Amber Alert: Συζήτηση αγνοείται!

Καιρό τώρα αναρωτιέμαι βλέποντας διάφορα online αλλά και offline (aka κανονική ζωή) αν έχουμε ξεχάσει να συζητάμε μεταξύ μας. Βασικά μου έχει προκύψει ένας φόβος ότι ποτέ δεν μάθαμε να συζητάμε απλά τώρα ο μεγεθυντικός φακός των (social και μη) Media το κάνει να φαίνεται πιο έντονο.

Σίγουρα επικρατεί μία… τσίτα σε όλους μας. Ρυθμοί ζωής που δεν αφήνουν ανάσες και άρα καθαρό μυαλό. Βομβαρδισμός πληροφοριών fake και πραγματικών, χρήσιμων και άχρηστων. Έχουμε φτάσει στο σημείο να «μπουκωνόμαστε» πληροφορίες όπως παλιά μας τάιζαν οι γιαγιάδες στο χωριό μέχρι τελικής πτώσης. Άραγε τις χρειαζόμαστε όλες αυτές; Και είμαστε σε θέση να τις φιλτράρουμε;

Πέρα από την τσίτα όμως, επικρατεί και μία αδιακρισία να το πω; Μια έλλειψη ευγένειας; Ή σε πολλές περιπτώσεις ένας κανιβαλισμός και μία έντονη τάση προς την ανθρωποφαγία. Γιατί καλοί μου άνθρωποι είστε έτσι έτοιμοι να επιτεθείτε και να τα πλακωθείτε; Τι αγωνία είναι αυτή κάθε μέρα να πολεμάτε εχθρούς και να ουρλιάζετε είτε κυριολεκτικά είτε από το πληκτρολόγιο σας;

Πόσο σκατά τα έχουμε κάνει (και) στο θέμα παιδείας για να έχουμε φτάσει σε αυτό το χάλι; Πώς από απόγονοι των δημιουργών της δημοκρατίας, του διαλόγου, των πύρινων ρητόρων έχουμε φτάσει στο σημείο να μην μπορούμε να ανταλλάξουμε απόψεις και να διαφωνήσουμε ή να συμφωνήσουμε παραγωγικά; Γιατί να έχουμε εθιστεί στους παράλληλους μονολόγους, στις φωνές, στο φανατισμό κάθε είδους και στην επιφανειακή προσέγγιση;

Και όχι, δε μιλάω μόνο για την απογοητευτική εικόνα διασήμων, ασήμων, διανοούμενων, λαϊκών, influencers, πολιτικών και λοιπών δυνάμεων στα social media. Το πρόβλημα είναι παντού. Στο γραφείο, στο σούπερμαρκετ, στο δρόμο, στο γήπεδο, παντού! Καμία ανοχή στην αντίθετη άποψη. Κανένα φίλτρο στη διάδοση των νέων. Καμία υπομονή στην αναζήτηση λύσης. Όλα γρήγορα κι όλα όπως τα θέλει ο καθένας μας κι όπως τα έχει στο μυαλό του. Δεν ακούμε καν τι μας λένε, τι μας ρωτάνε, τι θέλουν να μας πουν οι άλλοι. Δε ρωτάμε για να πάρουμε απάντηση. Απαντούμε σε μία ερώτηση που εμείς μας κάνουμε.

Προφανώς είναι μεγάλο θέμα, πολύπλοκο, πολύπλευρο, με πολλές παραμέτρους και απαιτεί σοβαρή ανάλυση. Είπα να κάνω για αλλαγή μία προσπάθεια να μην είμαι ένας ακόμα που απαντάει και μονολογεί. Να μαζέψω μερικές ερωτήσεις όπως αυτές πιο πάνω και να τις αφήσω εκεί να υπάρχουν.

Σκέφτηκα, Πάσχα έρχεται, ίσως για 2-3 μέρες οι ρυθμοί μας θα χαλαρώσουν, θα μπει λίγο οξυγόνο στο μυαλό (βοηθάνε και τα χωριά σε αυτό) ίσως βρεθεί λίγος χρόνος για συζήτηση, έστω με τον εαυτό μας. Τι απέγινε με εκείνη τη διάθεση για συζήτηση λοιπόν; Που έχει εξαφανιστεί;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s