Οι μπάτσοι του διαδικτύου

Τα κανάλια μας στα social media είναι προσωπικά. Μας ανήκουν. Η ορολογία συγκεκριμένα είναι “owned Media”. Είναι δικά μας, μας αντιπροσωπεύουν και μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε όπως εμείς κρίνουμε. Είναι βιτρίνα του εαυτού μας. Και δώστε βάση στο “βιτρίνα”. Γιατί η πραγματικότητα μπορεί να είναι διαφορετική. Στα social media παρουσιάζουμε το κομμάτι μας όπως εμείς θέλουμε να φαίνεται στους άλλους. Μπορούμε να είμαστε απόλυτα, σχετικά ή και καθόλου ειλικρινείς για το πώς νιώθουμε ή τι σκεφτόμαστε. Αυτό δεν αλλάζει σε τίποτα ότι είναι δικαίωμά μας να τα διαχειριζόμαστε όμως θέλουμε εμείς τα accounts μας.

Ναι προφανώς όταν με posts, σχόλια και ενέργειές μας θίγουμε κόσμο ή μοιράζουμε μίσος- επειδή είναι ακριβώς δικά μας και μας ανήκουν τα κανάλια μας- θα υποστούμε και τις κυρώσεις που αναλογούν. Όταν λέμε ότι είμαστε υπεύθυνοι για κάτι το εννοούμε από όλες τις απόψεις.

Μετά από όλο αυτόν τον πρόλογο, μπαίνω στο ψητό. Όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι μπάτσοι του διαδικτύου πώς έχουν προκύψει; Ποιός τους ζήτησε να μας ορίσουν ατζέντα; Γιατί πρέπει να απολογούμαστε στον καθένα άσχετο που τρέφεται με το αρνητικό και τις ζωές των άλλων;

Αν νομίζω ότι κρυώνω στους 2 βαθμούς στο Μαρούσι, γιατί δεν πρέπει να το πω, επειδή στο Νευροκόπι έχει -9; Και κυρίως ποιός διόρισε εκείνο τον τύπο που δε ζει καν στο Νευροκόπι να με βάλει σε τάξη; Είπα ότι κρυώνω, στην τοποθεσία Μαρούσι. Δεν είπα ότι άλλος άνθρωπος δεν κρυώνει, ούτε κι ότι το έχω αποκλειστικότητα το συναίσθημα;

Αν μ΄αρέσει να φωτογραφίσω το χιόνι που εγώ δεν το βλέπω κάθε μέρα, γιατί πρέπει να σε ρωτήσω αν επιτρέπεται και πόσες χιονοφωτογραφίες έχω όριο να ανεβάσω; Μην τις κοιτάς αν σε κουράζω. Και ναι σ’ εμένα μ’ αρέσει να φωτογραφίζω φαγητό και είναι μέρος της διαδικασίας που το απολαμβάνω. Εσένα αυτόκλητε μπάτσε τι σε κόφτει;

Και ναι, στα social εμένα μου αρέσει να ανοίγω “βαρετές” συζητήσεις για πολιτική και αθλητικά και να κάθομαι να απαντάω σε γνωστούς (ή και αγνώστους) που μπήκαν στον κόπο να σχολιάσουν τις σκέψεις μου; Αν βαριέσαι, μη διαβάζεις. Αν πάλι θες να τα συζητήσουμε, ευχαρίστως!

Είμαι και από αυτούς που βγάζουν μπαμπαδίστικες (ή/και μαμαδίστικες) φωτογραφίες και postάκια για τα παιδιά μου σαν χαζομπαμπάς που είμαι. Ή για τις διακοπές μου. Κι αυτό σε πειράζει; Μην ανησυχείς εσύ τόσο για το αν ζω τη στιγμή ή έχω το νου μου στα social. Άσε με να το κρίνω εγώ, για εμένα.

Γενικά ρε μάγκες, ποιός σας είπε ότι χρειαζόμαστε την έγκρισή σας για να πούμε ή να σκεφτούμε κάτι; Ναι κι εγώ δεν έχω ιδέα τι γίνεται και ποιοί παίζουν στο Power Love και στο Next Top Model αλλά άμα του άλλου του αρέσει να τα βλέπει, πρόβλημά του. Εγώ τα θεωρώ χαμένο χρόνο και υποκουλτούρα. Δε θα τα βάλω να τα δει το παιδί μου. Αλλά δεν έχω καμία πρεμούρα να τρέχω κάτω από posts και σχόλια να κουνάω διαδικτυακά το δάχτυλο και να μοιράζω ποινές!

Δεν έχουμε ανάγκη από μπάτσους στην προσωπική μας ζωή. Ούτε για ποιόν βάζουμε σπίτι μας, ούτε για το ποιόν βάζουμε στο κρεββάτι μας, ούτε για τα ρούχα που βάζουμε ή τα ρούχα που βγάζουμε. Ούτε κηδεμόνα στην άποψή μας. Και το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την διαδικτυακή μας εκδοχή. Γι αυτό αν μπορείτε όλοι εσείς οι μπάτσοι του διαδικτύου, αφήστε μας λιγάκι στην ησυχία μας. Είναι πολύ πιο παραγωγικό σε θέματα που θεωρείτε ότι δεν έχουμε ίδια οπτική ή για απόψεις και ενδιαφέροντα που δε βρίσκετε αξιόλογα, αντί να ζητάτε να “κοπούν” να μας λέτε τα επιχειρήματά σας για να το συζητάμε. Που ξέρετε μπορεί να μας πείσετε για κάποια από αυτά. Αλλιώς υπάρχει πάντα η επιλογή της σιγής. Και το να μη μιλάς για κάτι, είναι κι αυτό στάση και άποψη. Πολλές φορές πιο δυναμική!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s