Προεκλογική εκστρατεία μπορούν να κάνουν και οι πολίτες

Αυτές τις μέρες είχα άδεια και τις αφιέρωσα πρακτικά στην οικογένεια, συνδυάζοντάς το παιχνίδι, με κάποιες μικροδουλειές στην πόλη. Ζώντας σχετικά κοντά στο κέντρο του Αμαρουσίου, είχα την ευκαιρία να περπατήσω πολλές φορές την αγορά του, κοντά στο Σταθμό του τραίνου για όσους γνωρίζουν. Όπως λοιπόν περπατούσα συζητώντας και παρατηρώντας γύρω με τους γιους μου, συνάντησα πάνω από 5 προεκλογικά κέντρα υποψηφίων, τα οποία και μου υπενθύμιζαν διαρκώς την προεκλογική περίοδο που διανύουμε.

Ως γνωστόν, σε κάθε προεκλογική περίοδο, οι υποψήφιοι ρίχνουν γερό ποδαρόδρομο, γυρνάνε λαϊκές, πλατείες, καφενεία, αγορές και χώρους εργασίας για να “συζητήσουν και να ανταλλάξουν απόψεις απευθείας με τους πολίτες” αλλά και για να ενισχύσουν το επικοινωνιακό τους προφίλ και περιεχόμενο με φωτογραφίες εγκάρδιων χαιρετισμών και προβληματισμένο ύψος σε συζητήσεις. Τώρα και με τα social media τα βλέπουμε (σχεδόν) σε live χρόνο και δε χάνουμε ούτε βήμα τους.

Κάπως έτσι μου μπήκε η ιδέα ότι θα ήταν ωραίο να κάτσει και κάποιος πολίτης να κάνει μία “προεκλογική καμπάνια” με περιεχόμενο από την καθημερινότητά του. Να δείχνει τι πραγματικά συναντά κάποιος περπατώντας το Μαρούσι ή οποιοδήποτε Δήμο αυτής της χώρας.

Να κάνει ένα ωραίο live στο facebook με την περιπέτεια που ζει κανείς προσπαθώντας να κυκλοφορήσει με παιδικό καρότσι (καλά για ΑμΕΑ δεν το πιάνω καν το θέμα) στα ανύπαρκτα, ή γεμάτα εμπόδια (αυτοκίνητα, δίκυκλα, δέντρα, σκουπίδια και πολλά άλλα) πεζοδρόμια με τις σπασμένες πλάκες και τις άπειρες λακούβες.

Να ετοιμάσει μία σειρά από stories στο instagram με τις κυκλοφοριακές παραβάσεις που συναντά (παρκάρισμα, αδιαφορία για τη διάβαση πεζών, οδήγηση ανάποδα σε μονόδρομο και άλλες κλασσικές πια ιστορίες για αγρίους) αλλά και τις λακούβες και την σοβαρή έλλειψη χώρων parking και Μέσων Μεταφοράς.

Να κάνει κι ένα ωραίο infographic με το πόσους ελεύθερους χώρους πρασίνου και αναψυχής διαθέτει η περιοχή του ανά κάτοικο, με όμορφες φωτογραφίες 35 παιδιών σε παιδική χαρά με 2 τσουλήθρες και 4 κούνιες και γηπεδάκι ποδοσφαίρου με σκισμένα όλα τα δίχτυα γύρω-γύρω που στέλνουν τα 7χρονα και τα 8χρονα σε κάθε δεύτερη μπαλιά να μαζεύουν τη μπάλα από τους δίπλα δρόμους.

Μπορεί να φτιάξει και ωραίες ιστοριούλες για το blog του, για το πόσο διαθέσιμοι χώροι και άνθρωποι υπάρχουν για να προσφέρουν στους πολίτες ερασιτεχνικό αθλητισμό. Παιδικό αλλά και ενηλίκων. Να περιγράψει πως εκατοντάδες γονείς καθημερινά τρέχουν σαν Βέγγοι με τα αυτοκίνητά τους για να προλάβουν να πάνε τα παιδιά τους “στο ποδόσφαιρο”, “στο μπάσκετ” και “στο κολυμβητήριο”, πληρώνοντας φυσικά και ένα καλό μεροκάματο για κάτι που κάποτε ήταν αυτονόητο και απολύτως προσιτό για κάθε παιδί.

Φυσικά, μπορεί να προετοιμάσει και ωραία και ψαγμένα video με την άποψη του για το πόσο ο Δήμος του έχει υποστηρίξει την τοπική αγορά ή τους Δημότες του με υπηρεσίες κοινωνικές (ειδικά για παιδιά και ηλικιωμένους αλλά και για ανθρώπους με ανάγκη ενίσχυσης τους εισοδήματός τους). Να περιγράψει για παράδειγμα πόσο εύκολο ΔΕΝ είναι να έχεις το παιδί σου δωρεάν στον ολοήμερο δημοτικό παιδικό σταθμό, πόσο ασφαλείς και λειτουργικές ΔΕΝ είναι οι υποδομές σε σχολεία, ΚΑΠΗ και άλλα τέτοια ασήμαντα.

Το ξέρω ότι δεν έχουμε οι περισσότεροι το χρόνο να αφιερώσουμε καθημερινά κάποιες ώρες για να συντηρήσουμε μία αντίστροφη προεκλογική καμπάνια, ενός πολίτη δηλαδή που περιγράφει προβλήματα και δυσκολίες. Ούτε και τη διάθεση, αν κρίνω από τον εαυτό μου αυτή την περίοδο. Σίγουρα όμως όλοι μας έχουμε λίγα λεπτά να πούμε τι ακριβώς ζούμε, σε όποιον υποψήφιο μας πλησιάσει να μας συστηθεί. Και βρίσκω πολύ πιο χρήσιμο και παραγωγικό να είμαστε έτοιμοι να του περιγράψουμε με σαφήνεια, ευγένεια αλλά και πιεστικά, τα ζητήματα που μας ζορίζουν σε καθημερινή βάση.

Από το να κάτσουμε να κάνουμε μία χειραψία και να χαμογελάσουμε στο φωτογράφο, το βρίσκω πολύ πιο ουσιαστικό. Και είμαι βέβαιος ότι και κάθε υποψήφιος με αγνά κίνητρα θα το βρει κι αυτός πιο χρήσιμο. Πάντα είχα την απορία γιατί οι παρατρεχάμενοι κάθε υποψήφιου Δημάρχου αντί για φυλλάδια μόνο, δεν έχουν και σημειωματάρια. Γιατί δεν καταγράφουν όσα ακούν στο χαρτί τους ή τέλοσπάντων στο smartphone ή στο tablet τους. Ας τους αναγκάσουμε να αρχίσουν να το κάνουν αυτό συστηματικά.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s