Μίνι- απολογισμός του Euro 2012

Φτάσαμε αισίως παραμονή των ημιτελικών του Euro. Μια διοργάνωση που όπως είχαμε πει και πριν ξεκινήσει είναι δύσκολο να κρύβει πολλές εκπλήξεις λόγω του ότι το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο “γνωρίζεται” πολύ καλά μεταξύ του και ο κόσμος έχει άποψη για τους περισσότερους παίκτες και τις ομάδες.

Για την Εθνική μας, η παρουσία της εκεί για τρίτη σερί φορά ήταν επιτυχία. Οι 4 βαθμοί είναι καλός απολογισμός. Το ότι κέρδισε τη Ρωσία υπέρβαση. Η δήλωση του Κατσουράνη “Αν σκεφτούμε την πραγματικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου, η επιτυχία της εθνικής είναι τεράστια” αποδίδει όλη την αλήθεια. Σε ατομικό επίπεδο, συγκινητικός ο Σαλπιγγίδης, εξαιρετική αυλαία για Καραγκούνη και μεγαλύτερο κέρδος ο Κυριάκος Παπαδόπουλος. Μεγάλος άτυχος ο Αβρααμ, φανερή η έλλειψη αγώνων για Νίνη, Γκέκα, η απουσία πειθαρχίας του Σαμαρά αλλά και μια λειψανδρία στα χαφ που ελπίζουμε να διορθωθεί με μια καλή χρονιά Νίνη στην Πάρμα, με χρησιμοποίηση Φετφατζίδη και Φορτούνη στις ομάδες τους αλλά και με κάτι νέο που θα προκύψει όπως ο Μανιάτης (ο Τάτος ίσως; ο Πέτσος;)

Οι ομάδες ήταν τελικά τριών και όχι δύο ταχυτήτων. Υπήρχαν ομάδες όπως η Ιρλανδία και η Πολωνία που ήταν σαφώς πίσω. Ομάδες όπως η Κροατία, η Ουκρανία και η Σουηδία που ήταν μεν καλύτερες αλλά όχι τοπ επιπέδου. Στην ίδια κατηγορία βρίσκεται και η Εθνική μας αλλά και η Τσεχία που αποτέλεσαν τις ομάδες που έκαναν την υπέρβαση.

Οι Άγγλοι παρουσιάστηκαν πιο οργανωμένοι απτο αναμενόμενο αλλά με φανερή έλλειψη ποιότητας. Ακριβώς στον αντίποδα οι Γάλλοι του Μπλάν. Πολύ ταλέντο λίγο ουσία. Μακραν η μεγαλύτερη απογοήτευση η Ολλανδία που έφυγε με μηδέν πόντους και κάκιστη εικόνα απογοητεύοντας πολύ κόσμο.

Από δω και πέρα, Ιταλία-Γερμανία και Ισπανία-Πορτογαλία. Στο πρώτο ζευγάρι έχουμε μια ομάδα που δείχνει σε τρομερή κατάσταση, σε φουλ ρυθμούς, που σφύζει από κέφι, ταχύτητα και νειάτα όπως η Γερμανία. Αναμφίβολα είναι το-λογικό- φαβορί. Η ατυχία της είναι ότι δεν συναντά την πιο σοφτ Πορτογαλία αλλά την έκπληξη ως τώρα Ιταλία, που με τη γνωστή πονηριά της, την πάντα ουσιαστική τακτική της αλλά και με φωτεινό ηγέτη τον Πίρλο (όπως ο Μπατζο το 94) προχωράει. Αποτελεί δε και την μόνη ομάδα με ένα παίκτη-καταλύτη. Ο Πίρλο την έχει πάρει απτο χεράκι και δείχνει να ναι η διοργάνωσή του. Ειλικρινά, σαν φιλο-Ιταλός, σαν φίλαθλος αλλά και σαν ποδοσφαιριστής που έπαιζε ίδια θέση και τον είχε ως πρότυπο (μετά τον Ρεδόνδο) το εύχομαι ολόψυχα.

Στο άλλο ματς φαβορί καθαρό η Ισπανία. Αλλά οι Πορτογάλλοι, με παρόμοια χαρακτηριστικά όταν αποφεύγουν την ετικέτα του φαβορί είναι ικανοί για ζημιές. Αλλά λογικά η Ισπανία θα πάει μέχρι και αυτόν τον τελικό. Στη θέση της θα επέλεγα Γερμανία όσο κι αν ακούγεται παράδοξο. Οι Ιταλοί δείχνουν πιο κατάλληλοι στο να βραχυκυκλώσουν καλά οργανωμένες ομάδες όπως η Γερμανία αλλά και η Ισπανία.

Κοντός ψαλμός λοιπόν… Τετάρτη-Πεμπτη οι ημιτελικοί και την Κυριακή βγάζουμε νικήτη!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s