλήθεια τους.

Συμπληρώνω πάντως ότι όπου πετύχετε καλό συζητητή (άρα εξ ορισμού και καλό ακροατή) να φροντίσετε να το εκμεταλλευτείτε. Είναι σπάνιο φαινόμενο.

Με απογοητεύει πάντως η γενική απροθυμία μας να ακούσουμε τον άλλο. Και δεν εννοώ επιφανειακά, αλλά να σκεφτούμε και να ψάξουμε τα όποια επιχειρήματά του πριν τα απορρίψουμε. Βέβαια όσο είμαστε βέβαιοι για την αποψάρα μας, ουσιαστικά έχουμε προαποφασίσει να απορρίψουμε ότι και να μας λένε. Και είναι διπλά απογοητευτικό να το βλέπεις από τη λεγόμενη “νέα γενιά”. Αλλά “νέα γενιά” με παλιά μυαλά και κακές συνήθειες του παρελθόντος δεν ειναι παρά “μια,ακόμα,γενιά”! Δυστυχώς. Αν και πάντα αισιοδοξώ γιατί πιστεύω πολύ στο “ΔΕΝ είναι όλοι ίδιοι”!

IMG_0511.JPG

IMG_0500.JPG