Οι περισσότεροι θα το έχετε δει. Το βλέπω άλλωστε στα social media όλο και συχνότερα. Το starter kit των εταιρειών για τους εργαζόμενους που πάνε πρώτη μέρα. 

Απλή ιδέα, μηδέν κόστος (θα τα έδιναν ούτως ή άλλως) και χωρίς κόπο για το HR. Κι έχεις κέρδη σε internal comm επίπεδο (χαρούμενος εργαζόμενος) αλλά και έναν ambassador που κάνει για σένα τη δουλειά δημιουργώντας εντυπώσεις θετικές και word of mouth online αλλά και offline. 

Στο by the way, περνάς και μήνυμα ότι προσφέρεις νέες θέσεις εργασίας. 
Και αφορά επιχειρήσεις οποιουδήποτε μεγέθους! #recommended

Πόσο (καλοί) decision makers είμαστε;

Η διαδικασία decision making προφανώς και επηρεάζει τη ζωή όλων μας. Σε μικρά και μεγάλα θέματα. Καλό λοιπόν ειναι να έχουμε αυτοπεποίθηση όταν αποφασίζουμε για κάτι. Αλλά αυτοπεποίθηση που δε θα προκύπτει από την αυθαίρετη βεβαιότητά μας ότι κατέχουμε κάποια μοναδική αλήθεια ή ότι τα ξέρουμε όλα. Ας φροντίσουμε λοιπόν να αναγνωρίσουμε στους εαυτούς μας συγκεκριμένα λάθη και τρόπους σκέψης που δε βοηθούν στο να αποφασίσουμε σωστά. Κάτι μεταξύ αυτοκριτικής και μελέτης ας πούμε…

Σύμφωνα με το Business Insider υπάρχουν 20 προβλήματα, προκαταλήψεις ή και εμμονές που δυσκολεύουν τα πράγματα. Από το τι θα φάμε σήμερα έως τα πιο σοβαρά σε επίπεδο επαγγελματικών και προσωπικών σχέσεων και αποφάσεων:

  
πηγή: http://www.businessinsider.com/cognitive-biases-that-affect-decisions-2015-8?IR=T

Τεχνικές ελέγχου συνείδησης της μάζας

Πέτυχα στο eyedoll.gr ένα ενδιαφέρον manual που συγκεντρώνει τις δημοφιλέστερες τεχνικές χειραγώγησης, προπαγάνδας, επιρροής ή πιο politically correct “ελέγχου συνείδησης της μάζας”. Για να είμαστε λιγότερο ευάλωτοι λοιπόν, ένα πρώτο βήμα είναι να τις ξέρουμε και ας ελπίσουμε ότι όλο και περισσότεροι θα χτίσουν τον αμυντικό τους μηχανισμό, ο οποίος συνοψίζεται εν πολλοίς σε δύο λέξεις “κριτική σκέψη”.

Οι 21 τεχνικές λοιπόν σύμφωνα με το site είναι οι παρακάτω:

Ad hominem: Επίθεση στον άνθρωπο και όχι στα επιχειρήματά του.

Ad nauseam: Επανάληψη του ίδιου επιχειρήματος (“μέχρι ναυτίας”) σε μορφή σλόγκαν μέχρι να γίνει πιστευτό.
Λειτουργεί καλύτερα οτάν τα μέσα ενημέρωσης είναι περιορισμένα και ελεγχόμενα.

Επίκληση αυθεντιών: Όταν διάφοροι “ειδικοί” υποστηρίζουν αυτό που η προπαγάνδα θέλει να αποδείξει ως την μόνη αλήθεια.

Χρήση φόβου: Εδραίωση αισθημάτων αγωνίας και πανικού στον γενικό πληθυσμό συνήθως με την επίκληση ενός ανώτερου εξωτερικού μεγάλου κινδύνου.

Χρήση στερεότυπων και προκαταλήψεων: Εκμετάλλευση προκαταλήψεων του κοινού- στόχου για επίταση των φόβων και αντιπαθειών τους συνήθως με χρήση αναπόδεικτων συσχετισμών. π.χ. “όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες”.

Πολύ Μεγάλα Ψέματα: Το ψέμα είναι τόσο μεγάλο και παράλογο, ώστε αυτός που το ακούει να συμπεράνει ότι αποκλείται να λέγεται ένα τόσο μεγάλο ψέμα σε όλο τον κόσμο τόσο ξεδιάντροπα, ώστε τελικά να το πιστέψει.

Μονόδρομος: Αφού όλοι το κάνουν, κάντο κι εσύ, ως τη μόνη δυνατή πιθανότητα επιτυχίας (χρήση ψυχολογίας της μάζας).

Άσπρο-Μαύρο: “Αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εχθρός μας”.

Ο Απλός Άνθρωπος: Η θέση της προπαγάνδας παρουσιάζεται ως η θέση του απλού ανθρώπου, ώστε ο τελευταίος να νιώσει ασφάλεια και να ταυτιστεί με αυτήν.

Δαιμονοποίηση της Αντίθετης ‘Αποψης: Οι έχοντες άλλη άποψη εμφανίζονται ως τρελοί ή κακοί.

Παραπληροφόρηση: Παραποίηση Στοιχείων, Μοντάζ Φωτογραφίων, Μοντάζ Ομιλιών και Δηλώσεων, Τεχνητό κλίμα ευφορίας: Επιβραβεύσεις από ξένες εξουσίες κλπ.

Αποκοπή Φράσεων: Επιλεκτική χρήση φράσεων του αντιπάλου για την αλλοίωση του νοήματος και της πρόθεσης του.

Ύψωμα Σημαίας: Επίκληση πατριωτισμού ακόμη και για ενέργειες τελείως παράλογες ή άσχετες με την έννοια του πατριωτισμού

Αστραφτερές Γενικεύσεις: Όμορφα λόγια με κενό ουσίας και περιεχομένου.

Μισή Αλήθεια: Απόκρυψη της πλήρους εικόνας, π.χ. ποσοστιαία μείωση ελλείμματος χωρίς παράλληλη αναφορά στην ανεργία ή στο χρέος.

Επιτηδευμένες Γενικότητες: Χρήση ασαφών στόχων ώστε να αποφευχθεί η ευθύνη σε περίπτωση αθέτησης.

Ευφημισμοί και Δυσφημισμοί: χρήση “ταμπέλας”. π.χ. χρήση της λέξης φιλελεύθερος (ποιός δεν είναι φίλος της ελευθερίας;!) ως ευφημισμός για να υποδηλώσει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που είναι η “φιλελεύθερη” πολιτική ή π.χ. χρήση της λέξης συντηρητικός για να αποδειχτεί οπισθοδρομισμός κ.α.

Φορτισμένες Λέξεις: Λέξεις που σημαίνουν κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που μπορεί να είναι π.χ. βασικές αλλαγές ονομάζονται μεταρρυθμίσεις.

Αρνητικοί Χαρακτηρισμοί: Χρήση χαρακτηρισμών που εμπεριέχουν λογικό σφάλμα, αλλά δημιουργούν συνειρμούς που ευνοούν αυτό που η προπαγάνδα θέλει να αποδείξει.

Υπεραπλούστευση: Χρήση γενικεύσεων για την περιγραφή περίπλοκων κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων.

Εκλογίκευση: Χρήση ασαφών και ευχάριστων φράσεων για την εκλογίκευση παράλογων φαινομένων.

Λογική Πλάνη: Χρήση αδιαμφισβήτητης αλήθειας, που ωστόσο είναι άσχετη με το προκείμενο.

Επανάληψη: Χρήση ίδιας φράσης κάνοντας “πλύση εγκεφάλου” ώστε να αδυνατεί ο εγκέφαλος να σκεφτεί κάτι διαφορετικό.
Συνήθως συνδέεται με τη χρήση σλόγκαν: π.χ. “Αλλαγή”, “Πρώτη φορά αριστερά” κ.λ.π.

Πηγή: eyedoll.gr

IMG_1053.JPG

Υπάρχει ζωή στα social networks;

Έχω την πάγια θέση ότι τίποτα δεν είναι καλό ή κακό, χρήσιμο ή άχρηστο, παραγωγικό ή μη, επικίνδυνο ή ακίνδυνο, επιβλαβές ή αβλαβές από μόνο του. Όλα είναι εργαλεία στα χέρια μας και τα αξιοποιούμε όπως κρίνουμε. Από την πυρηνική ενέργεια έως το αλάτι και τη ζάχαρη. Αυτό ισχύει και για τα social networks.

Προσωπικά τα θεωρώ εξαιρετικό εργαλείο για τη δουλειά, για επικοινωνία κι ανταλλαγή απόψεων αλλά και για τις προσωπικές επαφές. Αν μπορείς να το διαχειρίζεσαι καθόλου δε σε αποξενώνουν, όπως ακούω από πολλούς. Το αντίθετο.

Το σκεφτόμουν πάλι αυτό τον τελευταίο καιρό παρατηρώντας τον ίδιο μου τον εαυτό. Κυρίως από τα τέλη του Σεπτέμβρη (για λόγους που προφανώς δεν σε αφορούν και δεν σε ενδιαφέρουν αγαπητέ αναγνώστη μου) πήζω άσχημα. Γυρνάω αργά σπίτι, προλαβαίνω να κυκλοφορήσω λίγο και μιλάω με πολύ περιορισμένο κύκλο ανθρώπων. Αντιστοίχως εχω και λιγότερο χρόνο για να ψαχτώ, να εμβαθύνω σε ότι με ενδιαφέρει και να παρατηρήσω τον κόσμο γύρω μου, που είναι από τις αγαπημένες μου συνήθειες.

Που κολλάει τώρα αυτό με τα social media θα μου πεις. Κολλάει. Αφού λοιπόν δεν προλαβαίνω να κυκλοφορήσω, να ακούσω, να μάθω και να παρατηρήσω όσο θα ήθελα, πρόσεξα ότι ενστικτωδώς το έκανα αυτό μέσα από τα social.

Μηχανικά, χωρίς να το προετοιμάσω είδα τον εαυτό μου να κάνει το να κοιτάει τι λένε συγκεκριμένα άτομα για θέματα πολιτικής επικαιρότητας πχ. Τους έχω χαρτογραφήσει στο μυαλό μου και το κάνω αυτόματα. Ο φίλος μου που εκτιμώ πχ από την Αριστερά εκτός ΣΥΡΙΖΑ ή ΚΚΕ, ο φίλος που κινούμαστε σχεδόν πάντα στο ίδιο μήκος, ο φίλος μου που έχει ξεμείνει στο ΣΥΡΙΖΑ αλλά εμπιστεύομαι το μυαλό του. Κι ο φίλος του ΚΚΕ να σιγουρευτώ για το αναμενόμενο. Κοιτάω ομως και τι λέει και ο φίλος που κινείται…κεντροαριστερά και έχει ενδιαφέρουσες απόψεις. Ρίχνω και μια ματιά στο δεξιό τμήμα να δω πως αντιμετωπίζει κάθετι. Παίρνω κλίμα στα γρήγορα.

Το ίδιο συμβαίνει και σε πιο επαγγελματικό επίπεδο. Κάνω μια βόλτα από το πολιτικό-οικονομικό-επιχειρηματικό ρεπορτάζ μέσα από τα ποσταρίσματα φίλων δημοσιογράφων. Γνωρίζοντας λίγο πολύ την αφετηρία τους. Και την ευελιξία που τους παρέχει το όποιο Μέσο τους. Παίρνω κλίμα κι από εκεί.

Ακόμα και για το ποδόσφαιρο με βοηθά. Θα δω τι λέει ο γνώστης που ξέρει πραγματικά μπάλα, τι λέει ο πιο φανατικός, τι λέει κι ο γκρινιάρης και θα μπω στο νόημα. Εννοείται ότι κλίμα παίρνεις και μουσικά. Τι παίζει αυτή την εποχή. Τι μουσικές είχες καιρό να ακούσεις και σου έλειψαν. Ξεστραβώνεσαι και με μουσικές που πρώτη φορά ακούς. Επιβεβαιώνεις δε και τι μουσικές δε θα άκουγες ποτέ.

Ακόμα και τι γίνεται στην πόλη σου παίρνεις χαμπάρι κι ας ζεις εδώ και 15 χρόνια 400 χλμ μακριά και με μια θάλασσα ανάμεσα.

Μη σας πω ότι αν είσαι παρατηρητικός “μυρίζεσαι” και ποιός φίλος είναι ερωτευμένος, φρεσκοχωρισμένος ή ζορισμένος. Βλέπεις και ενδιαφέρουσες συζητήσεις γονιών όπως εσύ. Από όλα έχει ο μπαξές αν θες!

Και ξέρεις φίλε αναγνώστη μου υπάρχουν κάποιοι, αρκετοί ευτυχώς φίλοι που είναι μέσα σε όλες τις κατηγορίες. Κι αυτοί είναι πολύτιμοι για να μην απομονωθείς από τη ζωή όσο κι αν πήζεις. Αρκεί να ξέρεις να διαχωρίζεις τη πραγματική ζωή και να φιλτράρεις τα “στημένα” posts που (νομίζουν ότι) παρουσιάζουν μια πλασματική και ψεύτικη ζωή. Αυτούς τους ματαιόδοξους γρήγορα μαθαίνεις να τους αφήνεις απ´εξω από τη διαδικτυακή βόλτα σου.

IMG_0932.PNG

Digital communication στην Ελλάδα. Κινούμαστε με πολύ αργές κινήσεις αλλά δείχνει να κινούμαστε…

πηγή: http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=686640

images

“Οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν αγαπούν το digital μάρκετινγκ”

Λιγότερο από 20% του marketing budget επενδύεται στην ψηφιακή επικοινωνία

Πόσο χρησιμοποιούν το Facebook, το Twitter και άλλα ψηφιακά μέσα οι εταιρείες προκειμένου να προωθήσουν τα προϊόντα τους και να αυξήσουν τις πωλήσεις τους, ειδικά την περίοδο της κρίσης στην Ελλάδα; Η απάντηση είναι ότι οι έλληνες επιχειρηματίες επενδύουν λίγα χρήματα στην digital επικοινωνία. Μόλις το 42% θεωρείται σχετικά έμπειρο στο digital marketing (είναι ενεργό τα τελευταία 6-10 χρόνια), ενώ κατά μέσον όρο οι ελληνικές επιχειρήσεις δαπανούν μόνο το 18% του συνολικού marketing budget τους σε online ενέργειες.

Σύμφωνα με την έρευνα State of digital leadership 2014: «Πόσο digital είναι το marketing των επιχειρήσεων στην Ελλάδα σήμερα;» που διεξήγαγαν η Valuecom, εταιρεία creative marketing, σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ηλεκτρονικού Εμπορίου & Επιχειρείν του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ELTRUN), υπό τον καθηγητή Γεώργιο Δουκίδη, αποτυπώνονται τρεις κατηγορίες επιχειρήσεων: οι «πρωτοπόροι», εταιρείες με ηγετική παρουσία στα digital μέσα, που αποτελούν μόλις το 16%, οι «αρχάριοι», που κάνουν τώρα τα πρώτα τους ψηφιακά βήματα, με 18%, ενώ την πλειονότητα (66%) αποτελούν οι «παραδοσιακοί», εταιρείες με καθιερωμένη παρουσία στα digital μέσα.

Αφορμή για την έρευνα αποτέλεσαν οι μεγάλες αλλαγές που συντελούνται στον χώρο της επικοινωνίας. Περισσότερο από κάθε άλλον κλάδο ο χώρος της επικοινωνίας έχει επηρεαστεί από την οικονομική κρίση και τη νέα τεχνολογία. Σε ένα τόσο διαφοροποιημένο και διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον οι ανάγκες των marketers δεν παραμένουν οι ίδιες αλλά εξελίσσονται συνεχώς. Η επέλαση του digital δημιουργεί νέες ευκαιρίες και προσφέρει ένα πρωτόγνωρα μετρήσιμο περιβάλλον, όπου η αποτελεσματικότητα των ενεργειών αξιολογείται δυναμικά και επηρεάζει παραδοσιακά επιχειρηματικά μοντέλα και δομές.

Ο σύγχρονος marketer καλείται να συνδυάσει στρατηγική και ανάπτυξη μάρκας με απτά εμπορικά αποτελέσματα. Η συγκεκριμένη έρευνα επικεντρώνεται σε συγκεκριμένα ερωτήματα: Πώς θα χαράξει στρατηγική και θα επιλέξει ενέργειες στο νέο digital τοπίο – Πώς θα επικοινωνήσει την ιστορία της μάρκας στον καταναλωτή – Πώς θα συνδυάσει τα καλύτερα παραδοσιακά εργαλεία media με τα νέα digital & social εργαλεία.

Στην έρευνα μελετήθηκαν τα εργαλεία digital marketing που χρησιμοποιούν οι εταιρείες, η χάραξη ή μη στρατηγικής για το digital marketing, η μέτρηση αποτελεσμάτων των ενεργειών, η χρήση digital platforms για τη μελέτη του ανταγωνισμού και η ανάλυση ή μη των δεδομένων τα οποία συγκεντρώνονται από τις καμπάνιες.

«Η έρευνα είχε ως βασικό στόχο να αποτυπώσει την εικόνα του digital marketing στο πλαίσιο του ηλεκτρονικού επιχειρείν στην Ελλάδα. Η πρακτική δείχνει ότι το digital marketing έχει γίνει πλέον ένα από τα βασικά εργαλεία επικοινωνίας στις σύγχρονες ελληνικές επιχειρήσεις. Βέβαια παραμένει ανοιχτό το θέμα του κατά πόσο γίνεται οργανωμένα, αποδοτικά και με στρατηγική κατεύθυνση» εξηγεί ο καθηγητής Γ. Δουκίδης, διευθυντής του Εργαστηρίου ELTRUN.

Με κύριους στόχους το brand awareness και το lead generation, ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι το 50% των επιχειρήσεων μετρά το engagement των καταναλωτών προς τα προϊόντα και τη μάρκα τους, ποσοστό που μαρτυρά ότι η αγορά αντιλαμβάνεται όλο και περισσότερο τις τάσεις και αρχίζει να ανταποκρίνεται σε αυτές. Αυτό αποδεικνύεται και από το 69% των ερωτηθέντων που δηλώνουν ότι στο μέλλον θα αυξήσουν τις δαπάνες τους σε digital marketing.

«Στην ουσία της η δουλειά των marketers παραμένει πάντα η ίδια: να αφηγηθούν μια ιστορία. Επειδή όμως ο τρόπος αφήγησης, τα μέσα και τα εργαλεία engagement είναι πλέον πάρα πολλά, η ανάγκη για ενοποιημένες υπηρεσίες είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η βέλτιστη επιλογή των εργαλείων και μέσων για τη διάδραση με το κοινό οδηγεί σε μετρήσιμα αποτελέσματα που οι εταιρείες έχουν ανάγκη» εξηγεί ο κ. Αλέξανδρος Μάνος, CEO της Valuecom.

Με δημοφιλέστερα εργαλεία το SEM (70%) και τις ιστοσελίδες (55%), οι μεγάλες επιχειρήσεις αξιοποιούν τις δυνατότητες των digital μέσων με πρώτιστο στόχο την αύξηση των πωλήσεων και την αναγνωρισιμότητα της μάρκας τους. Στα social media οι «παραδοσιακοί» χρησιμοποιούν τα εργαλεία digital marketing που πιστεύουν ότι είναι πιο διαδεδομένα και «must» να βρίσκονται εκεί, με κυρίαρχο το Facebook και αυξανόμενη τη δυναμική του Τwitter. Από την άλλη πλευρά, οι «ηγέτες» διακρίνονται για τη χρήση του συνόλου των social media και συγκεκριμένα του Facebook για customer care. Για άλλη μία φορά στόχος των επιχειρήσεων είναι το engagement (50%), ενώ επίσης σημαντικό είναι το customer care (44%).

tree_website_fotolia_modifie-1,101

Περί storytelling το quote!

Προσπαθώ εσχάτως να μελετήσω λίγο περισσότερο τέχνη του storytelling. Που όσο προχωράμε κι αυτό αλλάζει μορφή. Βέβαια η δύναμη των λέξεων δε χάνεται. Αλλά ανεβαίνει η δύναμη της εικόνας κι όχι μόνο.

Ένας από τους προσωπικούς στόχους μου φέτος είναι να βελτιώσω 2-3 πράγματα στην επαγγελματική και προσωπική μου προσωπικότητα. Και ένα καλό update στο storytelling που πάντα με συνάρπαζε είναι μια καλή αρχή. Μου το έβαλε στο μυαλό ο φίλος Δημήτρης Κ. που ως κειμενογράφος ποιότητας ψάχνεται πολύ και είναι καλή πηγή σχετικής ενημέρωσης.

Χαζευόντας λοιπόν και μαζεύοντας υλικό πέτυχα το παρακάτω και είπα να το μοιραστώ…

IMG_0466.PNG

Πηγή: http://www.slideshare.net/mobile/anemosnaftilos/storytelling-journalism