H άφιξη

Θες να γνωρίσεις τον κόσμο και να τον καταλάβεις; Παρατήρησέ τον. Άρχισε να βλέπεις αντιδράσεις και πλάσε για κάθε μία από αυτές μία ιστορία. Μην χάνεις την ευκαιρία να μαζέψεις τέτοιες αντιδράσεις στο σακκούλι σου όταν βρεθείς σε κόμβους συνάντησης ανθρώπων. Ένας τέτοιος είναι για παράδειγμα η αίθουσα αφίξεων σε ένα αεροδρόμιο.

Εκεί, περιμένοντας τον δικό σου άνθρωπο, βλέπεις την πόρτα να ανοιγοκλείνει και από μέσα να βγαίνουν όλες οι φυλές του κόσμου. Όλοι οι τύποι ανθρώπων. Και μαζί τους όλες οι ιστορίες που κουβαλάνε στις αποσκευές τους.

14-βασικά-tips-για-την-άφιξή-σας-στο-αεροδρόμιο-πριν-από-ένα-ταξίδι.jpg

Βγαίνουν πρώτοι, πιο βιαστικοί οι επιχειρηματίες και τα στελέχη. Με το κινητό στο χέρι κάνουν τον απολογισμό του business trip τους. Με μία τσάντα στο χέρι φεύγουν γρήγορα βιαστικοί, σπάνια τους περιμένει κάποιος. Το αυτοκίνητο είναι στο parking ή θα πάρουν ένα ταξί να πάνε σπίτι. Ευτυχώς το εξοδολόγιο της εταιρείας τα καλύπτει κάτι τέτοια.

Μετά εμφανίζονται οι “εκτάκτως” ταξιδεύοντες. Κι αυτοί συνήθως με κινητό στο χέρι να μάθουν τα νέα που έχασαν στη διάρκεια της πτήσης. Καλά ή κακά. Άλλοι περπατούν ανάλαφροι, έχουν έρθει για γεννητούρια, ψάχνοντας να βρουν το λουλουδάδικο ή το ζαχαροπλαστείο, μην πάνε με άδεια τα χέρια να ευχηθούν. Άλλοι πάλι συνοφρυωμένοι και με πιο βαρύ το βήμα τους. Μιλάνε με γιατρούς ή συγγενείς και προχωρούν σκεπτικοί και προβληματισμένοι χωρίς να κοιτούν τίποτα γύρω τους.

Αν είσαι “τυχερός” μπορεί να πετύχεις και κάποιον γνωστό ή “σημαίνοντα” που εμφανίζεται πάντα με αέρα και χαμόγελο και κοιτάζει να δει αν τον αναγνωρίζουν και πώς αντιδρούν οι γύρω. Όσο πιο “σημαίνοντας” είναι τόσο μεγαλώνει η κουστωδία του, με “φύλακες-άγγελους” με σκούρα ρούχα, hands free και πάντα το περίφημο τσαντάκι-μπανάνα στη μέση.

Μετά υπάρχει ένα κενό για λίγο. Όσοι είχαν λίγα πράγματα, στο χέρι τα έχουν πάρει και έχουν προχωρήσει. Μένουν όσοι περιμένουν το φορτίο τους.

balitses-aerodromio

Οι τουρίστες για παράδειγμά. Μακράν οι πιο θορυβώδεις και χαλαροί. Με εκδρομικό ντύσιμο και διάθεση μεγάλη, ξεχωρίζουν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, σε ένα χώρο όπου όλοι οι υπόλοιποι βρίσκονται διαδικαστικά. Εκείνοι είτε ξεκινούν μία νέα εμπειρία με ανυπομονησία, είτε επιστρέφουν από κάποια, με βαλίτσες γεμάτες παραστάσεις και ανάσες για την καθημερινότητα.

Πολλές φορές έξω είναι γι αυτούς και οι γνωστοί τύποι με το ταμπελάκι στο χέρι που αναζητά τον Mr & Ms Smith. Ενίοτε βέβαια ξεγελούν αυτά τα ταμπελάκια. Δεν είναι πάντα για τουρίστες αλλά και για στελέχη που έρχονται για επαγγελματικό ταξίδι. Αλλά κι αυτό μία μορφή τουρισμού δεν είναι;

Ακολουθούν οι φοιτητές. Άλλοι πιο μακρινοί, άλλοι κοντινότεροι. Με μία μεγάλη βαλίτσα γεμάτη τάπερ και άπλυτα ρούχα ενίοτε, δώρο για τη μαμά. Απέξω περιμένει ο μπαμπάς συγκινημένος που σε υποδέχεται πάντα (ακόμα και αιώνιος φοιτητής να είσαι) με συγκίνηση κι αμηχανία, με τη φράση- σήμα κατατεθέν “έλα πάμε, περιμένει η μάνα σου σπίτι να φάμε. Σου έχει φτιάξει … (βάλε όποιο φαί προτιμάς)”! Σε περίπτωση που συνοδεύτεται από γιαγιά, μαμά κλπ φυσικά θα ακούσεις και το περίφημο “καλέ πως αδυνάτισες” ακόμα κι αν κανένα ρούχο, δε κουμπώνει πια!

Τελευταίος θα βγει ο συγγενής. Ο γονιός, η γιαγιά ή ο θείος που έχουν έρθει για επίσκεψη και δουλειά μαζί. Αργούν γιατί έχουν πάντα 1-2 τσάντες με καλούδια στις αποσκευές. Συνήθως έχουν και το μεγαλύτερο κοινό να τους περίμένει. Ευτυχώς δηλαδή γιατί κάποιος πρέπει να τους βοηθήσει με τόσα πράγματα που κουβάλησαν πάλι!

83Aplg8ejBcFgx6hiP16.jpg

Υπάρχουν και οι πιο εντυπωσιακές αφίξεις βέβαια. Μπορεί να συμπέσει ο δικός σου να ταξιδεύει μαζί με την “ομαδάρα” που “τους πάτησε” και μαζί με εσένα να περιμένουν οπαδοί που φωνάζουν συνθήματα και ξέρουν τους παίκτες με το μικρό τους όνομα. Ή και με “τα παλτά” που πάλι “έφαγαν τα μπαλάκια τους και μας ξεφτίλισαν” και έτσι περιμένεις με οπαδούς που μιλάνε άπταιστα τα γαλλικά και υποδέχονται ομάδες που οι παίκτες τους λέγονται όλοι “μαλάκας” (και βάλε). Ή με οπαδούς κάποιου σελέμπριτι που μόλις απέδρασε από το Survivor και είναι εκεί όλα τα κανάλια για μία δήλωση του. Θα συμβούν κι αυτά!

DANOS

Ο μπαμπάς κι ο σκύλος

O συγχωρεμένος ο πατέρας μου, μέχρι μεγάλη ηλικία, όταν εγώ ήμουν 10-12 χρονών δεν είχε καμία επαφή με τα κατοικίδια ζώα. Δεν τα ήθελε και δεν τον απασχολούσε το θέμα καν.

Κάποια στιγμή για κάποιον πολύ περίεργο λόγο έδωσε έγκριση στο διαρκές και πάγιο αίτημα των γιων για ένα σκυλάκι. Έχοντας και ένα οικόπεδο μεγάλο πια, ενέδωσε. Στην αρχή όλοι πιστέψαμε ότι οριακά δεν θα το κλωτσάει και ίσως να μάθει το όνομα του αν τυχόν χρειαστεί καμία φορά να του απευθύνει το λόγο.

Κι όμως! Οι δύο τους, ο πατέρας μου κι ο Έκτορας (ένα μαύρο βέλγικο λυκόσκυλο) έγιναν οι καλύτεροι φίλοι! Η αδυναμία που είχε ο σκύλος στον πατέρα μου ήταν πασιφανής. Αρρώσταινε ή πάθαινε κανένα λουμπάγκο, αρρώσταινε και ο σκύλος!

3246_1137854961163_3650187_n

Μέχρι που μία μέρα μας τον έκλεψαν. Νομίζω ότι ο πατέρας μου έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του. Έψαξε όπου μπορεί να φανταστεί κανείς. Γνώρισε κόσμο (ρομά, βοσκούς, ψιλομαφιόζους, τα πάντα!) που δεν είχε γνωρίσει μετά από τόσες δεκαετίες ζωής! Πέρασαν μήνες και επέμενε, συνέχιζε να ψάχνει. Και τελικά δικαιώθηκε. Ήταν και η πρώτη φορά που τον άκουσα μπροστά μου να απειλεί κάποιον (τον είχε βρει και δεν του τον έδιναν) ότι θα κάνει χρήση της Ανωγειανής καταγωγής του!

Τόσα χρόνια μετά ούτε ο πατέρας μου ούτε κι ο Έκτορας είναι μαζί μας. Αλλά η σχέση τους για μένα ήταν η απόδειξη ότι όλοι μας μπορούμε να συνυπάρξουμε, να αγαπήσουμε και να γίνουμε πραγματικοί φίλοι με ένα ζώο.

Το έζησα κι εγώ, με την Ίριδα, κόρη του περίφημου Έκτορα. Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία σε μιά άλλα αφορμή. Ίσως την επόμενη Παγκόσμια Ημέρα Ζώων…

 

Το παζάρι του καιρού

Αττική, Παρασκευή 28 Σεπτέμβρη, τυχαία περιοχή, τυχαία οικογένεια, ώρα 20:00

Η τηλεόραση παίζει ειδήσεις, ανάλυση μετεωρολόγων και άλλων ειδικών για το φαινόμενο «Ξενοφών» που μαίνεται και το φαινόμενο «Ζορμπάς» που έρχεται.

  • Γιώργο, βλέπεις τι λένε;
  • Εδώ και τρεις μέρες αυτά λένε αλλά δεν έγινε και τίποτα τραγικό.
  • Κι αν γίνει τώρα;

Σιγή…

  • Αύριο έχουμε και λαϊκή, να πας πρωί-πρωί να προλάβεις τον καιρό.
  • Ναι αλλά θα προλάβω και τις τιμές ψηλά ρε Ελένη!
  • Δεν πειράζει, ΤΩΡΑ σε έπιασαν οι τσιγκουνιές;

Σιγή ξανά…

  • Αύριο έχει και το παιδί ποδόσφαιρο ε; Δεν πιστεύω να τον πας;
  • Γιατί όχι; Αν δεν αφήνει ο καιρός δε θα γίνει προπόνηση
  • Δηλαδή αν βρέχει δε θα γίνει;
  • Ανάλογα πόσο θα βρέχει βρε Ελένη!
  • Α δηλαδή να βραχεί το παιδί, δε σε νοιάζει εσένα. Να κρυώσει, να τρέχουμε. Για να μη χάσει το ποδόσφαιρο.
  • Γιατί να το χάσει;
  • Άσε μας ρε Γιώργο, μην χάσει την παράδοση και μείνει πίσω στην ύλη;
  • Καλά θα δούμε (κερδίζει χρόνο περιμένοντας το σύμμαχο)

Αττική, Σάββατο 29 Σεπτέμβρη, ίδια, τυχαία περιοχή, ίδια, τυχαία οικογένεια, ώρα 09:00

  • Καλημέρα μαμά! Πού είναι οι κάλτσες μου του ποδοσφαίρου.
  • Στην ντουλάπα.
  • Δεν είναι! Κοίταξα!
  • Αν έρθω και τις βρω θα γίνει χαμός
  • Α! Τις βρήκα ναι.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά…

  • Γιώργο του είπες ότι θα πάει για μπάλα;
  • Δεν του το είπα εγώ, μόνος του. Αλλά γιατί να μην πάει; Ψιχαλίζει μόνο.
  • Θες να ξανακάνουμε την ίδια συζήτηση;

Είσοδος του νεαρού Μέσι στην κουζίνα

  • Άντε μπαμπά, πίνω το χυμό και φεύγουμε ε;
  • ΟΚ
  • Τι ΟΚ; Πλάκα μου κάνετε και οι δύο;
  • Έλα ρε Ελένη, άσε το παιδί, θα αλλάξει μετά αν βραχεί. Χαζός είναι; Θα δω κι εγώ τον καιρό και αν χαλάσει πολύ θα του πω να φύγουμε.
  • Γιώργο τελείωνε! Είπα όχι.
  • Έλα ρε μαμά, αφού μου αρέσει! Θα προσέχω! Θες να στενοχωρηθώ να είμαι όλο το Σαββατοκύριακο στενοχωρημένος; (γάτος ο μικρός)
  • Καλά άντε, να πας αλλά να προσέχεις! Να πεις του προπονητή αν βρέχει να μη σας βάλει στο γήπεδο!
  • Μετά θα πάμε και λαϊκή αν είναι μαζί με το παιδί.
  • Πλάκα κάνεις έτσι; Θα τον φέρεις εδώ και θα πας ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ! (Μάλλον η βροχή στη λαϊκή δεν είναι επικίνδυνη. Ή ο Γιώργος είναι άτρωτος)

children-playing-football-in-rain-12.jpg


ΒΟΝUS- TIPS

Αυτή περίπου η ιστορία εξελίχθηκε σε όσα σπίτια έχουν παιδί που παίζει ποδόσφαιρο ή κάνει οποιοδήποτε outdoor (ναι έτσι το λέμε στην Κρήτη) αθλητισμό το προηγούμενο Σαββατοκύριακο! Ειδικά σε γονείς με παιδιά «νέα» στον αθλητισμό, κάπου 5 με 8-9 χρονών.

Με αφορμή αυτό και μετά από μερικές δεκαετίες εμπειρίας στο concept «βροχή-ποδόσφαιρο» κι έχοντας πια περάσει και από τις πλευρές της διαπραγμάτευσης, μερικά σύντομα tips κυρίως για τις μαμάδες που ανησυχούν και τους μπαμπάδες που θέλουν επιχειρήματα:

  • Ναι, οι προπονητές είναι άνθρωποι με κρίση και λογική. Αν δουν ότι δεν πρέπει να γίνει μία προπόνηση λόγω καιρού, ΔΕΝ την κάνουν. Δεν έχουν κανένα λόγο να πάρουν ΡΙΣΚΟ.
  • Όχι, τα παιδιά όταν παίζουν υπό βροχή δεν αρρωσταίνουν. Θα αρρωστήσουν αν βγαίνοντας από το γήπεδο δεν αλλάξουν (όλα τα) ρούχα.
  • Όχι, το κατάλληλο ντύσιμο για να παίξουν υπό βροχή δεν είναι το «κρεμμύδι». Ότι φορούν πάντα κι ένα αντιανεμικό αδιάβροχο αρκούν.
  • Ναι, στα παιδιά αρέσει να παίζουν με βροχή. Και στους μεγάλους.
  • Ναι, στα παιδιά κάνει καλό να σκληραγωγηθούν λιγάκι. Είναι φτιαγμένα από τη φύση να αντέχουν μερικά πράγματα.

Χαλαρώστε και αφήστε τα να ζήσουν τον αθλητισμό ολοκληρωμένα. Ένα μέρος του είναι να μάθουν να παίζουν σε πιο δύσκολες συνθήκες, να κρίνουν αν όντως μπορούν να παίξουν, να μάθουν ότι με την πρώτη δυσκολία δε σταματά η ζωή αλλά και να βρουν τους τρόπους αυτοπροστασίας. Η ενασχόληση με τον αθλητισμό γίνεται κυρίως για αυτά κι όχι τόσο για να βγουν νέοι Ρονάλντο και Μέσι. Αλλά και Ρονάλντο και Μέσι αν θες να βγάλεις πρέπει να του μάθεις να μην το παρατάει στην πρώτη δυσκολία (πχ βροχή ή κρύο) αλλά να βρει τρόπο να επιβιώσει! Σε τελική ανάλυση τα δικά μας εδώ παίζουν σε λίγο-πολύ καλές συνθήκες…

b3210558cd5745d19ffd0772746fe2e2.jpg

O Ζακ του Χατζιδάκι

Καμιά φορά, μια ιστορία είναι ο καλύτερος τρόπος να πεις όσα σκέφτεσαι για κάτι, να εμπλακείς σε κορώνες, παράλληλους μονολόγους και ανούσιες συζητήσεις που μόνο θλίψη σου προκαλούν.

4558291_iefimerida.jpg

Να λοιπόν μια τέτοια ιστορία:

Κάποτε ένας μεσήλικας κύριος την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι του άκουσε θόρυβο. Κατάλαβε πως ήταν ληστής μέσα. Αμέσως είδε να έχει κάνει φτερά το ολοκαίνουργιο πανάκριβο στερεοφωνικό του. Βγήκε στο μπαλκόνι και αντίκρισε τον ληστή, έναν νεαρό – παρία της ζωής, να ακροβατεί στην μεσοτοιχία με το διπλανό διαμέρισμα και με το στερεοφωνικό στα χέρια του. Έκανε ησυχία για να μην τον τρομάξει και πέσει και σκοτωθεί.

Ο νεαρός εισβολέας πράγματι σαν είδε τον ιδιοκτήτη έπεσε στο κενό ευτυχώς από μικρό ύψος. Έντρομος ο ιδιοκτήτης τηλεφώνησε αμέσως στις Πρώτες Βοήθειες κι έπειτα πήγε γρήγορα κάτω να δει σε τι κατάσταση βρισκόταν ο κλέφτης. Τον ρώτησε αν είναι καλά. Τον συνόδευσε στο νοσοκομείο με το νοσοκομειακό όχημα. Στους γιατρούς που τον ρώτησαν από που ήξερε τον νεαρό τραυματία, απάντησε ”Είναι συγγενής μου”. Όλη την ώρα κι αφού οι γιατροί ενημέρωσαν πως δεν διατρέχει κίνδυνο η ζωή του, εκείνος του χάιδευε το κεφάλι. Τον ρωτούσε αν είναι μόνος στον κόσμο, αν έχει οικογένεια. Ο νεαρός αισθανόταν περίεργα και όμορφα, παρά το φόβο που πέρασε. Στο τέλος ο ιδιοκτήτης του είπε ”πάρε αυτά για μόλις βγεις από δω μέσα”, του έδωσε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό και έφυγε, έχοντας ήδη ξημερώσει.

Πολλά χρόνια πέρασαν. Τον ιδιοκτήτη συνόδευαν στην τελευταία του κατοικία, στην Παιανία, μουσικοί, τραγουδιστές και η ελίτ της κοινωνίας. Το όνομα του Μάνος Χατζιδάκις. Όταν όλοι έφυγαν και το κοιμητήριο ερήμωσε, ένας νέος άντρας πλησίασε τον φρεσκοσκαμμένο τάφο και έκλαψε με λυγμούς. Ήταν εκείνος ο ληστής, ο παρίας, ο κλέφτης, ο περιθωριακός, που δεν είχε ξεχάσει το φέρσιμο του Χατζιδάκι στη δυσκολότερη – ίσως – στιγμή της ταραγμένης ζωής του.

844973_xatzidakis-_xamogelo

(Η ιστορία με τον Μάνο Χατζιδάκι είναι αληθινή και έχει γίνει διήγημα από τον σκηνοθέτη Λάκη Παπαστάθη)

πηγή: The Three Mooges

Βουρ στη ζωή, ρε φοιτητή (κάνει και ρίμα)!

Κολλημένος στην κίνηση, πήρε το μάτι μου αφίσα για το φεστιβάλ της ΚΝΕ. Διαχρονική αξία το φεστιβάλ. Λες να έχει και φέτος Βασίλη; Όταν ήμουν φοιτητής πάντα τον Βασίλη είχε. Και σουβλάκια και κλαρίνα και διάφορα άλλα δηλαδή.

Μπα, δεν τον έχει τελικά αλλά έχει Πασχαλίδη, Μικρούτσικο, Γραμμένο, ωραίο θα είναι…

kalitexnes-44-fest.jpg

Και κάπως έτσι θυμήθηκα τα φοιτητικά τα χρόνια, που δεν τα αλλάζεις με τίποτα. Όπα, άκυρο. Τα μαθητικά είναι αυτά. Τέλοσπάντων τη φοιτητική ζωή, την πιο ωραία περίοδο της ζωής σουΠλάκα- πλάκα κάπου τώρα τα πιο πολλά παιδιά θα φτάνουν στα μέρη που θα σπουδάσουν και θα ξεκινάνε αυτή την περίφημη φοιτητική ζωή. Αλήθεια τι θα μπορούσα να πω σε σένα, ψαρωμένε, νέε φοιτητή, να σε βοηθήσω με την εμπειρία μου;

FOITITES

Για παράδειγμα θα σου έλεγα ότι από τις «παρέες» του σχολείου θα σου μείνουν 2-3. Μη στενοχωρηθείς είναι φυσιολογικό. Κι από τις παρέες της σχολής του πρώτου εξαμήνου άλλοι 2-3. Και αυτό νορμάλ είναι. Πόσο νομίζεις ότι θα αντέξεις να πηγαίνεις για καφέ με 39 άτομα; Γενικά τα πρώτα 1-2 χρόνια θα γνωρίσεις πολύ κόσμο, από πολλά μέρη και φυλές. Απόλαυσέ το. Και αργά ή γρήγορα θα καταλήξεις από μόνος σου με αυτούς που ταιριάζεις. Φυσικά και θα γνωρίσεις και μαλάκες. Χρήσιμο θα είναι, μην τρελαίνεσαι!

Να ξέρεις επίσης ότι αυτή την περίοδο θα δοκιμάσεις άπειρες διαφορετικές εκδοχές εξόδου. Και ποτού πιθανόν. Ωραία είναι, μην το φοβηθείς. Κάποια στιγμή θα βρεις τη μουσική σου και το στέκι σου και το ποτό σου και θα τα έχεις όλη σου τη ζωή. Γιατί να βιαστείς; Και εννοείται ότι θα κάνεις βλακείες και χοντράδες. Κλάιν. Πώς θα έχεις κάτι να γελάς άμα μπεις στην πίστα «μεσήλικας»;

Ένα από τα πρώτα σοκ επίσης θα είναι το μάθημα. Δεν έχει πια κουδούνι, ούτε στάνταρ συμμαθητές. Δε ξέρεις πολλές φορές καν ποιος καθηγητής θα είναι πριν μπεις. Και το κυριότερο. Δεν είναι υποχρεωτικό. Σίγουρα θα μπεις στον πειρασμό για κοπάνες. Να κάνεις. Όταν έρθει η πρώτη εξεταστική θα υποσχεθείς στον εαυτό σου ότι από το άλλο 6μηνο θα πηγαίνω σε κάθε μάθημα. Δε θα το κάνεις. Κάπου στη μέση είναι η αλήθεια. Θα το βρεις το ρέγουλο, μην αγχώνεσαι!

Γενικά στη φοιτητική ζωή, θα σπαταλήσεις άπειρες ώρες σε άσκοπα πράγματα. Δεν πειράζει. Αμέσως μετά οι ώρες αυτές θα γίνουν εργατοώρες και δε θα ξαναέχεις αυτή την ευκαιρία. Χαλάλι! Για να καταλάβεις πόσο χρόνο για σπατάλη θα έχεις, παίζει να γράψεις κι εσύ κανένα τέτοιο:

Και τώρα που το θυμήθηκα, ένα θέμα που θα σε απασχολήσει είναι το σπίτι. Δε χρειάζεσαι πολλά πράγματα, τα απαραίτητα. Πόσες ώρες νομίζεις πως θα περνάς εκεί; Επίσης μία συμβουλή που σώζει. Τρως- πλένεις πιάτο. Πίνεις καφέ- πλένεις ποτήρι. Παίρνει 1 λεπτό και γλυτώνεις από διάφορα. Γιατί αν μείνουν, μετά μπλέκεις. Συν ότι έτσι θα τη βγάλεις άνετα με 3 πιάτα και 3 ποτήρια. Α και για όταν έρχεται παρεάκι σπίτι, πάντα, πλαστικά ποτήρια να έχεις καβάτζα. Σιγά μην κάθεσαι να πλένεις όλο το βράδυ όπως έκανε η μάνα σου σε κάτι οικογενειακές γιορτές!

Και τελευταίο που θα σου έλεγα είναι να έχεις λίγο το νου τους στα λεφτά. Α-πο-κλεί-ε-ται να μην μείνεις ταπί κάποια στιγμή νωρίτερα από την επόμενη τροφοδοσία. Και α-πο-κλεί-ε-ται να μην κάνεις ηλίθιες και ανούσιες σπατάλες. Σίγουρα το σούπερμάρκετ το πρώτο διάστημα θα είναι ο ορισμός των λάθος επιλογών! Κλάιν και πάλι! Θα το βρεις κι εκεί. Στη φάση αυτή δύσκολα θα χρειάζεσαι πάνω από 10 πράγματα ανά εβδομάδα. Σιγά- σιγά θα τα εντοπίσεις ποια είναι. Και μακροπρόθεσμα, όταν φτάσεις τα χρόνια μου, θα καταλήξεις κι εσύ να πηγαίνεις με λίστα, την οποία πια θα έχεις μάθει απ’ έξω και θα μπαίνουν μόνα τους τα πράγματα στο καρότσι! Σιγά το συναρπαστικό που χάνεις! Βασικά, απλά έχε το νου σου λίγο στους γέρους, ότι μπορούν θα κάνουν. Αν δε μπορούν καμία φορά μην τους κακολογήσεις, βάλε κι εσύ όποτε χρειαστεί κανένα χεράκι. Ξύπνιο παιδί είσαι, καταλαβαίνεις!

Κι ένα τελευταίο. Έχεις δύο μεγάλα όπλα. Νιάτα και φοιτητικό πάσο. Κάνε ότι μπορείς για να δεις όσο περισσότερα πράγματα σε παίρνει. Από ταξίδια και εκδρομές με το φτηνότερο εισιτήριο που θα βρεις στη ζωή σου έως θέατρα και συναυλίες!

Με όλα αυτά, πόσες ιστορίες θυμήθηκα… Άντε καλή φοιτητική ζωή σε σένα και καλά να περάσω στο γραφείο κι εγώ πάλι σήμερα, βρήκα να παρκάρω, η αναδρομή στο παρελθόν και το κήρυγμα ολοκληρώνονται! Βουρ στη ζωή, ρε φοιτητή (κάνει και ρίμα)!

«Μπαίνουμε καθυστερήσεις για την #ΕπόμενηΜέρα! Θα παίξεις κέντρο και μπροστά, επιθετικά! ΜΠΟΡΟΥΜΕ ρε, πάμε!»

Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά του λέει η Ζωή, μπροστά μόνο! Κοιτάζει και δεξιά και αριστερά για να πάρει κόσμο τον διαβεβαιώνει ο Κυριάκος. Για να πάμε μπροστά λέει κι αυτός, αφού Μπορούμε (αυτό ο ΣΚΑΙ δεν το έλεγε; ή ο Ομπάμα, κάτι του θυμίζει)! Ο Αλέξης από καιρό κάνει παρέες με δεξιά (sic) και κεντροαριστερά. Με τα αριστερά έχει κόψει λίγο τις παρέες αλλά εντάξει, μεγάλωσε, ωρίμασε και άφησε τις τρέλες! Την #ΕπόμενηΜέρα θα είναι πολυσυλλεκτικός και εθνικός.

Τι έχει συμβεί αναρωτιέται; Τι συνωστισμός στο κέντρο και μπροστά είναι αυτός; Ακόμα και η ΝΔ, δεν έχει- λέει- πια ακροδεξιούς! Μύγα τους τσίμπησε όλους με το που τέλειωσε το καλοκαίρι; Ας κάνει κι ένα γρήγορο ψάξιμο στο google. Ρε μπας και ανακοίνωσαν εκλογές το Σαβ/κο και το έχασε βλέποντας μπάλα και τρέχοντας σε παιδικά πάρτυ;

Τι έπαθαν όλοι και βγάζουν μηνύματα και slogans; Και κυρίως τι έπαθαν όλοι και κλίνουν στο κέντρο; Αν είναι όλοι κεντρώοι, το ΠΑΣΟΚ (πως το λένε τώρα δε θυμάται, ΠΑΣΟΚ το ξέρει τόσα χρόνια) κι ο Λεβέντης τι είναι;

Θα χαρούν οι κεντρώοι της χώρας με τόσες επιλογές. Πάντα ήταν περισσότεροι άλλωστε, η πλειοψηφία που διαμόρφωνε το αποτέλεσμα. Αλλά αν δεν είσαι κεντρώος; Tότε είσαι για μπροστά κατευθείαν! Αλήθεια υπάρχει κάποιος που είναι για πίσω, στη θεωρία; Κι όταν λένε μπροστά, που ακριβώς; Πολλές απορίες αλλά που να τις λύσεις; Στην TV που ουρλιάζουν κομματόσκυλα και στρατευμένοι δημοσιογράφοι ή στο internet των fake news;

Μπροστά.jpg

Άραγε είναι ο μόνος που νιώθει κουρασμένος και μπερδεμένος; Είναι ο μόνος που του φαίνεται όλη αυτή η φάση ανούσια; Αν είναι κι άλλοι, που θα τους βρει; Και τα social media πια κανίβαλοι τα έχουν καταλάβει!

Τώρα που το σκέφτεται, μάλλον η μύγα που τους τσίμπησε όλους και μαζεύτηκαν ο ένας πάνω στον άλλο στο κέντρο λέγεται δημοσκόπηση. Και το μπροστά είναι αυτό το αφήγημα που λένε οι επικοινωνιολόγοι. Οι προπονητές τους είπαν «θα παίξεις κέντρο και μπροστά, επιθετικά, μπήκαμε στις καθυστερήσεις (για εκλογές)».

polychroniou11

Ακόμα και τα προεκλογικά συνθήματα και η στρατηγική κι αυτή copy paste πια. Στέρεψε η φαντασία στην εξουσία. Αν υπήρξε δηλαδή ποτέ κάτι τέτοιο…

12:30 πήγε η ώρα, πάει να κοιμηθεί. Αύριο ξημερώνει η #ΕπόμενηΜέρα και ΜΠΟΡΕΙ να πάει μπροστά στη δουλειά χωρίς να κοιτάει δεξιά και αριστερά. Τη δουλειά του και το σπίτι του, δεν είμαστε για πολλά. Νέα μέρα αύριο, αλλά ίδιες σκοτούρες, ίδιες φάτσες, ίδιες φωνές και καυγάδες. Βαρέθηκε.

Το σχολείο της γειτονιάς, πήρε ξανά ζωή

Το κουδούνι του σχολείου άρχισε να ξαναχτυπά. Στη γειτονιά δίπλα- δίπλα νηπιαγωγείο και δημοτικό. Εδώ και λίγες μέρες ξαναπήραν ζωή. Και τι ζωή! Παιδικές φωνές, γέλια, κλάματα να σου παίρνουν τα αυτιά και να σε ζαλίζουν, ένας γλυκός πονοκέφαλος που σου φέρνει όμως αισιοδοξία.

Η γειτονιά, νωρίς το πρωί και το μεσημεράκι, γεμίζει ξανά επισκέπτες. Παιδιά με γονείς που έρχονται και φεύγουν. Αν τους παρατηρήσεις προσεκτικά θα δεις πολλές διαφορετικές “φυλές” και τύπους ανθρώπων να συγκεντρώνονται σε ένα σημείο, το σχολείο. Ελπιδοφόρο και όμορφο αν το σκεφτείς.

sxoleioo

Βλέπεις γονείς βιαστικούς να προλάβουν να πάνε στη δουλειά τους. Βλέπεις γονιούς αγχώδεις, αν θα είναι εντάξει το παιδί στο σχολείο. Βλέπεις γονείς υπερπροστατευτικούς που λένε ξανά και ξανά όλες τις οδηγίες στο παιδί έξω από το σχολείο. Βλέπεις και γονείς πιο αδιάφορους… Βλέπεις γονείς χαμογελαστούς και ευγενικούς να καλημερίζουν τους πάντες. Βλέπεις και γονείς πιο μαζεμένους και αμίλητους. Βλέπεις γονείς που ρωτάνε τη δασκάλα για το παιδί, αν είναι όλα καλά, βλέπεις βέβαια και γονείς που τα ξέρουν όλα και της κάνουν κήρυγμα!

Βλέπεις γονείς με κινητικά προβλήματα, με δυσκολία και πόνο να έρχονται αλλά και καμαρώνοντας που συνοδεύουν το καμάρι τους. Βλέπεις γονείς μετανάστες, συνήθως ντροπαλούς και με το κεφάλι κάτω στην αρχή. Μα όσο περνούν οι μέρες και κυλούν όλα καλά τους βλέπεις να σηκώνουν το κεφάλι, να χαμογελούν και να γίνονται πρωταγωνιστές από κομπάρσοι.

Βλέπεις και παιδιά. Πολλά παιδιά! Παιδιά ανυπόμονα, παιδιά νυσταγμένα, παιδιά επιφυλακτικά! Παιδιά κοινωνικά και θορυβώδη και παιδιά πιο ήσυχα και μετρημένα. Παιδιά που αγαπούν το διάβασμα και παιδιά που το βαριούνται. Βλέπεις και παιδιά που αγαπούν το παιχνίδι και παιδιά που.. άκυρο, όλα τα παιδιά αγαπούν το παιχνίδι!

Σκέφτεσαι, τι ωραίο που είναι να βλέπεις το μπαμπά- στέλεχος πολυεθνικής να συζητά με το μπαμπά- μπογιατζή για το ποδόσφαιρο που παίζουν τα παιδιά τους και τη μαμά καριέρας με τη μαμά που καθαρίζει σπίτια να συζητούν για το κολατσιό που δίνουν στα παιδιά κι αν αρέσουν στις μικρές τα φρούτα.

2

Είναι σε όλες τις γειτονιές, όλα έτσι ήρεμα και “αγγελικά πλασμένα” όμως; Δύσκολα. Αν προσέξεις καλύτερα ούτε και στη δική μας είναι έτσι. Κρύβονται διάφορες ιστορίες πίσω από όλο αυτό το πήγαινε-έλα. Και μέσα στο σχολείο ακόμα περισσότερες. Οι δασκάλες σίγουρα θα μπορούν να διηγηθούν πολλές.

Το μόνο που είναι σίγουρο ότι η γειτονιά και το σχολείο που της δίνει ζωή, φέρνουν κοντά πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, γονείς και παιδιά! Άραγε καταφέρνει και να τους ενώσει κιόλας;